22.10.11
21.10.11
21/10/2011 Ομιλία Η.Διώτη στο πολυνομοσχέδιο του Υπ.Οικονομικών - «Είναι ζήτημα αν το ΠΑΣΟΚ έχει 15% στην κοινωνία»
«Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή είναι ζήτημα αν έχει 15% στην ελληνική κοινωνία για την οποία νομοθετεί καταδικάζοντάς την, διότι έχει επιστρατεύσει την τρομοκρατία και τον εκφοβισμό για να περάσει και το πολυνομοσχέδιο, διότι απειλεί τους εργαζόμενους που απεργούν με απόλυση και διότι υπάρχει όργιο καταστολής σε κάθε διαδήλωση μέχρι στιγμής». Με αυτά τα λόγια ξεκίνησε την ομιλία της, στο πλαίσιο συζήτησης του πολυνομοσχεδίου του υπουργείου Οικονομικών, η βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη, τοποθετούμενη στην Ολομέλεια της Βουλής το απόγευμα της Πέμπτης.
Η βουλευτής, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει υπογράψει και σφραγίσει την καταδίκη των πολιτών με το ν/σ, εξαπέλυσε επίθεση στις εφαρμοζόμενες πολιτικές της, χαρακτηρίζοντάς τες «αυταρχικές, νεοφιλελεύθερες και υποτακτικές και την κυβερνητική συνταγή ως τη μεγαλύτερη επίθεση που έχει εξαπολύσει ποτέ το κεφάλαιο».
Αναφερόμενη στο νομοσχέδιο, μεταξύ άλλων τόνισε ότι αυτό «στέλνει τον κόσμο σε μισθούς πείνας ή εναλλακτικά σε ανεργία (εφεδρεία την λέει), καταργεί πλήρως τις συλλογικές συμβάσεις, ακόμα και την εθνική συλλογική σύμβαση σε άμεσο χρόνο, χτίζει το απόλυτα κομματικό κράτος καταργώντας ακόμα και την έννοια δημόσιος υπάλληλος και δημόσιος λειτουργός. Εξάλλου η κυβέρνηση έχει αλλεργία στα δημόσια αγαθά γιατί έχει δεσμευτεί να μοιράσει δώρα στους επενδυτές». Τα ψευδή επιχειρήματα περί διογκωμένου δημόσιου τομέα δε διέλαθαν της προσοχής της βουλευτή, που στηλίτευσε ως «θέατρο, τόσο στημένο όσο και ολοφάνερο» τα όσα συμβαίνουν με την κάθε δόση του δανείου, η οποία «συνοδεύεται από επιπλέον μέτρα, δήθεν διαφωνούντες βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και αγανακτισμένα ΜΜΕ».
«Όλοι και όλες γνωρίζουμε ότι δίνεται μια μεγάλη μάχη από την κυβέρνηση, όχι για τη διάσωση της χώρας φυσικά αλλά για τη διάσωση των κερδών και των τραπεζών. Εμείς πάλι δίνουμε μια μεγάλη μάχη για την διάσωση της κοινωνίας και της εργασίας. Και θα την κερδίσουμε στο τέλος της μέρας γιατί όπως λένε και οι αγανακτισμένοι της Wall Street, είμαστε το 99% και είναι το 1%. Και ευτυχώς για τους ανθρώπους αυτού του πλανήτη πυκνώνουν διεθνώς οι αντιστάσεις απέναντι σε αυτήν την πολιτική λεηλασίας της εργασίας και των δικαιωμάτων, που δεν είναι μόνο ελληνικό προνόμιο φυσικά.
Όλοι και όλες ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν μονόδρομοι στην ιστορία, όπως ποτέ δεν υπήρχαν» τόνισε η βουλευτής, καταλήγοντας: «Μονόδρομος είναι το πρόγραμμα της κυβέρνησης και των συμμάχων της για τα συμφέροντα που θέλει να εξυπηρετήσει. Εμείς όμως που θέλουμε δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη, και δουλειά για να ζούμε και όχι για να επιβιώνουμε δεν δεχόμαστε αυτό το μονόδρομο, διότι, στο κάτω-κάτω, η κοινωνία και οι εργαζόμενοι παράγουν, αυτοί θα αποφασίσουν τι θα κάνουν το προϊόν της δουλειάς τους και πώς θα οργανώσουν την δουλειά τους. Χωρίς τους εργαζόμενους δεν υπάρχει τίποτα, κι αυτή την δύναμη την ξέρουν. Οι κοινωνίες ονειρεύονται δικαιοσύνη, και θα παλέψουν για αυτήν, απλά γιατί αυτό είναι όντως μονόδρομος, δεν θα παραδοθούν τόσο εύκολα όσο νομίζετε».
21/10/2011 Αποσπάσματα από την τοποθέτηση του Π. Σκουρλέτη, εκπρόσωπου τύπου στη συζήτηση στην εκπομπή «Κοινωνία Ώρα Mega» (Καμπουράκης - Οικονομέας)
Θεωρώ μια θετική αναδίπλωση το γεγονός ότι η Γραμματέας του ΚΚΕ χθες στη Βουλή είπε με σαφήνεια ότι ο χώρος του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία σχέση με κουκουλοφόρους. Από εκεί και πέρα, πραγματικά είναι ακατανόητη η αρχική τοποθέτηση, όπου μέσα από ένα νοητικό άλμα έγινε μια συσχέτιση μιας παρέμβασης ενός ακροατή οδηγώντας σε ένα συμπέρασμα το οποίο ήταν όλως διόλου εκτός πραγματικότητας.
Στο site του ραδιοφωνικού σταθμού «Στο Κόκκινο» υπάρχει κονσέρβα όλο το πρόγραμμα, μπορεί κανείς να το ακούσει και να βγάλει τα συμπεράσματά του. Από εκεί και πέρα, εάν ο χώρος του ΚΚΕ έχει ένα άλλο μοντέλο λειτουργίας των ραδιοφωνικών σταθμών που βρίσκονται στο χώρο το δικό τους και είναι σε απόλυτη γνώση της γραμματέας, της καθοδήγησης, του τι λέγεται κ.λπ., είναι άλλο θέμα.
Κοιτάχτε να δείτε ποιο είναι το σημαντικό για μας. Χθες και προχθές ήταν τόσο μαζική, τόσο μεγαλειώδης, τόσο καταλυτική και ανεπανάληπτη η συμμετοχή του κόσμου όπου υπερέβη διαχωριστικές γραμμές και είναι λάθος του οποιουδήποτε σήμερα δημιουργεί διαχωριστικές γραμμές εντός του κινήματος, εντός της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου που αντιμάχεται μια σκληρή, κοινωνικά άδικη πολιτική, την πολιτική του μνημονίου, η οποία έχει εξοντώσει στην κυριολεξία τους περισσότερους από εμάς.
Βλέπω κ. Μεντρέκα ότι έχετε δύο γραμμές. Αφ΄ ενός υπάρχει μια ενωτική γραμμή την οποία εκφράσατε πριν από λίγο εσείς και η κα Παπαρήγα και μία ο εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ το πρωί. Χαίρομαι που έχει αρχίσει ο διάλογος αυτή τη στιγμή κάτω από την πίεση του λαϊκού κινήματος για μια πραγματική ενωτική δράση, όχι μόνο της αριστεράς, αλλά όσων πραγματικά πλήττονται στο κοινωνικό επίπεδο από την καταστροφική πολιτική του μνημονίου. Ας το κρατήσουμε αυτό. Η βασική διαχωριστική γραμμή είναι ανάμεσα στην κυβέρνηση, τις οικονομικές ελίτ της Ελλάδας και της Ευρώπης και την κοινωνία που πλήττεται. Όλα τα άλλα έρχονται σε δεύτερο επίπεδο.
Αυτό είναι που πρέπει να καταλάβουμε, αυτό ζητάει ο κόσμος, αυτή είναι η νέα πραγματική κοινωνική πλειοψηφία. Έχετε ιστορικές ευθύνες να ανταποκριθείτε στο μεγάλο ενωτικό κάλεσμα της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας σήμερα. Η κοινωνία χειραφετήθηκε, η κοινωνία ζητάει μια νέα ενωτική πορεία.
- Πώς κρίνετε τα χθεσινά επεισόδια;. ..
.. Γνωρίζετε ότι βγήκε ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου όπου το πρώτο που κάνει είναι να ρίχνει την ευθύνη σ΄ αυτούς που τα προκάλεσαν, τις γνωστές ομάδες κουκουλοφόρων οι οποίοι αντικειμενικά, μέσα από τη δικιά τους αντίληψη, θέλετε γιατί είναι καθοδηγούμενες -αυτό ας ψάξουν να το βρουν οι αρμόδιοι- λειτουργούν διασπαστικά, υπονομευτικά και προβοκατόρικα έναντι του λαϊκού κινήματος.
- Παρακρατικούς.. θεωρείτε παρακρατικούς;….
.. Κάποιοι απ΄ αυτούς και σε άλλες φορές έχει αποδειχθεί. Δεν μιλάω για χθες συγκεκριμένα. Ούτε εμείς είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τόσα πολλά πράγματα. Ας το κάνουν οι μυστικές υπηρεσίες, ας το κάνει το υπουργείο Δημόσιας Τάξης και αυτοί οι οποίοι λειτουργούν στο σκοτάδι και αυτοί οι οποίοι τολμάνε να μιλούν για τις απόψεις φορώντας κουκούλες. Εμείς δεν φορέσαμε ποτέ. Για μας το πρόσωπό μας είναι οι ιδέες μας, οι αξίες μας.
Κοιτάξτε και κάτι άλλο. Κατέπεσε ένας μύθος χθες. Ποιος μύθος;.. Των δήθεν περιφρουρημένων διαδηλώσεων. Γιατί είδατε ότι η περιφρουρημένη διαδήλωση του ΠΑΜΕ όταν είναι μέσα στον κόσμο όλο, μέσα στον κύριο όγκο της διαδήλωσης, για πρώτη φορά μετά από χρόνια, είναι αδύνατον να είναι αποτελεσματική.
- Εννοείτε.. επειδή σας κατηγορούσαν συνέχεια ότι παρεισφρύουν στους δικούς σας κ.λπ. …
.. Ακριβώς.. Και δείχνει βεβαίως ότι προφανώς ο κόσμος, τα στελέχη και μέλη της αριστεράς δεν είναι ούτε κρανιοφόροι, ούτε παλαιστές. Λέω ποια είναι τα όρια αυτή τη στιγμή και η αξία της αναγκαίας κατά τα άλλα περιφρούρησης.
Δεύτερον, είχαμε ένα νεκρό και οι συνθήκες που οδήγησαν στην απώλεια αυτού του ανθρώπου ήταν οι δολοφονικές συνθήκες που δημιουργεί όλη αυτή η κοινωνική αναταραχή με ευθύνη της κυβέρνησης.. Άλλωστε άκουσα χθες στο MEGA τον γιατρό που έλεγε ότι ο άνθρωπος δεν έπεσε από χτυπήματα, αλλά από ασφυξία. Από ασφυξία τίνος;. .Των χημικών. Αυτών των χημικών που δεν ξέρουμε τι περιέχουν…
- Ο κύριος…. είπε το πρωί ότι εισέπνευσε καπνογόνα απ΄ αυτά που έριξαν οι διαδηλωτές και όχι η αστυνομία…
Ίδιας εισαγωγής είναι αυτά. Αυτά πρέπει να καταργηθούν πάραυτα. Είναι χημικά όπλα. Το έχουμε βάλει αυτό στη Βουλή.
Το μείζον είναι το εξής -και να τελειώσω μ΄ αυτό- ζούμε σ΄ ένα καθεστώς οιονεί δημοκρατίας αυτή τη στιγμή. Δεν υπάρχει καμία πολιτική νομιμοποίηση στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση, υπάρχει ένας νεοφιλελεύθερος ολοκληρωτισμός, η δημοκρατία που ξέραμε έχει μεταλλαχθεί και προσπαθούν να μας βάλουν σ΄ έναν γύψο διαρκείας. Ε, αυτό είναι ένα δεύτερο μέτωπο δημοκρατίας το οποίο υπερβαίνει και την αριστερά, υπερβαίνει όλους, αυτή τη στιγμή αφορά πολύ περισσότερες δυνάμεις και πρέπει να υπάρξει ένα πλατύ μέτωπο αντινεοφιλελεύθερο, αντιμονοπωλιακό που να θέσει και το ζήτημα πια των κοινωνικών εισοδημάτων, των κοινωνικών κατακτήσεων αλλά και της δημοκρατίας και της αυταξίας της ίδιας της δημοκρατίας.
Μ΄ αυτή την έννοια, το να μην πηγαίνουμε αυτή τη στιγμή σε εκλογές, ωθούμε μια κοινωνία στα άκρα και σε τυφλές συγκρούσεις. Θα το βρούμε όλοι μπροστά μας. Και πρώτος υπεύθυνος θα είναι ο πρωθυπουργός.
Απευθυνόμενος προς τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ:
Καλώς ήρθατε στο κίνημα. Καλώς ήρθατε στην πλ. Συντάγματος. Πάντοτε με τις σημαίες σας, αλλά μαζί, σε κοινές πορείες.
To Γραφείο Τύπου
Κρέμονται από μια κλωστή
Κρέμονται από μια κλωστή
Μελιγγώνης Γιώργος
Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/10/2011
“Τελευταία πράξη του δράματος” ή η... καθιερωμένη “τελευταία ευκαιρία” των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ πριν από κάθε κρίσιμη ψηφοφορία; το ερώτημα αυτό κατατρύχει το Μέγαρο Μαξίμου, αφού το σκηνικό κρίσης που εξελίσσεται στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ φαίνεται να έχει πάρει τη δική του, αυτόνομη, δυναμική. Η οποία ίσως αποδειχθεί και ανεξέλεγκτη στην ψηφοφορία της Πέμπτης επί του πολυνομοσχεδίου, δρομολογώντας ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε κατάσταση σοκ. Όχι μόνο από τις αρχικές ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου, αλλά και από την... αντιμετώπιση της οποίας έτυχαν τα αιτήματά τους για “βελτιωτικές αλλαγές” από την κυβέρνηση.
Ο Ευ. Βενιζέλος όχι μόνο δεν δέχθηκε να αλλάξει η διατύπωση του περίφημου άρθρου 37 που καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στις συμβάσεις, αλλά τούς εκβίασε κιόλας: “Αν θεωρείτε ότι η κυβέρνηση είναι αναποτελεσματική ή δεν έχει το ηθικό υπόβαθρο να νομοθετεί, ρίξτε την” τους είπε. Και μετά έφερε τροπολογίες που συνιστούν... άλλο ένα πολυνομοσχέδιο.
“Μήπως το εννοεί όταν λέει να τους ρίξουμε;” διερωτάτο αργά το βράδυ της Πέμπτης δημοφιλής βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μην μπορώντας να ερμηνεύσει τη στάση που τηρεί η κυβέρνηση έναντι των βουλευτών. Άλλοι, ψυχραιμότεροι, εκτιμούν ότι πλέον οι πιέσεις της τρόικας είναι τέτοιες, που δεν αφήνουν στην κυβέρνηση το περιθώριο ούτε μερικών κοινοβουλευτικών ελιγμών.
Διαρροές και παραιτήσεις
Όπως και να 'χει, η κατάσταση στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει στο απροχώρητο. Εδώ και τρία 24ωρα ο γραμματέας Β. Έξαρχος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Χρ. Πρωτόπαπας, και η Ρεγγ. Βάρτζελη βολιδοσκοπούν “ύποπτους” βουλευτές, που, όμως, αρνούνται να ανοίξουν τα χαρτιά τους και να δηλώσουν σαφώς τις προθέσεις τους.
Ενδεικτικό της αναταραχής που επικρατεί στους κόλπους της κυβερνώσας πλειοψηφίας είναι το γεγονός ότι εδώ και τέσσερις ημέρες ο Χρ. Πρωτόπαπας προσπαθεί να... συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 60 υπογραφές για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία σε ό,τι αφορά την περίοδο 2000-2009.
Παρόλα αυτά το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μόλις 26, οι οποίες έως αργά το βράδυ είχαν γίνει... 43 και τελικά συγκεντρώθηκαν ακριβώς 60 προχθές το βράδυ! Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν μετριοπαθείς εκτιμήσεις στελεχών που γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ ανεβάζουν τους “ύποπτους” προς καταψήφιση βουλευτές σε 10 με 15 άτομα.
Άλλωστε, στα “πηγαδάκια” μεταξύ τους πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συζητούν δύο ενδεχόμενα: είτε της καταψήφισης του άρθρου 37, είτε της παραίτησής τους από το βουλευτικό αξίωμα. Εξάλλου τουλάχιστον 5 εξ αυτών έλεγαν πως “δεν αντέχουν αυτό το βάρος” ήδη από την επεισοδιακή ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου στα μέσα του καλοκαιριού.
Σε κάθε περίπτωση, στην απόφασή της να καταψηφίσει το άρθρο 37 “με τη σημερινή του μορφή” εμμένει η πρώην υπουργός Εργασίας, Λ. Κατσέλη, ενώ η Σ. Γιαννακά φαίνεται να κάμπτεται και να δηλώνει σε συνομιλητές της πως τελικά θα υπερψηφίσει. Σοβαρά προβληματισμένη φέρεται η πρώην υπουργός Κ. Μπατζελή, η πρώην υφυπουργός, Αν. Νταλάρα, και ο βουλευτής, Δ. Λιντζέρης. Σε προαναγγελία καταψήφισης του εν λόγω άρθρου προχώρησε την Παρασκευή και ο βουλευτής Μεσσηνίας, Οδ. Βουδούρης, επισημαίνοντας ότι “δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό”. Προβληματισμένος είναι και ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος, αλλά και η Σ. Μερεντίτη.
Παιχνιδάκι παραίτησης;
Ώς την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές, αμφιταλαντευόμενος δήλωνε ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης, Θ. Ρομπόπουλος, που είχε προαναγγείλει και καταψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, αλλά έκανε πίσω την ύστατη ώρα. Παρότι την Παρασκευή δήλωσε ότι “θα παραιτηθεί τη Δευτέρα”, χθες επισήμανε ότι “θα ανεξαρτητοποιηθεί” και πως “σε κάθε περίπτωση, δεν θα μείνει στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ”.
Βεβαίως, η μία απόφαση από την άλλη έχει σημασία, αφού στην πρώτη περίπτωση η κυβέρνηση Παπανδρέου θα συνεχίσει να έχει δεδηλωμένη 154 εδρών, ενώ στη δεύτερη θα περιοριστεί στις 153 έδρες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ βρίσκονται σε κατάσταση σοκ. Όχι μόνο από τις αρχικές ρυθμίσεις του πολυνομοσχεδίου, αλλά και από την... αντιμετώπιση της οποίας έτυχαν τα αιτήματά τους για “βελτιωτικές αλλαγές” από την κυβέρνηση.
Ο Ευ. Βενιζέλος όχι μόνο δεν δέχθηκε να αλλάξει η διατύπωση του περίφημου άρθρου 37 που καταργεί την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης στις συμβάσεις, αλλά τούς εκβίασε κιόλας: “Αν θεωρείτε ότι η κυβέρνηση είναι αναποτελεσματική ή δεν έχει το ηθικό υπόβαθρο να νομοθετεί, ρίξτε την” τους είπε. Και μετά έφερε τροπολογίες που συνιστούν... άλλο ένα πολυνομοσχέδιο.
“Μήπως το εννοεί όταν λέει να τους ρίξουμε;” διερωτάτο αργά το βράδυ της Πέμπτης δημοφιλής βουλευτής του ΠΑΣΟΚ μην μπορώντας να ερμηνεύσει τη στάση που τηρεί η κυβέρνηση έναντι των βουλευτών. Άλλοι, ψυχραιμότεροι, εκτιμούν ότι πλέον οι πιέσεις της τρόικας είναι τέτοιες, που δεν αφήνουν στην κυβέρνηση το περιθώριο ούτε μερικών κοινοβουλευτικών ελιγμών.
Διαρροές και παραιτήσεις
Όπως και να 'χει, η κατάσταση στην Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ έχει φτάσει στο απροχώρητο. Εδώ και τρία 24ωρα ο γραμματέας Β. Έξαρχος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, Χρ. Πρωτόπαπας, και η Ρεγγ. Βάρτζελη βολιδοσκοπούν “ύποπτους” βουλευτές, που, όμως, αρνούνται να ανοίξουν τα χαρτιά τους και να δηλώσουν σαφώς τις προθέσεις τους.
Ενδεικτικό της αναταραχής που επικρατεί στους κόλπους της κυβερνώσας πλειοψηφίας είναι το γεγονός ότι εδώ και τέσσερις ημέρες ο Χρ. Πρωτόπαπας προσπαθεί να... συγκεντρώσει τις απαιτούμενες 60 υπογραφές για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για την οικονομία σε ό,τι αφορά την περίοδο 2000-2009.
Παρόλα αυτά το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μόλις 26, οι οποίες έως αργά το βράδυ είχαν γίνει... 43 και τελικά συγκεντρώθηκαν ακριβώς 60 προχθές το βράδυ! Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς, όταν μετριοπαθείς εκτιμήσεις στελεχών που γνωρίζουν την ανθρωπογεωγραφία της Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ ανεβάζουν τους “ύποπτους” προς καταψήφιση βουλευτές σε 10 με 15 άτομα.
Άλλωστε, στα “πηγαδάκια” μεταξύ τους πολλοί βουλευτές του ΠΑΣΟΚ συζητούν δύο ενδεχόμενα: είτε της καταψήφισης του άρθρου 37, είτε της παραίτησής τους από το βουλευτικό αξίωμα. Εξάλλου τουλάχιστον 5 εξ αυτών έλεγαν πως “δεν αντέχουν αυτό το βάρος” ήδη από την επεισοδιακή ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου στα μέσα του καλοκαιριού.
Σε κάθε περίπτωση, στην απόφασή της να καταψηφίσει το άρθρο 37 “με τη σημερινή του μορφή” εμμένει η πρώην υπουργός Εργασίας, Λ. Κατσέλη, ενώ η Σ. Γιαννακά φαίνεται να κάμπτεται και να δηλώνει σε συνομιλητές της πως τελικά θα υπερψηφίσει. Σοβαρά προβληματισμένη φέρεται η πρώην υπουργός Κ. Μπατζελή, η πρώην υφυπουργός, Αν. Νταλάρα, και ο βουλευτής, Δ. Λιντζέρης. Σε προαναγγελία καταψήφισης του εν λόγω άρθρου προχώρησε την Παρασκευή και ο βουλευτής Μεσσηνίας, Οδ. Βουδούρης, επισημαίνοντας ότι “δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό”. Προβληματισμένος είναι και ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος, αλλά και η Σ. Μερεντίτη.
Παιχνιδάκι παραίτησης;
Ώς την ώρα που γράφονταν τούτες οι γραμμές, αμφιταλαντευόμενος δήλωνε ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης, Θ. Ρομπόπουλος, που είχε προαναγγείλει και καταψήφιση του Μεσοπρόθεσμου, αλλά έκανε πίσω την ύστατη ώρα. Παρότι την Παρασκευή δήλωσε ότι “θα παραιτηθεί τη Δευτέρα”, χθες επισήμανε ότι “θα ανεξαρτητοποιηθεί” και πως “σε κάθε περίπτωση, δεν θα μείνει στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία του ΠΑΣΟΚ”.
Βεβαίως, η μία απόφαση από την άλλη έχει σημασία, αφού στην πρώτη περίπτωση η κυβέρνηση Παπανδρέου θα συνεχίσει να έχει δεδηλωμένη 154 εδρών, ενώ στη δεύτερη θα περιοριστεί στις 153 έδρες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Αλέξης Τσίπρας: Είμαστε 11 εκατομμύρια και είναι 154
"Σήμερα μιλάει ο λαός. Και όταν μιλάει ο λαός, τα πολλά λόγια είναι περιττά, είναι φτώχεια. Είμαστε 11 εκατομμύρια και είναι 154. Η λαϊκή οργή έχει γίνει πια ένα ποτάμι που δεν γυρίζει πίσω". Με αυτά τα λόγια περιέγραψε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλ. Τσίπρας το μήνυμα της μεγαλειώδους απεργιακής διαδήλωσης.
Στη διάρκειά της ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε χαρακτηριστικά "Σήμερα αντιπαρατίθενται δύο Ελλάδες. Η Ελλάδα της υποταγής, της μιζέριας, των καρτέλ της διαπλοκής και των παρασκηνιακών διαβουλεύσεων και η Ελλάδα της περηφάνιας, της αξιοπρέπειας, της κοινωνικής συνοχής, της αλληλεγγύης. Αυτή η νέα Ελλάδα, η Ελλάδα της αξιοπρέπειας, θα νικήσει τους ολιγάρχες και θα στείλει την κυβέρνηση Παπανδρέου στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μας αξίζει μια καλύτερη Ελλάδα. Μας αξίζει μια καλύτερη προοπτική, ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και τα παιδιά μας. Ο ελληνικός λαός είμαστε βέβαιοι ότι είναι σε θέση να πάρει τα πράγματα στα χέρια του και να δώσει προοπτική ελπίδας"κατέληξε ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ.
Η γ.γ. του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα τόνισε "Από 'δώ και μπρος τα πράγματα θα κριθούν κυριολεκτικά από τον γίγαντα λαό και όχι από τις διαπραγματεύσεις που κάνει η κυβέρνηση και από συμβούλια και διαβούλια με τα άλλα κόμματα. Μία είναι η λύση: Ο πλούτος που υπάρχει σε αυτή τη χώρα να γίνει λαϊκός. Να αποδεσμευτούμε από τα δεσμά της Ε.Ε. και μονόπλευρα να διαγραφεί το χρέος. Ενδιάμεση λύση δεν υπάρχει».
Ο Δημ. Χατζησωκράτης εκ μέρους της Δημοκρατικής Αριστεράς δήλωσε: "Οι σημερινοί απεργιακοί αγώνες είναι για μεγάλα βασικά δικαιώματα: το δικαίωμα στην εργασία, στις συλλογικές διαπραγματεύσεις, το δικαίωμα στη στοιχειώδη επιβίωση. Η κυβέρνηση ακολουθεί εντελώς λάθος δρόμο. Αυτή η πολιτική πρέπει να ηττηθεί".
Στην ανακοίνωσή του για το σημερινό συλλαλητήριο το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής καλεί σε μαζική συμμετοχή στο Σύνταγμα καλώντας τους πολίτες να παραμείνουν στην πλατεία "μέχρι να φύγουν".
Όπως αναφέρει, "το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής, με τους λίγους φίλους του, θα επιμείνει στην προσπάθειά του από τις μέρες της πλατείας Ταχρίρ: Πάμε και μένουμε στο Σύνταγμα. Θα φύγουμε όταν φύγουν. Πολιτική απεργία μέχρι να πέσουν. Μέτωπο του λαού, ένα νέο ΕΑΜ. Ενότητα της αριστεράς. Παύση Πληρωμών. 'Όχι' στην Ευρωζώνη. Δημοκρατία. Κοινωνική δικαιοσύνη".
Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, Ενιαίο Μισθολόγιο – Βαθμολόγιο, Εργασιακή Εφεδρεία
και άλλες διατάξεις εφαρμογής του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015»
Στην ομιλία του είπε:
«Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι θα ήθελα ξεκινώντας να εκφράσω εκ μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ τα θερμά μας συλλυπητήρια στους οικείους του, τους συγγενείς του, στην οικογένειά του και στο Κομμουνιστικό Κόμμα, εξ όσων πληροφορήθηκα ήταν μέλος του.Και θα ήθελα, με αφορμή αυτό το γεγονός, να πω κάτι το οποίο κατά τη γνώμη μου έχει πολύ μεγάλη σημασία απευθυνόμενος προς την κυβέρνηση. Με τη συμπεριφορά σας τις τελευταίες μέρες, την ομιλία του πρωθυπουργού στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, τις παρεμβάσεις του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών κατά τη διάρκεια της συζήτησης εδώ στη Βουλή αποδεικνύεται ότι έχετε επιλέξει μια επικίνδυνη στρατηγική, έχετε επιλέξει τη στρατηγική της έντασης.
Αρνείστε πεισματικά να οδηγήσετε τη χώρα με ομαλό τρόπο στη λαϊκή ετυμηγορία την ίδια στιγμή που είναι πλέον φανερό σε όλους μας ότι υπάρχει μια πρωτοφανής αναντιστοιχία της λαϊκής βούλησης, της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού με τις αποφάσεις που παίρνετε. Αποφάσεις που λαμβάνετε διαρκώς κάτω από εκβιαστικά διλήμματα και με τη διαρκή επισήμανση των μελών της Κοινοβουλευτικής σας Ομάδας ότι ψηφίζουν τις αποφάσεις αυτές κόντρα και στη δική τους συνείδηση.
Και αναρωτιέμαι, λοιπόν, σας ενοχλούν αυτά που λέω, σας ενοχλούν αυτά που λέω αλλά είναι η γλώσσα της αλήθειας και ενοχλεί η γλώσσα της αλήθειας. Αναφέρομαι λοιπόν σε μια σειρά από τοποθετήσεις που έγινα από αυτό εδώ το βήμα.
Επαναλαμβάνω λοιπόν, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, διότι η φωνή μας θα ακουστεί –όσο και αν προσπαθείτε να μας διακόψετε– ότι από αυτό εδώ το βήμα δεν ήταν ούτε ένας, ούτε δυο οι βουλευτές της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που για μια ακόμη φορά, πολλοστή φορά, σε ένα νομοσχέδιο τοποθετήθηκαν λέγοντας ότι θα υπερψηφίσουν για τελευταία φορά αυτή τη φορά. Πόσες φορές άλλωστε, άραγε, το ακούσαμε αυτό, κόντρα και στη δική τους συνείδηση υπό τον εκβιασμό ότι αν δεν ψηφίσουν θα χρεοκοπήσει η χώρα.
Και αναρωτιέμαι, είναι δυνατόν να λειτουργήσει μια κοινοβουλευτική δημοκρατία με όρους «ομερτά»; Εδώ έχουμε οδηγηθεί; Εμείς θα επιμείνουμε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κόντρα στη στρατηγική της έντασης, στη στρατηγική των μαζικών και ειρηνικών αγώνων.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, βρισκόμαστε για πολλοστή φορά στο ίδιο έργο θεατές. Έχετε κουραστεί και έχετε κουράσει τον ελληνικό λαό αλλά και τους ίδιους τους εαυτούς σας. Είναι η έκτη φορά που με την ίδια ακριβώς επιχειρηματολογία καλούμαστε ως Εθνική Αντιπροσωπεία να επικυρώσουμε αποφάσεις χωρίς να μας εξηγείτε εσείς οι οποίοι μας καλείτε να ψηφίσουμε σε τι θα συνεισφέρουν αυτές οι αποφάσεις ως προς τη σωτηρία της χώρας και της ελληνικής οικονομίας.
Δεν άκουσα, κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης, ούτε ένα επιχείρημα επί της ουσίας σε τι θα βοηθήσει την έρμη οικονομία της χώρας το άρθρο 37 του πολυνομοσχεδίου που αφορά την επέκταση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα. Σε τι θα βοηθήσει τη διάσωση της χώρας από τη χρεοκοπία; Εάν το πρόβλημά μας είναι πρόβλημα δημόσιου χρέους και οφείλεται στην ύφεση που για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά έχει η ελληνική οικονομία εξαιτίας των επιλογών του μνημονίου, τότε σε τι έχει αυτό να κάνει με το άρθρο 37;
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι μας σώσατε μια φορά με το μνημόνιο, μας σώσατε δεύτερη και τρίτη με το ασφαλιστικό και τη διάλυση των ασφαλιστικών σχέσεων, μας σώσατε με το μεσοπρόθεσμο, μας σώσατε με τα χαράτσια, τις έκτακτες εισφορές, τη φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας, τώρα μας διασώζετε και για έκτη φορά με ένα νομοσχέδιο, ταφόπλακα, για την ελληνική κοινωνία. Τόσες πολλές επεμβάσεις σωτηρίας σε τόσο λίγο χρόνο δεν έχει κάνει κανείς.
Επειδή όμως τα ψέματα τελειώνουν και τα αστεία τελειώνουν, κύριε Αντιπρόεδρε της Κυβέρνησης, που τόσο εκρήγνυστε όταν ακούτε εκφράσεις πολιτικότατες –από αυτό το βήμα– σας προκαλώ δώστε στη δημοσιότητα την επιστολή που δώσατε στην κυρία Λαγκάρντ και εσείς και ο κύριος Πρωθυπουργός, να δούμε τι δεσμεύσεις υπάρχουν και για πόσες φορές ακόμα θα σώσετε την ελληνική οικονομία, για έβδομη, για όγδοη, για ένατη. Δώστε στη δημοσιότητα την επιστολή, δώστε την στη δημοσιότητα να δούμε τι είδους δεσμεύσεις έχετε πριν ζητήσετε την ψήφο των βουλευτών, για μια ακόμη φορά, για να μας σώσετε.
Εμείς μιλάμε με βαρείς χαρακτηρισμούς, ναι, είναι πολιτική η κριτική που κάνουμε όμως. Είπαμε ότι εδώ και δυο χρόνια κατεδαφίζεται η χώρα, σας λέγαμε τα αυτονόητα και εσείς προχωρούσατε στα αδιανόητα, σε επιλογές που μεγαλώνουν το χρέος και βαθαίνουν την ύφεση, σε επιλογές διάλυσης της ελληνικής κοινωνίας.
Και, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να διαβάσω από το ρεπορτάζ της έγκριτης εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ», δεν το υιοθετώ, θα ήθελα να το διαβάσω και θα ήθελα να ακούσω γιατί ακόμη δεν έχει ζητηθεί διάψευση παρά μονάχα μια μέρα μετά ο Πρωθυπουργός της χώρας συναντάται στο Μέγαρο Μαξίμου με τον εκδότη της εφημερίδας. Λίγες ώρες μετά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ένα 24ωρο πριν από τη θεσμική συνάντηση με την πολιτική ηγεσία του τόπου.
Και λέει το ρεπορτάζ, εξομολογείται μιλώντας στο «ΒΗΜΑ της Κυριακής» κορυφαίο στέλεχος της κυβέρνησης «ήμασταν σαν τις πόρνες την πρώτη τους φορά». Και αναφέρεται στην ψυχολογική κατάσταση των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου την ημέρα της συνεδρίασης για την επικύρωση του μνημονίου 5 Μαΐου 2010. «Κοιτάγαμε ο ένας τον άλλον και ήμασταν χλωμοί. Αισθανόμασταν μεγάλη ντροπή αφού δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι εμείς το ΠΑ.ΣΟ.Κ. οδηγήσαμε την Ελλάδα στο Δ.Ν.Τ. και τεμαχίσαμε μισθούς και συντάξεις». Και καταλήγει «από τότε έχουμε εκπορνευθεί πλήρως, έχουμε κάνει τα ίδια πράγματα πολλές φορές χωρίς να αισθανόμαστε ίχνος ντροπής». Εγώ το καταδικάζω αυτό το ρεπορτάζ.
Το καταδικάζω. Όμως το καταδικάζει αυτό το ρεπορτάζ, δεν το δέχεται το Μέγαρο Μαξίμου… Ξέρετε κάτι; Σας ενοχλεί αλλά όταν στη διαπλοκή παραδίδεστε και η διαπλοκή θα σας εξευτελίσει.
Για τελευταία λοιπόν, φορά παίρνετε μια απόφαση διάλυσης της κοινωνίας, για τελευταία φορά με τους ίδιους εκβιασμούς. Μια μας λέγατε ότι δεν θα πάρουμε τη δόση, ξανά μας το λέτε αυτό, την άλλη μας λέγατε ότι αν δεν ψηφίσουμε θα φύγουμε από το ευρώ. Την παρ’ άλλη μας είπατε ότι θα έρθουν τα τανκς και θα γίνουμε Αργεντινή. Μετά μας είπατε ότι θα κλείσουν οι τράπεζες και θα χαθούν οι καταθέσεις. Μετά μας είπατε ότι δε θα έχουμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις.
Ξέρετε γιατί θλίβομαι, γιατί η τελευταία απειλή θα γίνει πραγματικότητα δυστυχώς έτσι όπως πάμε. Όχι αν δεν ψηφίσετε, αλλά αν ψηφίσετε θα γίνει πραγματικότητα. Ήδη στους μισθούς και τις συντάξεις του Οκτώβρη δόθηκε αντίδωρο. Ήδη τα ασφαλιστικά ταμεία με το κούρεμα που θα έρθει – και άλλο θα ήταν να ερχόταν κούρεμα με μια ισχυρή στρατηγική διαπραγμάτευση από την πλευρά της χώρας μας δυο χρόνια πριν, πριν οδηγηθούμε στο μνημόνιο και μνημόνιο και κούρεμα δεν το αντέχει η ελληνική οικονομία. Τα ασφαλιστικά ταμεία δεν θα έχουν να πληρώσουν συντάξεις.
Καταλήγω, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ποιος είναι ο κυρίαρχος εκβιασμός σήμερα που οδηγείτε για μια ακόμη –τελευταία αυτή τη φορά, έτσι λέτε κάθε φορά– τους εθνικούς μας διασώστες Βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας να ψηφίσουν το νομοσχέδιο. Ότι αν δεν ψηφιστεί το άρθρο 37 του νομοσχεδίου, δηλαδή του άρθρου που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις στον ιδιωτικό τομέα, τότε δε θα πάρουμε την έκτη δόση.
Προσέξτε δηλαδή τι μας λέτε. Ότι αν δεν ψηφιστεί αυτή η διάταξη που όλοι γνωρίζουμε, δεν είναι εμπνεύσεως τρόικα την έχουν εμπνευστεί οι Έλληνες συνεργάτες των τροκανών –και δεν αναφέρομαι στην κυβέρνηση, ψάξτε να τους βρείτε στα επιστημονικά συμβούλια του ΙΟΒΕ– και την έστειλαν στην τρόικα και την υιοθέτησε η τρόικα. Αν δεν ψηφιστεί αυτό δε θα μας δώσουν την έκτη δόση.
Δηλαδή οι Γερμανοί που τρέμουν την επέκταση της κρίσης στην Ιταλία, οι Γάλλοι που τρέμουν την επέκταση της κρίσης στις γαλλικές τράπεζες θα αποφασίσουν να τα τινάξουν όλα στον αέρα για το άρθρο 37. Νομίζω ότι αυτή η ανάγνωση της πραγματικότητας μπορεί να γίνει μονάχα αν αυτοί που την κάνουν είναι είτε παραδομένοι, είτε συνένοχοι.
Και επειδή ο τρόπος με τον οποίο επιτίθεστε το τελευταίο διάστημα κύριοι της Κυβέρνησης, στις κοινωνικές κατηγορίες μιλώντας για συντεχνίες, μάλλον δεν σας δείχνει για παραδομένους, μάλλον για συνένοχους σας δείχνει.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μη νομίζετε ότι επειδή θα ψηφιστεί σήμερα και το 37 και όλο το πολυνομοσχέδιο έχετε ξεμπερδέψει. Δυστυχώς δεν έχει ξεμπερδέψει η χώρα μας. Αυτό είναι το χειρότερο απ’ όλα. Αλλά αυτός ο λαός που βγήκε χθες και σήμερα στους δρόμους που έδωσε μια νέα σαφή λαϊκή εντολή δεν πρόκειται να γυρίσει στο σπίτι του ηττημένος.
Αυτός ο λαός θα διεκδικήσει τη δικαίωσή του και είμαστε βέβαιοι ότι θα καταφέρει τη δικαίωσή του κόντρα σε εκβιασμούς και πολιτικές παρασκηνίου».
Στη δευτερολογία του είπε:
«Κύριε Πρόεδρε, έχω μια ηθική και πολιτική υποχρέωση να πω το εξής. Σήμερα διαπίστωσα ότι έχω ένα πολύ ισχυρό όπλο κύριε Αντιπρόεδρε. Κάθε φορά που υπάρχει μια σιωπή σε έγγραφα και δεσμεύσεις να χρησιμοποιώ τον όρο πολιτική ομερτά και εσείς να τα δίνετε στη δημοσιότητα. Και μετά εγώ να ανακαλώ. Τα δώσατε στη δημοσιότητα.Ελπίζω κύριε Πρόεδρε, σε ό,τι αφορά τη σπουδή σας να με ανακαλέσετε σε σχέση με την πολιτική ορθότητα του όρου να πράξετε το ίδιο να μην έχετε δυο μέτρα και δυο σταθμά και σε σχέση με την πολιτική ορθότητα του όρου «τζάμπα μάγκας» που χρησιμοποίησε ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης.
Και μία επί της ουσίας παρατήρηση. Κύριε Υπουργέ, σε αυτή την επιστολή τη δισέλιδη, στα αγγλικά, ημερομηνία 27.9.2011 στην πραγματικότητα διαβάζουμε τα μέτρα του νομοσχεδίου που ψηφίζουμε σήμερα. Εάν αυτό το οποίο δεν είχε συζητηθεί προφανώς σε κανένα Υπουργικό Συμβούλιο στις 27.9.11 και σε καμιά συνεδρίαση του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Αν αυτό δεν ονομάζετε εκβιασμένη συμφωνία –τον άλλον όρο τον αναίρεσα, τον ανακάλεσα– τότε τι είναι εκβιασμένη συμφωνία;»
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ
20-10-2011
Για δεύτερη συνεχή ημέρα το λαϊκό κίνημα, οι εργαζόμενοι, η νεολαία πλημμύρισαν το Σύνταγμα και με ειρηνικό, ενωτικό, μαζικό τρόπο έδωσαν απάντηση στην ανάλγητη και κοινωνικά καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης.
Για μια ακόμη φορά συγκεκριμένες ομάδες κουκουλοφόρων επιχείρησαν να στραφούν εναντίον δυνάμεων του κινήματος. Την αντικειμενικά προβοκατόρικη δράση τους την γνωρίζουμε και την έχουμε καταδικάσει.
Σε σχέση με τις σημερινές δηλώσεις της κας Παπαρήγα, το μόνο σχόλιό μας είναι πως σήμερα οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι ανάμεσα στις δυνάμεις του λαϊκού κινήματος.
Τούτη την ώρα αυτό που χρειάζεται ο λαός και ο τόπος είναι ενότητα και κοινός αγώνας απέναντι στον κοινό εχθρό και όχι τεχνητή αντιπαλότητα.
Ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία με τον ενωτικό τους αγώνα μπορούν να πετύχουν μια ιστορική νίκη ανατροπής της εφαρμοζόμενης πολιτικής.
Ας δώσουμε όλοι και όλες τις δυνάμεις μας σ΄ αυτό το στόχο.
To Γραφείο Τύπου
Έξω οι δολοφόνοι από τις πορείες
Εδώ και χρόνια, το ΚΚΕ είχε αποφασίσει να πορεύεται, σε όλες τις μεγάλες κινητοποιήσεις, μόνο του. Η επιλογή αυτή αποτελούσε μια έμπρακτη συνέπεια της πολιτικής συμμαχιών και της στρατηγικής του για χωριστή συγκρότηση συνδικαλιστικού κινήματος. Με αυτό τον τρόπο βέβαια, κατάφερε να ξεφορτωθεί και όλα τα κομμάτια των διαδηλωτών που επέλεγαν μεθόδους βίαιης αντιπαράθεσης.
Για αυτό ήταν τόσο «ασφαλείς» οι διαδηλώσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, και όχι εξαιτίας της υποτιθεμένης αποτελεσματικότητας της διάσημης «περιφρούρησης». Απλά, τα κομμάτια αυτά προτιμούσαν να πάνε στις άλλες πορείες. Έτσι επίσης, πολλοί διαδηλωτές, ιδιαίτερα στις τελευταίες απεργίες, χωρίς να έχουν πολιτική σχέση με το ΚΚΕ, επέλεγαν να πορευτούν στα μπλόκα αυτά, είτε από απέχθεια για τα μπάχαλα, είτε απλά από ανθρώπινο φόβο για τις επιθέσεις της Αστυνομίας.
Το κόστος από την άλλη ήταν ότι με αυτό τον τρόπο τα μπλόκα του ΚΚΕ δεν μπορούσαν για παράδειγμα να σταθούν στο Σύνταγμα, όπως επιθυμούσαν αυθόρμητα ακόμα και οι «δικοί του» διαδηλωτές, αφού έτσι θα έμπλεκαν με τα υπόλοιπα. Σήμερα όμως, την ημέρα της ψήφισης του νόμου, το ΚΚΕ ένιωσε υποχρεωμένο να προχωρήσει και αυτό σε αποκλεισμό της Βουλής, και άλλων κυβερνητικών κτηρίων στις άλλες πόλεις.
Στον ίδιο χώρο, αναπόφευκτα, θα βρισκόταν και όλα τα υπόλοιπα μπλόκα. Για να εξασφαλίσει τη συνέχεια όμως με την προηγούμενη πρακτική, το ΚΚΕ προσπάθησε να μετατρέψει τους αποκλεισμούς σε δικές του πολιτικές συγκεντρώσεις. Η αποκλειστικότητα αυτή δεν θα μπορούσε να επιβληθεί στην πράξη παρά μόνο με τη βία, δηλαδή με μία αυστηρή κομματική περιφρούρηση, που θα έλεγχε το χώρο και τις μικροφωνικές.
Οι σημερινές συμπλοκές
Με όλο αυτό το ιστορικό, η σύγκρουση ήταν σχεδόν αναπόφευκτη: το ΚΚΕ προφανώς θα διεκδικούσε το δικαιώμα να περιφρουρήσει, με το δικό του τρόπο, τη συγκέντρωση που θεωρούσε δική του και να αποτρέψει όποιες ενέργειες ξέφευγαν από το δικό του πλαίσιο. Προφανώς θα έβαζε την περιφρούρησή του να εμποδίζουν και οποιαδήποτε απόπειρα προσέγγισης της Βουλής, η οποία αυτόματα θα προκαλούσε αστυνομική επέμβαση η οποία θα στρεφόταν απέναντι σε όλους τους διαδηλωτές.
Επίσης προφανώς, όλα τα υπόλοιπα μπλόκα απεργών και διαδηλωτών είχαν κάθε δικαιώμα να διαδηλώσουν όπου ήθελαν και όπως ήθελαν, πόσο μάλλον μπροστά στη Βουλή, στη Γ.Γ. Μακεδονίας Θράκης ή όποιο άλλο κυβερνητικό κτίριο. Προφανώς, η περιφρούρηση του ΚΚΕ δεν είχε κανένα δικαιώμα να εμποδίσει κανένα μπλοκ διαδηλωτών, με οποιαδήποτε δικαιολογία.
Μέσα σε αυτά τα αδιέξοδα, που εκφράζουν χρόνιες αδυναμίες του εργατικού κινήματος, θα ήταν δυστυχώς μάλλον αδύνατο να αποφύγουμε σήμερα συμπλοκές μεταξύ των ΠΑΜΕ και των άλλων μπλόκων. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να ξεπεραστούν γραφειοκρατικά εμπόδια ετών μέσα σε λίγες ώρες, θα έπρεπε οι οργανωτές να ακούσουν την πραγματική διάθεση των χιλιάδων διαδηλωτών, που αναθάρρησαν μπροστά στην προοπτική μιας –τεχνητά και συμπτωματικά έστω – κοινής συγκέντρωσης.
Και –δυστυχώς- αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Τα μπλόκα των διαδηλωτών ήρθαν έτσι σε αντιπαράθεση με την περιφρούρηση του ΚΚΕ, όχι μόνο στο Σύνταγμα, αλλά σε πολλές άλλες πόλεις. Εκεί που οι συνθήκες επιτρέψαν την επικράτηση των ψυχραιμότερων, όπως στη Θεσσαλονίκη, αποφύγαμε τουλάχιστον το ξύλο. Αλλού, όπως στο Σύνταγμα, φτάσαμε σε μάχες σώμα με σώμα με κράνη και καδρόνια.
Οι δολοφονικές επιθέσεις
Όλα αυτά όμως σταματάνε εδώ: έχουν γίνει και δυστυχώς μάλλον θα ξαναγίνουν. Από εκεί και πέρα όμως, η δολοφονική επίθεση κρανοφόρων με πέτρες και μολότωφ είναι κάτι το τελείως διαφορετικό. Ευτυχώς, κανείς δεν κάηκε ή σκοτώθηκε από αυτές τις επιθέσεις.
Ο,τι και να πιστεύει κανείς για τις χωριστές συγκεντρώσεις, για τις περιφρουρήσεις και τις αντιπαραθέσεις, θα πρέπει να διακρίνει αυτή την επίθεση από ο,τι προηγήθηκε. Το μόνο που έχουμε να εκφράσουμε σε όσους ανθρώπους κατεβαίνουν να διαδηλώσουν στους ίδιους δρόμους μαζί μας, σε όποιο κόμμα ή συνδικάτο ανήκουν ή δεν ανήκουν, και δέχονται μια τέτοια δολοφονική επίθεση, από όποιον και να τη δέχονται, είναι η αμέριστη αλληλεγγύη μας. Όσοι πετάνε μια βόμβα σε διαδηλωτή είναι εχθροί της διαδήλωσης και της κοινωνίας.
Δυστυχώς, δεν είναι ούτε προβοκάτορες, ούτε παρακρατικοί. Ηλίθιοι χούλιγκαν είναι, που δεν ξέρουν να διακρίνουν τίποτα πέρα από εχθρούς, πολιτικά ψυχασθενείς που νομίζουν ότι εκφράζουν με ένα φανταστικό τρόπο τον «απλό κόσμο», τη στιγμή που πιστεύουν επίσης ότι περιβάλλονται μόνο από ξεπουλημένους και ρουφιάνους.
Μέχρι τώρα έχουν καταστρέψει δεκάδες κινητοποιήσεις και έχουν σακατέψει δεκάκες κινήματα. Σήμερα όμως προχωρήσαν ένα βήμα παραπάνω και προσπάθησαν να κάψουν ανθρώπους. Ας ελπίσουμε να το σκεφτούνε λίγο παραπάνω μετά από αυτά και να ηρεμήσουν λίγο για ένα διάστημα, όπως συμβεί και στο παρελθόν. Γιατί κατά τα άλλα, οι υπόλοιποι διαδηλωτές –ευτυχώς- δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να τους απαντήσουμε με τον τρόπο που αντιστοιχεί.
Νίκος Νικήσιανης
Για αυτό ήταν τόσο «ασφαλείς» οι διαδηλώσεις του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, και όχι εξαιτίας της υποτιθεμένης αποτελεσματικότητας της διάσημης «περιφρούρησης». Απλά, τα κομμάτια αυτά προτιμούσαν να πάνε στις άλλες πορείες. Έτσι επίσης, πολλοί διαδηλωτές, ιδιαίτερα στις τελευταίες απεργίες, χωρίς να έχουν πολιτική σχέση με το ΚΚΕ, επέλεγαν να πορευτούν στα μπλόκα αυτά, είτε από απέχθεια για τα μπάχαλα, είτε απλά από ανθρώπινο φόβο για τις επιθέσεις της Αστυνομίας.
Το κόστος από την άλλη ήταν ότι με αυτό τον τρόπο τα μπλόκα του ΚΚΕ δεν μπορούσαν για παράδειγμα να σταθούν στο Σύνταγμα, όπως επιθυμούσαν αυθόρμητα ακόμα και οι «δικοί του» διαδηλωτές, αφού έτσι θα έμπλεκαν με τα υπόλοιπα. Σήμερα όμως, την ημέρα της ψήφισης του νόμου, το ΚΚΕ ένιωσε υποχρεωμένο να προχωρήσει και αυτό σε αποκλεισμό της Βουλής, και άλλων κυβερνητικών κτηρίων στις άλλες πόλεις.
Στον ίδιο χώρο, αναπόφευκτα, θα βρισκόταν και όλα τα υπόλοιπα μπλόκα. Για να εξασφαλίσει τη συνέχεια όμως με την προηγούμενη πρακτική, το ΚΚΕ προσπάθησε να μετατρέψει τους αποκλεισμούς σε δικές του πολιτικές συγκεντρώσεις. Η αποκλειστικότητα αυτή δεν θα μπορούσε να επιβληθεί στην πράξη παρά μόνο με τη βία, δηλαδή με μία αυστηρή κομματική περιφρούρηση, που θα έλεγχε το χώρο και τις μικροφωνικές.
Οι σημερινές συμπλοκές
Με όλο αυτό το ιστορικό, η σύγκρουση ήταν σχεδόν αναπόφευκτη: το ΚΚΕ προφανώς θα διεκδικούσε το δικαιώμα να περιφρουρήσει, με το δικό του τρόπο, τη συγκέντρωση που θεωρούσε δική του και να αποτρέψει όποιες ενέργειες ξέφευγαν από το δικό του πλαίσιο. Προφανώς θα έβαζε την περιφρούρησή του να εμποδίζουν και οποιαδήποτε απόπειρα προσέγγισης της Βουλής, η οποία αυτόματα θα προκαλούσε αστυνομική επέμβαση η οποία θα στρεφόταν απέναντι σε όλους τους διαδηλωτές.
Επίσης προφανώς, όλα τα υπόλοιπα μπλόκα απεργών και διαδηλωτών είχαν κάθε δικαιώμα να διαδηλώσουν όπου ήθελαν και όπως ήθελαν, πόσο μάλλον μπροστά στη Βουλή, στη Γ.Γ. Μακεδονίας Θράκης ή όποιο άλλο κυβερνητικό κτίριο. Προφανώς, η περιφρούρηση του ΚΚΕ δεν είχε κανένα δικαιώμα να εμποδίσει κανένα μπλοκ διαδηλωτών, με οποιαδήποτε δικαιολογία.
Μέσα σε αυτά τα αδιέξοδα, που εκφράζουν χρόνιες αδυναμίες του εργατικού κινήματος, θα ήταν δυστυχώς μάλλον αδύνατο να αποφύγουμε σήμερα συμπλοκές μεταξύ των ΠΑΜΕ και των άλλων μπλόκων. Για να γίνει αυτό, θα έπρεπε να ξεπεραστούν γραφειοκρατικά εμπόδια ετών μέσα σε λίγες ώρες, θα έπρεπε οι οργανωτές να ακούσουν την πραγματική διάθεση των χιλιάδων διαδηλωτών, που αναθάρρησαν μπροστά στην προοπτική μιας –τεχνητά και συμπτωματικά έστω – κοινής συγκέντρωσης.
Και –δυστυχώς- αυτά τα πράγματα δεν γίνονται. Τα μπλόκα των διαδηλωτών ήρθαν έτσι σε αντιπαράθεση με την περιφρούρηση του ΚΚΕ, όχι μόνο στο Σύνταγμα, αλλά σε πολλές άλλες πόλεις. Εκεί που οι συνθήκες επιτρέψαν την επικράτηση των ψυχραιμότερων, όπως στη Θεσσαλονίκη, αποφύγαμε τουλάχιστον το ξύλο. Αλλού, όπως στο Σύνταγμα, φτάσαμε σε μάχες σώμα με σώμα με κράνη και καδρόνια.
Οι δολοφονικές επιθέσεις
Όλα αυτά όμως σταματάνε εδώ: έχουν γίνει και δυστυχώς μάλλον θα ξαναγίνουν. Από εκεί και πέρα όμως, η δολοφονική επίθεση κρανοφόρων με πέτρες και μολότωφ είναι κάτι το τελείως διαφορετικό. Ευτυχώς, κανείς δεν κάηκε ή σκοτώθηκε από αυτές τις επιθέσεις.
Ο,τι και να πιστεύει κανείς για τις χωριστές συγκεντρώσεις, για τις περιφρουρήσεις και τις αντιπαραθέσεις, θα πρέπει να διακρίνει αυτή την επίθεση από ο,τι προηγήθηκε. Το μόνο που έχουμε να εκφράσουμε σε όσους ανθρώπους κατεβαίνουν να διαδηλώσουν στους ίδιους δρόμους μαζί μας, σε όποιο κόμμα ή συνδικάτο ανήκουν ή δεν ανήκουν, και δέχονται μια τέτοια δολοφονική επίθεση, από όποιον και να τη δέχονται, είναι η αμέριστη αλληλεγγύη μας. Όσοι πετάνε μια βόμβα σε διαδηλωτή είναι εχθροί της διαδήλωσης και της κοινωνίας.
Δυστυχώς, δεν είναι ούτε προβοκάτορες, ούτε παρακρατικοί. Ηλίθιοι χούλιγκαν είναι, που δεν ξέρουν να διακρίνουν τίποτα πέρα από εχθρούς, πολιτικά ψυχασθενείς που νομίζουν ότι εκφράζουν με ένα φανταστικό τρόπο τον «απλό κόσμο», τη στιγμή που πιστεύουν επίσης ότι περιβάλλονται μόνο από ξεπουλημένους και ρουφιάνους.
Μέχρι τώρα έχουν καταστρέψει δεκάδες κινητοποιήσεις και έχουν σακατέψει δεκάκες κινήματα. Σήμερα όμως προχωρήσαν ένα βήμα παραπάνω και προσπάθησαν να κάψουν ανθρώπους. Ας ελπίσουμε να το σκεφτούνε λίγο παραπάνω μετά από αυτά και να ηρεμήσουν λίγο για ένα διάστημα, όπως συμβεί και στο παρελθόν. Γιατί κατά τα άλλα, οι υπόλοιποι διαδηλωτές –ευτυχώς- δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να τους απαντήσουμε με τον τρόπο που αντιστοιχεί.
Νίκος Νικήσιανης
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)





