Χρόνια ανατρεπτικά σύντροφοι !!!!!!!!!

19/12/2011 ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Κ.Π.Ε. ΤΟΥ ΣΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΩΝ

 www.syn.gr

Πυκνές και ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στη χώρα μας και διεθνώς με επίκεντρο την Ε.Ε.  Στην Ελλάδα, με την στήριξη ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ σχηματίστηκε νέα κυβέρνηση υπό την πρωθυπουργία του κ. Παπαδήμου. Πρόκειται για το τέλος μιας περιόδου, που σφραγίστηκε με την μνημονιακή πολιτική και τα καταστροφικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και την τρόικα και την αρχή μιας νέας κατά την οποία συνεχίζεται η ίδια πολιτική αλλά σημειώνεται και η προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να ανατάξει την ηγεμονία του, να κερδίσει χρόνο, ώστε με επιμονή να επιβάλλει στην κοινωνία τη δική του λογική εξόδου από την κρίση σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας και των κοινωνικών αναγκών και συμφερόντων. Από την αρχή ο χαρακτήρας αυτής της κυβέρνησης και της εντολής που έχει αναλάβει να διεκπεραιώσει ήταν καθαρός. Οι δεσμεύσεις που αποτυπώθηκαν στις προγραμματικές της δηλώσεις, ο προϋπολογισμός που ψήφισε, η λογική με την οποία συμμετείχε στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου απέδειξαν περίτρανα πως πρόκειται για έκφραση του μνημονιακού μπλοκ που με τις ευλογίες των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων της Ευρώπης και του εγχώριου καπιταλισμού, θα συνεχίσει την πολιτική της εξαθλίωσης των εργαζομένων και συνταξιούχων. Θα σπρώχνει κατά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην ανεργία, θα περιστείλει ακόμα περισσότερο τα κοινωνικά δικαιώματα και ελευθερίες, θα επιδιώξει και επενδύσει στον κοινωνικό φόβο, θα χρησιμοποιήσει τον κρατικό αυταρχισμό. Ήδη το κάνει. Ο νέος προϋπολογισμός περιέχει βάρβαρα μέτρα νέας φοροεπιδρομής, και ολοκληρωτικής απομείωσης κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Είναι ταυτόχρονα αντιλαϊκός, άδικος, αντιαναπτυξιακός και αναποτελεσματικός. Είναι προϋπολογισμός κοινωνικής κατεδάφισης, έντασης της ύφεσης, καταστροφής της οικονομίας και της χώρας.

Σε Ευρωπαϊκό επίπεδο οι αποφάσεις της 9ης Δεκέμβρη αποτυπώνουν την αφοσίωση και την επιμονή της ηγεσίας της Ε.Ε. στο νεοφιλελεύθερο πολιτικό και οικονομικό σχέδιο που στρέφεται με βιαιότητα ενάντια στο κόσμο της εργασίας. Ακόμη περισσότερο επιχειρείται μια αυταρχική ΄΄ομοσπονδιοποίηση΄΄ της Ε.Ε. (παρέμβαση της Κομισιόν στους εθνικούς προϋπολογισμούς, καταστρατήγηση αρμοδιοτήτων Ευρωκοινοβουλίου, υπέρβαση διατάξεων εθνικών Συνταγμάτων, ενιαία προγράμματα λιτότητας, κυβερνήσεις ΄΄τεχνοκρατών΄΄ κ.λ.π.) που προϋποθέτει την συρρίκνωση της  δημοκρατίας σε όλη την Ευρώπη. Οι αποφάσεις αυτές αντιστοιχούν στη προσπάθεια των δυνάμεων του κεφαλαίου και των πολιτικών εκπροσώπων τους για ακόμη μεγαλύτερη μετατροπή της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης σε ένα ακραίο αντιδραστικό νεοφιλελεύθερο μονεταριστικό μόρφωμα. Από δημοκρατική άποψη πρόκειται περί θεσμικής εκτροπής. Η πορεία των πραγμάτων επιβεβαιώνει συνεχώς και θα επιβεβαιώσει ακόμη περισσότερο στο επόμενο διάστημα την εκτίμηση μας πως η Ευρωπαϊκή Ένωση ή θα γίνει δημοκρατική,  κοινωνική και αλληλέγγυα ένωση στη βάση μιας ριζικά αντίθετης, με την σημερινή αρχιτεκτονική στηριγμένη σε νέο προοδευτικό, πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων ή θα διαλυθεί.

Για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα της κατάστασης επισημαίνουμε τα πολιτικά σενάρια που ξεδιπλώνονται στη χώρα μας. Είναι φανερό πως παρά τις αρχικές περιγραφές για κυβέρνηση δήθεν εθνικής σωτηρίας, συγκεκριμένης εντολής και περιορισμένου χρόνου ήδη κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, σε Ελλάδα και Ευρώπη,  προσανατολίζονται σε μια μεγαλύτερης διάρκειας διακυβέρνηση για να δημιουργηθούν ευνοϊκότερες συνθήκες και σε κάθε περίπτωση για να δοθεί χρόνος ανασύνταξης και επικυριαρχίας, μέσα από αλλαγές, του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Όλα αυτά γίνονται μέσα σε κλίμα αβεβαιότητας και αντιφάσεων που κοινή τους συνισταμένη είναι η ΄΄μνημονιακή΄΄ πολιτική. Ωστόσο οι αντοχές και ανοχές  των εργαζομένων που συνεχώς μειώνονται, η αποσυσπείρωση των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση Παπαδήμου και η ενίσχυση της Αριστεράς σε βάρος του μνημονιακού μπλοκ συνιστούν βασικούς παράγοντες στην εξέλιξη του πολιτικού σκηνικού στην κατεύθυνση της ανατροπής του.  

Το διαρκές  ερώτημα που έχουμε μπροστά μας είναι τι κάνουμε; Πως συνεχίζουμε ώστε να ακυρωθούν τα σχέδια των κυρίαρχων κύκλων του μνημονιακού μπλοκ;

Όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα με συνέπεια και αταλάντευτα ακολουθήσαμε αντιμνημονιακή αντινεοφιλελεύθερη πολιτική. Ξεσκεπάσαμε την πολιτική και την στόχευση του μνημονιακού μπλοκ και της τρόικας. Δείξαμε τον καταστροφικό χαρακτήρα τους. Συμμετείχαμε και συμβάλλαμε στην οργάνωση κινημάτων αντίστασης τόσο επί των συγκεκριμένων όσο και επί του συνόλου αυτής της πολιτικής. Διαμορφώσαμε ένα συνοπτικό πρόγραμμα κατευθύνσεων,  πρόταση για μια άλλη πολιτική που εστιάζει στις κοινωνικές ανάγκες, ανατρέπει κατεστημένες αντιλήψεις, ωθεί σε μια πορεία ανατροπής του πολιτικού σκηνικού και του ίδιου του συστήματος. Συμβάλλαμε τα μέγιστα στην κατανόηση της φύσης των προβλημάτων σε όλη την Ευρώπη και βοηθήσαμε στον συντονισμό των δυνάμεων του ΚΕΑ. Στηριγμένη σ’ αυτή τη δράση και τις επεξεργασίες είναι και η ενωτική μας πρόταση για κοινή δράση, κοινές πολιτικές πρωτοβουλίες, προεκλογική και μετεκλογική συνεργασία όλων των δυνάμεων που από προοδευτική σκοπιά αντιπαλεύουν το μνημόνιο. Με πυρήνα την Αριστερά, με προγραμματική βάση που έχει ευθεία αντιστοίχιση με τις επεξεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ, εργαζόμαστε για τη διαμόρφωση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας.

Σ’ αυτή την πολιτική χωρίς ταλάντευση και με συγκεκριμένο τρόπο θα συνεχίσουμε με βάση το τρίπολο ΄΄κοινωνική δράση, πολιτικές πρωτοβουλίες, ενωτική πρόταση΄΄. Έχουμε εδραιώσει στη συνείδηση της κοινωνίας τη ΄΄στάση ΣΥΡΙΖΑ΄΄, δηλαδή ότι σηκώνουμε το γάντι σε κάθε αντιλαϊκή συστημική πρόκληση.  

Σ’ αυτή τη βάση χρειάζεται:

Α) Να συνεχίσουμε και εντείνουμε τη δράση μας στο κίνημα ανυπακοής ενάντια στα χαράτσια.

Β) Να αναπτύξουμε τη μάχη ενάντια στην εφεδρεία που στέλνει ουσιαστικά στην ανεργία και συγχρόνως θεωρεί ένα πλήθος 150.000 εργαζομένων ΄΄ανίκανο και άχρηστο΄΄ να συμβάλλει σε μια προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας.

Γ) Να συμβάλλουμε στην ανάπτυξη κύματος λαϊκής αντίστασης  ενάντια στην ανεργία, ιδιαίτερα των νέων.

Δ) Να αντεπιτεθούμε στη νέα φοροεπιδρομή που από 1/1/12 έρχεται κατ’ αρχήν με τη μείωση του αφορολόγητου ορίου και του ψευδώς αποκαλούμενου τέλους αλληλεγγύης.

Ε) Να δυναμώσουμε και επεκτείνουμε τις δομές και τις δράσεις αλληλεγγύης.       

Στ) Να πολιτικοποιήσουμε όλα τα επί μέρους στο σύνθημα: Δημοκρατία - εκλογές τώρα –να μιλήσει ο λαός - αλλαγή σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Όλα τα παραπάνω απαιτούν το σύνολο των δυνάμεων μας, χωρίς καμία εξαίρεση να δουλεύει για την ανάπτυξη του μ.κ. σε μαζική, ενωτική βάση με προοδευτικό προσανατολισμό, με πλήρη σεβασμό στην αρχή της αυτονομίας.

Χρειάζεται να ληφθούν επιπλέον μέτρα. Κατ’ αρχήν στο συνδικαλιστικό κίνημα. Να συμβάλλουμε στην ενίσχυση της οργάνωσης, λειτουργίας και δράσης μας στην επιδίωξη  να ανατάξουμε και προσανατολίσουμε ταξικά το σ.κ. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό σ’ αυτή τη φάση οι συνδικαλιστικές παρατάξεις που υποστηρίζουμε να λειτουργήσουν και σαν χώρος υποδοχής όχι μόνο της οργής αλλά και της ενεργοποίησης εργαζόμενων που απεγκλωβίζονται από τις πολιτικές επιλογές του δικομματισμού και συγχρόνως να συνεργαστούν με άλλες συνδικαλιστικές αριστερές οργανώσεις και με συνδικαλιστές που σταθερά αντιτάσσονται στις μνημονιακές  επιλογές και επιπτώσεις.

Για την ενίσχυση της πολιτικής και οργανωτικής μας επιρροής στον αγροτικό χώρο χρειάζεται να είναι μόνιμο μέλημα τόσο των κεντρικών οργάνων του κόμματος αλλά εξίσου των ΝΕ στην περιφέρεια, ο σταθερός προσανατολισμός στο αγροτικό και το γεωτεχνικό κίνημα, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες  του πρωτογενή τομέα και της μεταποίησης και γενικότερα στους κατοίκους της υπαίθρου.  Ιδιαίτερα για το αγροτικό κίνημα, χρειάζεται να συμβάλλουμε στην οργάνωση του μέσα από κινηματικές συμμετοχικές διαδικασίες και τη σταθερή διεκδικητική του παρουσία. Σημαντικά μπορεί να συμβάλλει σε αυτό η ανασυγκρότηση και σταθερή λειτουργία της ΝΕΑΚ και η συσπείρωση σε αυτήν των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όσων, ιδίως στους νέους αγρότες, διαχωρίζονται από το δικομματισμό, που στην περιφέρεια διατηρεί παραδοσιακά ισχυρά ερείσματα.

Οι γυναίκες εξακολουθούν να αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας, βιώνουν έντονα τα προβλήματα της φτώχειας ιδιαίτερα στη σημερινή κρίση καθώς και όλα τα φαινόμενα άνισων ευκαιριών στην εργασία, κακοποιήσεων, σεξουαλικών παρενοχλήσεων και υποτιμητικών προτύπων από τα ΜΜΕ αλλά και από αλλού. Εντείνουμε την παρέμβαση μας στο θέμα των γυναικείων δικαιωμάτων, προασπίζουμε τις ίσες ευκαιρίες για τα δύο φύλα παντού και συμβάλλουμε στην ενίσχυση του φεμινιστικού – γυναικείου κινήματος. 

Με ιδιαίτερη επιμονή χρειάζεται ν’ ανοίξουμε τη δράση μας στους ΕΒΕ και τα μικρομεσαία στρώματα. Ελλείψεις του παρελθόντος χρειάζεται να υπερκερασθούν άμεσα. Προτείνουμε την συγκρότηση ενιαίας Πανελλαδικής Παράταξης στους ΕΒΕ με ευθύνη των συνδικαλιστικών μας στελεχών και των κομματικών μας δυνάμεων στο χώρο.

Να αναλάβουμε ενωτικές πρωτοβουλίες στα μέτωπα της παιδείας και του πολιτισμού. Μέσα στον ορυμαγδό της οικονομικής σφαγής που συντελείται στη χώρα μας είναι πιθανό να αρχίσουν να θεωρούνται τα της εκπαίδευσης και του πολιτισμού ζητήματα πολυτελείας. Πράγμα που θα συνιστά καταστροφική εξέλιξη. Στη χρονιά που τα παιδιά στα σχολεία δεν έχουν πλέον ούτε τα στοιχειώδη, που γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί ο αντισυνταγματικός νόμος Διαμαντοπούλου,  οι όροι για ένα ευρύτατο μέτωπο παιδείας είναι πολύ ευνοϊκοί. Το γεγονός πως αφορά  κατεξοχήν τη μεγάλη πλειοψηφία της νεολαίας, δασκάλων, καθηγητών και πανεπιστημιακών το κάνει καθοριστικό. Επίσης κανένα πολιτικό κίνημα δεν μπορεί να μεγαλουργήσει χωρίς συγχρόνως να αναδειχθούν οι αξίες της Αριστεράς σε επίπεδο ιδεολογικής σύγκρουσης και πολιτιστικής ανάτασης.  Να πάρουμε ανοιχτή πρωτοβουλία συμπαράταξης όλων των αντιμημονιακών δυνάμεων πάνω στα βασικά συγκεκριμένα ζητήματα και να επιμείνουμε ιδιαίτερα.

Σε κάθε Π.Κ. να διαμορφωθεί ένα σχέδιο δράσης των μελών μας στα κινήματα με επικέντρωση στο κίνημα ενάντια στα χαράτσια, την Αυτοδιοίκηση, την Παιδεία και τον Πολιτισμό. Επιπλέον η συμμετοχή των μελών μας στις δράσεις αλληλεγγύης είναι απαραίτητη. Στην πολύ καλή προσπάθεια της νομικής βοήθειας και τεκμηρίωσης στην Αθήνα χρειάζεται να προστεθούν ανάλογες κινήσεις σε όλες τις μεγάλες πόλεις.

Όλα τα παραπάνω χρειάζεται να αποκτήσουν ένα επίπεδο συντονισμού και σε αυτό θα βοηθήσει η δικτύωση μεταξύ των σ. και σ/σων που συμμετέχουν σε κάθε κίνημα με στόχο την αλληλοενημέρωση, βοήθεια και την κοινή δράση.

Ένταση στην πολιτική εξόρμηση   

Ήδη πολλές οργανώσεις εργάζονται σε προεκλογικούς ρυθμούς. Συγκροτούνται οι Τ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ, γίνονται δεκάδες εκδηλώσεις και συζητήσεις. Η συμμετοχή του κόσμου τις περισσότερες φορές είναι πρωτοφανής. Η μορφή να συμμετέχουν στα πάνελ των συζητήσεων ή να χαιρετίζουν στις εκδηλώσεις εκπρόσωποι από άλλες πολιτικές δυνάμεις ή προσωπικότητες του αντιμνημονιακού, αντινεοφιλελεύθερου τόξου, αποδείχθηκε επιτυχής και πρέπει να συνεχισθεί. Ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα ανά Ν.Ε. και Π.Κ. βοηθά στην ορθή κατανομή των δυνάμεων μας. Πρέπει να λειτουργήσουμε με βάση τη σκέψη ΄΄όλο και πιο ανοιχτά, όλο και πιο κοντά στα προβλήματα και την κοινωνία΄΄.

Ν’ ανοίξουμε πλήρως τις πόρτες του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Να ενταχθούν όσοι/ες  θέλουν στη βάση της γενικής συμφωνίας με το πλαίσιο της απόφασης της Π.Σ. του ΣΥΡΙΖΑ. Να παρακολουθούμε και να εντάσσουμε στις δράσεις μας προοδευτικές πολιτικές διαφοροποιήσεις σε επίπεδο γειτονιάς και δήμου. Συγχρόνως χρειάζεται να εντείνουμε την παρουσία μας στα Πανελλαδικά και τοπικά ΜΜΕ με διευρυμένη εκπροσώπηση από ΣΥΡΙΖΑ και ΣΥΝ και απαίτηση παρουσίας. Τη πολιτική και κοινωνική μάχη , τη δίνουμε με περιορισμένα μέσα. Και με μια πίεση που αυξάνει διαρκώς, προκειμένου να αποδυναμωθεί η φωνή μας. Τη μάχη τη δίνουν πρώτα από όλα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην Αυγή και στον ραδιοφωνικό μας σταθμό. Με τεράστιες θυσίες και με πολύ μεγάλο προσωπικό κόστος. Γι’ αυτό καλούμε τα μέλη του Κόμματος, τον κόσμο της Αριστεράς, να στηρίξουν  με αποφασιστικότητα έστω και με το υστέρημά τους την φωνή και τη γραφή, το λόγο της αριστεράς, την Αυγή και το Κόκκινο. Να στηρίξουν επίσης τα Μέσα που εκφράζουν δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της ευρύτερης Αριστεράς. Γιατί έτσι δίνει δύναμη στην δική του φωνή και στους δικούς του αγώνες. Κάποιοι θα ήθελαν πολύ να επιβάλλουν ομοφωνία νεκροταφείου στο πεδίο της μαζικής επικοινωνίας. Δεν πρέπει να τους κάνουμε αυτή τη χάρη.

Μετά τις γιορτές χρειάζεται ένα νέο κύμα εξόρμησης στις γειτονιές των μεγάλων πόλεων και των χωριών. Στόχος μας είναι να αποκαλύπτουμε την καταστροφική πολιτική του νεοφιλελευθερισμού σε Ευρώπη και στη χώρα μας, να καλούμε σε αντίσταση και ενεργητική δράση και να αναδεικνύουμε το σύνολο της πρότασης μας όπως αυτή έχει διαμορφωθεί στις αποφάσεις της Κ.Π.Ε. του ΣΥΝ, της Π.Σ.Σ. και της Π.Σ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ.

Συγχρόνως χρειάζεται εκλογική προετοιμασία. Η βάση των συνδυασμών να ‘ναι έτοιμη ως τέλος Γενάρη και σ’ αυτή θα προστεθούν οι συνεργασίες. Να προσεχθεί έγκαιρα το θέμα της συμμετοχής και ανάδειξης γυναικών. Ανά νομό να συγκροτηθεί ομάδα προεκλογικής καμπάνιας, σε μόνιμη επαφή με την κεντρική. Οι σύντροφοι και συντρόφισσες που μετέχουν σε κάθε κοινωνικό, γεωγραφικό χώρο πρέπει να υποβάλλουν τις προτάσεις τους και βεβαίως θα έχουν λόγο.

Στο αμέσως επόμενο διάστημα να ολοκληρωθεί η προετοιμασία εορτασμού των 20 χρόνων του ΣΥΝ, ενταγμένου στη γενικότερη πολιτική παρέμβαση στη συγκυρία και στην ανάγκη ευρύτερης επαφής και συμπόρευσης με κοινωνικά ενεργούς πολίτες της Αριστεράς και ιδιαίτερα από τον χώρο της νεολαίας.

Η παρέμβαση μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 

Η Π.Γ. έχει αποφασίσει συγκεκριμένες κινήσεις σε επίπεδο ΚΕΑ και Ευρωπαϊκής Αριστεράς:

1.     Συγκρότηση, από το ΚΕΑ ομάδας διαμόρφωσης εναλλακτικού ριζοσπαστικού προγράμματος, στο επίπεδο των κατευθύνσεων και των συγκεκριμένων προτάσεων.

2.    Να προτείνουμε στο ΚΕΑ την έναρξη πρωτοβουλίας διαλόγου με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς και της ριζοσπαστικής οικολογίας που είναι εκτός ΚΕΑ με στόχο την κοινή δράση και των κοινών πολιτικών πρωτοβουλιών.

3.    Να συμβάλλουμε στην έκφραση διεθνιστικής αλληλεγγύης και κοινής δράσης σε κοινωνικό επίπεδο. Για παράδειγμα οι εργαζόμενοι σε πολυεθνικές εταιρείες με επιχειρηματική παρουσία σε διάφορες χώρες να συντονίσουν τη δράση τους. Το ίδιο για τους εργαζόμενους στον ίδιο κλάδο (π.χ. ηλεκτρική ενέργεια) κ.λ.π.

4.    Εβδομαδιαίο δελτίο του ΣΥΝ προς το ΚΕΑ και κάθε ένα αδελφό κόμμα στην Ευρώπη ξεχωριστά για τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Σύσφιξη σχέσεων, αλληλοενημέρωση και αλληλοκατανόηση, είναι τα ζητούμενα.

5.    Έντονη και καλά προετοιμασμένη παρουσία του ΣΥΝ στα διεθνή fora, με εστίαση στην μεταφορά της εμπειρίας και των απόψεων μας.

6.    Να αξιοποιηθούν τα φιλικά μας ΜΜΕ για την προώθηση των θέσεων του ΚΕΑ και του ΣΥΝ.Τα τμήματα, Ευρωπαϊκής Πολιτικής, Οικονομικής Πολιτικής, Θεωρίας και το Ινστιτούτο Ν. Πουλαντζάς να οργανώσουν ένα πρόγραμμα συζητήσεων πάνω σε επίκαιρα θέματα που απασχολούν την κοινωνία και την Αριστερά όπου μπορούν να συνδιαλεχθούν διαφορετικές απόψεις και οπτικές.

Αυτά δεν φτάνουν. Η ενιαία αντιμετώπιση και η εναλλακτική ριζοσπαστική πρόταση σε κλίμακα Ευρώπης που αντιστοιχεί στα συμφέροντα των δυνάμεων της εργασίας πρέπει να μας έχουν σε μόνιμη ετοιμότητα. Το δημοκρατικό έλλειμμα της Ευρώπης όσο πάει και θα διευρύνεται όλο και περισσότερο, βαθαίνοντας την απόσταση μεταξύ των ευρωπαϊκών λαών και των ευρω-ηγεσιών. Οι τελευταίες είναι φανερό πλέον ότι βρίσκονται δομικά εγκλωβισμένες στη νεοφιλελεύθερη ορθοδοξία, αρνούμενες την οποιαδήποτε διαρθρωτική αλλαγή που θα θίξει τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Προτιμούν να παραμένουν και να ενισχύουν  ψευτοδιλλήμματα τύπου «ευρώ ή χάος». Τώρα, περισσότερο από ποτέ, δεν πρέπει οι ευρωπαϊκοί λαοί να εγκλωβιστούν ξανά σε ψευδοδιλήμματα περί «καλύτερου διαχειριστή», όπως συνέβη στις εκλογικές αναμετρήσεις της Πορτογαλίας και της Ισπανίας, αλλά να αντιληφθούν ότι μόνο η δική τους ενεργή, αποφασιστική παρέμβαση μπορεί να τους απαλλάξει από την μέχρι χτες «ακλόνητη» εναλλαγή στην εξουσία μεταξύ δεξιάς-σοσιαλδημοκρατίας και των κατά περίπτωση συμμάχων τους. Σήμερα  δεν είναι η εποχή «του λίγο, του σιγά – σιγά ή του βλέποντας και κάνοντας».

Είναι η περίοδος των ρήξεων και των ανατροπών της νεοφιλελεύθερης αρχιτεκτονικής της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής κι εκείνης της πρωτοκαθεδρίας των αγορών, που έχει οδηγήσει τους ευρωπαϊκούς λαούς σε εξαθλίωση και τη δημοκρατία σε ραγδαία υποχώρηση στην Ευρώπη. Ο αγώνας των δυνάμεων της εργασίας  μπορεί να κερδηθεί μόνο αν δοθεί σε δύο επίπεδα: εκείνο των αγώνων στους δρόμους και τις πλατείες και αυτό των πολιτικών πρωτοβουλιών, των προτάσεων στην ευρωβουλή και τα εθνικά κοινοβούλια. Ιδιαίτερα για την ουσία των αποφάσεων της 9ης/12//2011και της εξ’ αυτών νέας συνθήκης συγκρότησης της Ε.Ε., η απάντηση μας είναι όχι. Καλούμε το ΚΕΑ, όλες τις Αριστερές δυνάμεις στην Ευρώπη να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση ενός Πανευρωπαϊκού κινήματος ενάντια στο σχέδιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Σε κάθε περίπτωση αυτό το σχέδιο πρέπει να μπει υπό την κρίση των λαών της Ευρώπης. Στη χώρα μας επιχειρούμε την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, την ανατροπή των μνημονιακών κυβερνήσεων, τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας από τις αντιμνημονιακές – αντινεοφιλελεύθερες δυνάμεις με πυρήνα τις δυνάμεις της Αριστεράς. Ζητάμε εκλογές και απαιτούμε τη διενέργεια δημοψηφίσματος στη χώρα μας και σε όλη την Ευρώπη ενάντια στη νέα συμφωνία.

Η ενωτική μας πρόταση

Ήδη από το Συνέδριο μιλήσαμε για την αναγκαιότητα διαμόρφωσης αντιμνημονιακού – αντινεοφιλελεύθερου μετώπου σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Επιμένουμε πως η πολιτική και κοινωνική δράση του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ είναι  η βάση πάνω στην οποία στέκεται και η πολιτική συνεργασιών μας. Έχουν γίνει πολλά και ουσιαστικά βήματα. Είμαστε, ο ΣΥΡΙΖΑ, η δύναμη που όχι μόνο εκφωνεί αλλά και δημιουργεί, τους πολιτικούς και οργανωτικούς όρους για ενότητα σε ριζοσπαστική κατεύθυνση.

Παρά τις επίμονες προσπάθειές μας δεν έχει συγκροτηθεί μέχρι στιγμής  εκείνος ο μεγάλος κοινωνικοπολιτικός  συνασπισμός που θα αλλάξει ριζικά τους πολιτικούς συσχετισμούς κυρίως λόγω της αρνητικής στάσης δυνάμεων της Αριστεράς  Παρ όλα αυτά το κύριο βάρος μας την επόμενη περίοδο πρέπει να πέσει σε αυτή την κατεύθυνση. Να παρθούν μια σειρά πρωτοβουλίες προς όλες τις κατευθύνσεις. Αφορούν τις εντός και εκτός Βουλής δυνάμεις της Αριστεράς  και της ριζοσπαστικής οικολογίας,   ανένταχτους αριστερούς που δεν κινούνται μέχρι σήμερα σ’ αυτή τη λογική.

Η συνεργασία με στελέχη και συλλογικότητες  που αποδεσμεύονται από το ΠΑΣΟΚ με σαφή αντιμνημονιακή αντινεοφιλελεύθερη στάση μπορεί να ενισχύσει αποφασιστικά την προσπάθειά μας για άνοιγμα σε πιο πλατιά ακροατήρια και πρέπει να συνεχιστεί. Η ομάδα επαφών να προσδιορίσει ένα νέο κύκλο επαφών. Η πολιτική φερεγγυότητα, η συνέπεια στον δημόσιο λόγο αυτά τα κρίσιμα χρόνια της κρίσης και η κοινωνική δράση αποτελούν τα εχέγγυα για στερεή και ελκτική ενωτική δράση με αυτές τις δυνάμεις.

Οι συνεργασίες αυτές δεν γίνονται απλά στα πλαίσια μιας πιθανής εκλογικής συνεργασίας  αλλά με στόχο την διαμόρφωση μιας πολιτικής συμμαχίας που θα βοηθήσει την συγκρότηση του κοινωνικοπολιτικού μετώπου ανατροπής της σημερινής κατάστασης και ο χρόνος θα βοηθήσει το επόμενο διάστημα να δοκιμαστούν και στην πράξη.  Είναι ζήτημα επιβίωσης της ίδιας της κοινωνίας, είναι ζήτημα συμβολής σ’ ένα πανευρωπαϊκό κίνημα αντίστασης και ανατροπής , είναι ζήτημα συγκρότησης πολιτικής ελπίδας που μπορεί να επιβληθεί και να νικήσει.

Υπάρχουν περιπτώσεις που οι συζητήσεις έχουν ωριμάσει περισσότερο και άλλες λιγότερο.

Σε αυτές τις συζητήσεις  που αφορούν δυνάμεις της ευρύτερης Αριστεράς και συλλογικότητες που έχουν αποδεσμευτεί από το ΠΑΣΟΚ αμφισβητώντας έμπρακτα την μνημονιακή πολιτική κινούμαστε στη βάση συγκεκριμένων αρχών και μορφών:

α) Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το όχημα μέσω του οποίου επιχειρούμε πολιτικές συνεργασίες.

β) Βάση της προγραμματικής μας πρότασης είναι ο βασικός πυρήνας των προγραμματικών επεξεργασιών του ΣΥΝ (Συνέδρια, Αποφάσεις ΚΠΕ) και του ΣΥΡΙΖΑ όπως διατυπώθηκαν επί της συγκυρίας στην Π.Σ.Συνδιάσκεψη και τις συνόδους της ΠΣΕ.

γ) Όσον αφορά στις εκλογικές συνεργασίες ο τίτλος του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί βασικό στοιχείο στη σηματοδότηση του ψηφοδελτίου και ο επικεφαλής της Κ.Ο. είναι επικεφαλής μας στην  κατά το νόμο εκλογικής διαδικασίας.

Όταν οι συζητήσεις έχουν φθάσει σε ικανοποιητικό επίπεδο και μετά από κοινή απόφαση Π.Γ. και Γρ. ΣΥΡΙΖΑ, δημοσιοποιούνται.

Τέλος η ΚΠΕ αποφάσισε στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση της και μετά από η εισήγηση της Π.Γ. να συζητήσει τον οικονομικό απολογισμό 2011 και τον προϋπολογισμό του 2012 καθώς και ένα σχέδιο οικονομικής  βιωσιμότητας και ανάπτυξης του Κόμματος και των ΜΜΕ στα οποία συμμετέχει ή έχει την ιδιοκτησία ο ΣΥΝ.  

*Η απόφαση της ΚΠΕ του ΣΥΝ εγκρίθηκε με 57 ψήφους υπέρ, έναντι 19 ψήφων κατά επί των παρόντων μελών.

19/12/2011 Προκλητικές δηλώσεις για απέλαση εκδιδομένων μεταναστριών-φορέων του ιού HIV/AIDS - Ερώτηση της Η.Διώτη, βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ

 

Προς τους Υπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης - Προστασίας του Πολίτη - Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων - Εσωτερικών

Στη λογική του αυταρχισμού και του ρατσισμού κινείται το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, που αφού επέλεξε να κάνει παζάρια κι “εκπτώσεις” –σε αγαστή συνεργασία με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης- για τα ποσοστά αναπηρίας των οροθετικών, πλέον υποδεικνύει τις μετανάστριες ιερόδουλες, στη συντριπτική τους πλειοψηφία θύματα της παράνομης διακίνησης ανθρώπων (trafficking), ως αποκλειστικά υπεύθυνες για την αύξηση των κρουσμάτων μόλυνσης από τον ιό HIV/AIDS.

Και χωρίς να σταματά εκεί, κωφεύοντας στη βοούσα πραγματικότητα, αλλά και παράλληλα «κλείνοντας το μάτι» στο συγκυβερνούν κόμμα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, προτείνει ως μέτρο «καθαρισμού» της Αθήνας, την απέλαση αυτών των γυναικών «οι οποίες είναι φορείς και ταυτοχρόνως εκδίδονται με τρόπο αδήλωτο, δηλαδή παράνομο» από την χώρα, σε συνεργασία με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Αυτό ανακοινώθηκε χαρακτηριστικά στην επίσημη παρουσίαση του προγράμματος «Δράσεις Δημόσιας Υγείας σε εθνικό επίπεδο - Συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων για το Κέντρο της Πόλης».

Η πολιτική ηγεσία, με πρόσχημα κι άλλοθι στατιστικά δεδομένα του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων, περί τους δηλωθέντες και νομίμους λειτουργούντες οίκους ανοχής, τις δηλωθείσες και νομίμως εκδιδόμενες γυναίκες, αλλά και περί την αύξηση των κρουσμάτων του ιού HIV/AIDS, αλλά και μετά την προκλητική –τουλάχιστον- έκκλησή της «στους κυρίους που προτιμούν την αδήλωτη πορνεία να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικοί, να μην προτιμούν τις παράνομα εκδιδόμενες γυναίκες ώστε να μη μεταφέρουν την ασθένεια στο σπίτι και την οικογένειά τους», αντί να προστατέψει τα θύματα του trafficking, στρέφεται εναντίον τους.

Επειδή το ΥΥΚΑ δε λαμβάνει σοβαρά υπόψη του ότι πολλές γυναίκες μετανάστριες ωθήθηκαν στη μετανάστευση εξαιτίας πολέμων στην χώρα τους (που όλο και πιο συχνά συνοδεύονται από μαζικούς βιασμούς), της καταπίεσης και της βίας στην οικογένεια, των εγκλημάτων τιμής, της έλλειψη προσωπικής ελευθερίας ή απλώς της ανεργίας, της φτώχιας και της εξαθλίωσης.

Επειδή παραγνωρίζει την πολιτική του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι τα οροθετικά άτομα πρέπει να θεραπεύονται για το δικό τους καλό αλλά και για το καλό της κοινωνίας και παραβλέπει το γεγονός ότι στη χώρα στην οποία θα απελαθούν οι συνθήκες για θεραπεία τους είναι εξαιρετικά δύσκολες.

Επειδή όσες παράνομα εκδιδόμενες γυναίκες και αν απελαθούν θα αντικατασταθούν από τους μαστροπούς-διακινητές από νέες, στο βαθμό που η ζήτηση τέτοιων υπηρεσιών από τους έλληνες «οικογενειάρχες» συντηρείται ή αυξάνεται.

Επειδή δε λαμβάνει υπόψη ότι το trafficking, δηλαδή η παράνομη διακίνηση και εμπορία ανθρώπων με σκοπό την οικονομική/σεξουαλική εκμετάλλευση, συγκροτεί το πεδίο μιας σύγχρονης μορφής δουλείας, που περιλαμβάνει την πάσης φύσης εκμετάλλευση και εμπορευματοποίηση του ανθρώπινου σώματος.

Επειδή έχουν κλείσει τα περισσότερα καταφύγια για τις κακοποιημένες γυναίκες και τα θύματα του trafficking δεν έχουν πού να απευθυνθούν και γι’ αυτό δεν μπορούν να ξεφύγουν, ακόμα κι αν το θέλουν, από τους μαστροπούς-διακινητές, και δεν έχουν καμιά δυνατότητα ένταξης στην αγορά εργασίας, έστω και της πιο δύσκολης και κανένα επίδομα, έστω και προσωρινό.

Επειδή το ΥΥΚΑ όχι μόνο αφήνει στο απυρόβλητο τους εμπόρους ανθρώπων της χώρας απ’ όπου προήλθαν οι μετανάστριες και τους αντίστοιχους εκμεταλλευτές στην χώρα μας, αλλά αντίθετα, υποκριτικά και προκλητικά, κόπτεται για την υγεία των πελατών των θυμάτων του trafficking.

Επειδή συνάγει ότι οι εκδιδόμενες μεταδίδουν τη λοίμωξη ενώ υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για το αντίθετο.

Για τους παραπάνω λόγους,

ερωτώνται οι συναρμόδιοι κκ. Υπουργοί:

1.    Ποια συγκεκριμένα μέτρα έχουν λάβει για την πάταξη της παράνομης διακίνησης κι εμπορίας ανθρώπων στην χώρα μας;

2.    Πόσα άτομα έχουν συλληφθεί και οδηγηθεί ενώπιον του νόμου, που να σχετίζονται με την παράνομη διακίνηση κι εμπορία ανθρώπων; Τι ποινές τους έχουν επιβληθεί;

3.    Τι μέτρα προτίθενται να λάβουν για τις γυναίκες μετανάστριες-θύματα του trafficking στην χώρα μας;

4.    Σε ποιες συγκεκριμένες δράσεις θα προβούν για την πρόληψη της εξάπλωσης κι αύξησης κρουσμάτων του ιού HIV/AIDS του μεταναστευτικού πληθυσμού που διαβιεί στην Ελλάδα, αλλά και για τη μέριμνα γυναικών μεταναστριών που ήδη είναι φορείς του ιού;

5.    Γιατί έκλεισαν οι περισσότεροι ξενώνες υποδοχής γυναικών θυμάτων βίας και trafficking, και πού θα απευθύνονται οι γυναίκες που θέλουν να απεμπλακούν από τους μαστροπούς;

6.    Πότε θα αναλάβουν μια καμπάνια ενημέρωσης του κοινού, η οποία θα φθάσει και στην ελληνική οικογένεια που θέλει να προστατεύσει αλλά και στους μετανάστες/μετανάστριες μέσα από μηνύματα στις δικές τους γλώσσες για τους κινδύνους μετάδοσης του ιού HIV και άλλων σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων που συνεπάγεται η άρνηση χρήσης προφυλακτικού από τους πελάτες των εκδιδομένων γυναικών;

Η ερωτώσα βουλευτής

Ηρώ Διώτη

Στόλισαν δέντρο με…χαράτσια

Με πρωτοβουλία των κατοίκων της Τούμπας, στήθηκε στην πλατεία Αριστοτέλους ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο διαφορετικό από τα άλλα.
http://politesenxaratsia.wordpress.com/2011/12/18/%CF%83%CF%84%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CE%B4%CE%AD%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%BF-%CE%BC%CE%B5-%CF%87%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%84%CF%83%CE%B9%CE%B1/

Ηρώ Διώτη: Προτεραιότητα σήμερα είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας Ημερομηνία δημοσίευσης: 18/12/2011

www.avgi.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΔΑΦΝΗ ΣΦΕΤΣΑ

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση που δέχονται σήμερα εργαζόμενοι και νεολαία, το κρίσιμο είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας, τονίζει η βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ Ηρώ Διώτη, υπογραμμίζοντας ότι η αριστερά δεν μπορεί "να λέει στον κόσμο ότι θα λυθούν τα προβλήματά του στον σοσιαλισμό". Τονίζει τη σημασία των πρωτοβουλιών αλληλεγγύης που αναπτύσσονται σε όλη τη χώρα, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν ένα μέρος της απάντησης στην κρίση, ενώ για τα αυξημένα δημοσκοπικά ποσοστά κρούει τον κώδωνα: "Δεν πρέπει να πέσουμε σε επικοινωνιακές παγίδες, πρέπει να συνεχίσουμε να στηρίζουμε την κοινωνία με κάθε τρόπο".

* Συσσίτια στα σχολεία, αύξηση των αυτοκτονιών, πρωτοφανής ανεργία, αύξηση της φτώχειας είναι μερικοί τίτλοι από τα ρεπορτάζ των τελευταίων μόνο ημερών. Έχουμε μπει σε μια πορεία καταστροφής χωρίς γυρισμό; Τι θα απαντούσατε σε έναν πολίτη που ρωτά τι μπορεί να γίνει σήμερα, εδώ και τώρα, για να ανατραπεί αυτή η κατάσταση;

Η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη για τους εργαζόμενους και την κοινωνία. Είναι αλήθεια αυτό. Η μαζική φτώχεια είναι ήδη εδώ. Δεν είναι μόνο οι άνεργοι που αυξάνονται αλματωδώς ή οι μετανάστες που πλήττονται πρώτα από όλους ή οι γυναίκες που έχουν τα μεγαλύτερα ποσοστά ανάμεσα στους ανέργους, αλλά είναι και όλα τα εργαζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που έχουν πια εισοδήματα πείνας και τους αφαιρούνται συνεχώς δικαιώματα. Έχουμε πει πολλές φορές και στη Βουλή πως δεν έχει υπάρξει άλλη φορά τέτοια κατάσταση σε καιρό ειρήνης. Όμως δεν πιστεύω ότι η κατάσταση είναι χωρίς γυρισμό. Δεν είμαστε μοιρολάτρες στην αριστερά. Δεν είναι μονόδρομος η κατάσταση. Ανατρέπεται προς όφελος της κοινωνίας, αλλά όχι με αυτούς στην εξουσία φυσικά. Είναι η ώρα της συνολικής πρότασης διεξόδου και όχι των μερικών αιτημάτων, έχει περάσει αυτή η εποχή. Ούτε μπορούμε να λέμε στον κόσμο ότι θα λυθούν τα προβλήματά του στον σοσιαλισμό. Από τώρα στρώνεται ο δρόμος προς μια διαφορετική κατεύθυνση.

* Πώς λοιπόν στρώνεται αυτός ο δρόμος;

Πέραν από τις συζητήσεις που διεξάγονται στο εσωτερικό της αριστεράς για τη συνολική πρόταση διεξόδου από την κρίση και συχνά προβάλλονται οι διαφορετικές απόψεις ως πρόσχημα για την άρνηση συνεργασίας ή κοινής δράσης, υπάρχει κάτι πιο κρίσιμο, κατά τη γνώμη μου. Και το κρίσιμο είναι ένα πρόγραμμα κοινωνικής σωτηρίας, πείτε το μεταβατικό ή όπως θέλετε. Δηλαδή να υπερασπίσουμε την κοινωνία με σχέδιο εδώ και τώρα. Να μην κοπεί κανένας μισθός, καμία σύνταξη, να μη χαθεί κανένα εισόδημα. Να είναι φτηνό το νερό, το ρεύμα, οι μεταφορές, να είναι δημόσια η διαχείρισή τους, να μην ιδιωτικοποιηθούν τα κοινά αγαθά και να πάρουμε πίσω ό,τι ιδιωτικοποιήθηκε. Αυτά δεν είναι αιτήματα που ενώνουν; Δεν είναι αιτήματα άμεσα, που πραγματοποιούνται στο τώρα; Πιστεύω πως είναι και πως μπορούν να ενώσουν, βάζοντας βέβαια παράλληλα και την άμεση προοπτική συνολικότερης αλλαγής. Με ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσαν δυνάμεις της αριστεράς, συνδικάτα, κινήματα και δίκτυα αλληλεγγύης πραγματικά να δώσουν λύση και διέξοδο για τους εργαζόμενους και την κοινωνία.

* Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στα δίκτυα αλληλεγγύης και τη φιλανθρωπία ή τον εθελοντισμό που προβάλλουν συστημικές δυνάμεις;

Καταρχήν να υπερτονίσουμε τη σημασία όλων αυτών των πρωτοβουλιών αλληλεγγύης. Είναι πολύ σημαντικό ζήτημα. Είναι μέρος της απάντησης στην κρίση. Η αλληλεγγύη αυτή είναι ανεξάρτητη από χρηματοδοτήσεις. Στηρίζεται στους ανθρώπους και στην αντίστασή τους στην κοινωνική αδικία. Δεν έχει καμιά σχέση με τη φιλανθρωπία ή τον εθελοντισμό. Τα δίκτυα αλληλεγγύης είναι ενάντια στην πολιτική που ασκείται, είναι κινηματικές δομές, θέλουν έναν κόσμο πιο δίκαιο και προσπαθούν να τον εφαρμόσουν στην πράξη. Τα κοινωνικά φαρμακεία, τα κοινωνικά ιατρεία, τα υποστηρικτικά μαθήματα σε παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν να πληρώσουν, οι συλλογικές κουζίνες είναι τέτοια παραδείγματα. Η φιλανθρωπία, από την άλλη, δεν αμφισβητεί τίποτα και συνήθως προέρχεται από αυτούς που δημιουργούν ή συντηρούν μια κοινωνική κατάσταση φτώχειας. Χρησιμοποιούν τη φιλανθρωπία για να απαλύνουν ευθύνες και να εξασφαλίζουν κατά κάποιο τρόπο μια κοινωνική ειρήνη. Οι πλούσιοι, λόγου χάριν, ή η εκκλησία.

* Η αριστερά, στις δημοσκοπήσεις τα πάει αρκετά καλά, ενώ τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ, καταρρέουν. Τι πρέπει να κάνει και τι δεν πρέπει, κατά τη γνώμη σας, ο ΣΥΡΙΖΑ για να μην πάει στράφι αυτή η ελπίδα που φαίνεται να έχει η κοινωνία από εσάς;

Δεν πιστεύω ότι έχει κάποια μεγάλη σημασία τι λένε οι δημοσκοπήσεις. Εξάλλου είναι κομμένες και ραμμένες συνήθως στα μέτρα αυτού που τις παραγγέλνει, αλλά τέλος πάντων, ας πούμε ότι δείχνουν μια τάση του εκλογικού σώματος. Σημασία έχει πώς μας αντιμετωπίζει ο κόσμος καθημερινά, ότι μας ακούει, αναγνωρίζει το αξιακό και ηθικό μας πλεονέκτημα ως αριστεράς, μας λέει προχωρήστε έτσι, γιατί μας βρίσκει δίπλα του υπερασπιστές των δικαιωμάτων του. Γι' αυτό λοιπόν δεν πρέπει να πέσουμε σε επικοινωνιακές παγίδες. Πρέπει να συνεχίσουμε την πολιτική που λέει, στηρίζω την κοινωνία με κάθε τρόπο, εξηγώ ότι μαγικό ραβδί δεν υπάρχει, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα, αλλά υπάρχει δρόμος. Και είναι ο δρόμος της ανατροπής της υπάρχουσας κατάστασης, που είναι ολοφάνερο ότι είναι κρίση του συστήματος και δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Πρέπει να μπορέσουμε, παράλληλα με τον γενικό ξεσηκωμό που είναι απαραίτητο να υπάρξει από τα κάτω, να δημιουργήσουμε εκείνη την πλειοψηφία που θα μας βγάλει από αυτήν την καταστροφική κατάσταση, μαζί με τους λαούς άλλων χωρών που πλήττονται το ίδιο. Δεν είμαστε μόνοι σε αυτό το πρόβλημα, άρα δεν θα είμαστε μόνοι και στη λύση του, ευτυχώς. Μπορούμε να είμαστε πρωτοπόροι και πρωτοπόρες, αλλά θα ακολουθήσουν κι άλλοι που βλέπουν πως το σύστημα αυτό εξασφαλίζει μόνο φτώχεια και αυταρχισμό και πρέπει να αλλάξει. Λεφτά υπάρχουν, το είπε και ο Παπανδρέου, αρκεί να τα πάρουμε από αυτούς που τα έχουν.

* Ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων δείχνει ως υπαίτιο για την κρίση σύσσωμο τον πολιτικό κόσμο. Νιώσατε να σας ακουμπά κι εσάς το σύνθημα «να καεί η Βουλή»; Από την καθημερινή επαφή σας με τον κόσμο ποιο είναι το μήνυμα; Σας αντιμετωπίζουν σαν να τα φάγατε όλοι μαζί;

Σε καιρούς οικονομικής κρίσης και εξαθλίωσης έρχεται και κρίση αξιών. Πιάνουν εύκολα κάποια συνθήματα στον κόσμο, γιατί έτσι εκδηλώνει την οργή του και εκτονώνεται και μετά πάει σπίτι του. Και αυτό κάποιοι το θέλουν. Είναι αλήθεια πως λέγονται αυτά… φταίνε όλοι, κινδυνεύει η πατρίδα και τέτοιες ευκολίες που καταλήγουν επικίνδυνες, γιατί αυτά λέει και η ακροδεξιά, και τώρα και σε άλλες εποχές. Και μην ξεχνάμε πως την έβαλαν και στην κυβέρνηση για να την ξεπλύνουν, με τη βοήθεια των ΜΜΕ. Δυστυχώς. Δεν νιώθω πάντως να μας αντιμετωπίζουν ως υπαίτιους. Η κριτική που δεχόμαστε εστιάζεται κυρίως στο να είμαστε περισσότερο μαχητικοί και ενωμένοι. Κάποιος στην Άρτα μου είπε: «Τι να έχεις φάει εσύ, κορίτσι μου, 50 κιλά άνθρωπος;». Χαριτωμένο φυσικά, αλλά ενδεικτικό.

* Νέα, γυναίκα, αριστερή στο ελληνικό Κοινοβούλιο: Πόσο δύσκολος είναι ο συνδυασμός; Σε μια περίοδο τέτοιας κρίσης, είναι πολυτέλεια να μιλάμε για τις λεγόμενες «δευτερεύουσες αντιθέσεις»;

Αρκετά δύσκολο, αν έχεις αυταπάτες για το πόσα πράγματα μπορείς να κάνεις μέσα από το κοινοβούλιο ούσα γυναίκα και αριστερή. Καλώς ή κακώς και στη Βουλή υπάρχουν τα προβλήματα που υπάρχουν και στην κοινωνία για τις γυναίκες. Σας θυμίζω το πρόσφατο επεισόδιο «καλτσοδέτα» με τις βουλευτίνες του ΠΑΣΟΚ. Παρ' όλα αυτά όμως, και παρ' όλα τα στερεότυπα που διαιωνίζονται και στη Βουλή, πάντα υπάρχει το περιθώριο να δώσεις τις μάχες σου και να προσπαθήσεις να κάνεις καλά τη δουλειά σου. Δεν πιστεύω καθόλου ότι είναι πολυτέλεια να μιλάμε γι' αυτά τα ζητήματα και δεν πιστεύω επίσης στη βασική αντίθεση και στις δευτερεύουσες. Νομίζω ότι όλες οι αντιθέσεις έχουν τη σημασία τους αν θες πραγματικά ένα άλλο κόσμο ισότητας, ελευθερίας και δικαιοσύνης. Ευτυχώς ο Μάης του ’68 άλλαξε αντιλήψεις και στην αριστερά για τη σημασία των κινημάτων που συναρθρώνονται γύρω από άλλες αντιθέσεις και όχι μόνο γύρω από τη βασική: του κεφαλαίου με την εργασία. Και πιστεύω πως σήμερα αυτά τα κινήματα, μαζί με το εργατικό κίνημα και μαζί με την αριστερά, είναι η απάντηση στην κρίση

www.avgi.gr 

«Να αποφύγουμε το διχασμό σε διλήμματα που βάζει ο αντίπαλος» Τη συνέντευξη πήρε η Ιωάννα Δρόσου

Το τελευταίο διάστημα έχει διατυπωθεί μια εκτίμηση ανατροπής του πολιτικού συστήματος. Πρόκειται για μια υπερβολικά αισιόδοξη εκτίμηση; Αναμφισβήτητα υπάρχει μειωμένη εμπιστοσύνη στον δικομματισμό, ωστόσο δεν πιστεύω ότι μπορούμε να μιλάμε για ανατροπή του πολιτικού συστήματος. Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι πως έχει ανοίξει ένα παράθυρο ευκαιρίας για την Αριστερά, σε μια δύσκολη και αντιφατική συγκυρία. Χαρακτηριστικό αυτής της αντιφατικότητας είναι πως μετά από κάθε σύγκρουση το σύστημα αν και μόλις έχει υποστεί μια ακόμα ήττα, μοιάζει πιο ισχυρό από πριν. Η πραγματικότητα είναι πως αναγκάζονται να κάψουν εφεδρείες, να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους βάζοντας στην κυβέρνηση την ακροδεξιά, βάζοντας χωρίς εκλογές ένα τραπεζίτη Πρωθυπουργό, επενδύοντας στον φόβο. Τα πιο σκληρά μέτρα και ο πιο σκληρός εκβιασμός όμως δημιουργούν και νέες συνθήκες για το κίνημα αντίστασης. Ίσως το σύνθημα της περιόδου για μας είναι το «όσο πιο ψηλά οι φράχτες, τόσο πιο ψηλά οι άλτες». Η ενότητα της αριστεράς αποτελεί μια λύση; Η ενότητα της Αριστεράς πρέπει να αποτελεί μέσο και στόχο. Ακόμα κι αν σήμερα μοιάζει ουτοπική, είναι η πραγματικότητα, η ίδια η ένταση της ταξικής πάλης, που θα πιέζει για αυτήν. Το απέδειξε η κατάληψη της ΔΕΗ καθώς και η αλληλεγγύη στους εργαζόμενους της Ελληνικής Χαλυβουργίας. Σκέψου μόνο πόσο διαφορετική θα ήταν η κατάσταση αν υπήρχαν κοινές επιτροπές ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ σε δύο μόνο θέματα, στα χαράτσια και στην εφεδρεία. Η δυνατότητα νίκης στα κεντρικά αυτά μέτωπα θα άλλαζε καθοριστικά τους συσχετισμούς αλλά και τον ρόλο της Αριστεράς. Νομίζω πως είναι αναγκαία μια αντεπίθεση του κόσμου της αριστεράς σε όποια οργάνωση κι αν βρίσκεται, με στόχο την απόρριψη της λογικής που απλά εξηγεί τους λόγους της επερχόμενης ήττας μας, και την διεκδίκηση μιας πλατιάς κοινωνικοπολιτικής συμμαχίας που θα φέρει πιο κοντά την ανατροπή της πολιτικής της Τρόικας και των μνημονίων. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δώσει δείγματα γραφής σε σχέση με την ενότητα; Το ότι παρά τις δυσκολίες και τα πισωγυρίσματα υπάρχει τόσα χρόνια αποτελεί ήδη ένα δείγμα γραφής, ενώ οι αλλαγές που έχει προκαλέσει αυτή η συμπόρευση μέσα στο κίνημα αλλά και σε όλους μας είναι πολύ μεγάλες. Το σημαντικό όμως είναι η στάση που θα κρατήσει σήμερα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αποφύγει την παγίδα του διχασμού πάνω σε άγονα διλήμματα που βάζει ο αντίπαλος και να αποτελέσει το σημείο εκκίνησης για νέες ενωτικές διεργασίες. Είναι τουλάχιστον αυτοκαταστροφικό να χωριζόμαστε για «τις συνταγές που θα μαγειρέψουμε στις κουζίνες του μέλλοντος». Η εκτίμηση μου είναι πως μπορούμε να καταλήξουμε σε ένα πλαίσιο-πρόταση που θα σπάει το δίπολο εντός - εκτός ευρώ, μνημόνιο ή χρεωκοπία κλπ και θα έχει ως βασική του αιχμή το καμία θυσία για το ευρώ – καμία αυταπάτη για την δραχμή, το ξήλωμα των συνθηκών και την επανίδρυση της ΕΕ, και ακόμα να περιλαμβάνει τους 5 άξονες που ήδη έχουμε καταθέσει για αναδιανομή, δημόσιο έλεγχο του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αξιοποίηση της στάσης πληρωμών για την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, ασπίδα κοινωνικής αλληλεγγύης και μια πολίτικη ανασυγκρότησης της παραγωγικής διαδικασίας. Ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ, όσον αφορά τις συμμαχίες; Όσο ανοιχτοί είμαστε, πρέπει να είμαστε άλλο τόσο προσεκτικοί. Αν έχουμε πρώτα στο μυαλό μας τον κόσμο της αριστεράς και οι κινήσεις μας γίνονται, ώστε αυτός ο κόσμος να σταθεί στα πόδια του, δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα. Τα όρια μιας συμμαχίας προσδιορίζονται πρώτα και κύρια από το πολιτικό της περιεχόμενο. Η υιοθέτηση ενός πλαισίου με ταξική και διεθνιστική ματιά όπως αυτό που ανέφερα παραπάνω πιστεύω πως ξεκαθαρίζει τα πράγματα. Δεν καταλαβαίνω μια λογική εθνικοπατριωτικού μετώπου. Έχουμε πολλά κοινά με έναν Γερμανό εργαζόμενο, ενώ δεν έχουμε κανένα με ένα Έλληνα εργοστασιάρχη. Σήμερα διαδικασίες όπως το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ πραγματικά μας λείπουν. Σκεφτείτε τις δυνατότητες που θα είχαμε αν τη μέρα της Συνόδου Κορυφής είχε προγραμματιστεί μια ευρωπαϊκή γενική απεργία ή συγκεντρώσεις σε όλες τις πρωτεύουσες. Βλέπουμε ότι η κοινωνική βάση του ΠΑΣΟΚ αποχωρεί από το κόμμα, όπως και πολλά στελέχη του. Τι στάση πρέπει να κρατήσει η αριστερά; Στη σημερινές συνθήκες κοινωνικού ολοκαυτώματος χρειαζόμαστε μια άμεση τακτική πλατιών συμμαχιών για την συγκρότηση ενός μετώπου αντίστασης και προοδευτικής εξόδου από την κρίση. Μια τέτοια συμμαχία που συγκροτείται με την ηγεμονία της αριστεράς, αν και από τα πάνω, παράγει αποτελέσματα και στο κίνημα κι αν έχουμε ως στόχο να νικήσουμε πρέπει για αρχή να τους σταματήσουμε. Αναφέρεσαι στην ηγεμονία της αριστεράς. Ο κόσμος που απεγκλωβίζεται από το δικομματισμό, ίσως, έχει μια διαστρεβλωμένη εικόνα για το τι είναι η αριστερά θα προσελκυσθεί με αυτούς τους όρους; Μιλάω για μια ηγεμονία με την γκραμσιανή έννοια του όρου όσον αφορά το πεδίο των ιδεών. Μακριά από εμάς οι οπορτουνιστικές λογικές του να πούμε αυτά που θέλει ν’ ακούσει ο κόσμος για να έρθει μαζί μας. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να κάνει τέτοιου τύπου εκπτώσεις και δεν πρέπει στιγμή να καλλιεργεί την αυταπάτη πως μια κυβέρνηση με μια μαγική συνταγή μπορεί να δώσει την λύση. Γίνονται συναντήσεις του ΣΥΡΙΖΑ με πρόσωπα που αποχωρούν από το ΠΑΣΟΚ. Όσον αφορά τις συνεργασίες με αυτά τα πρόσωπα, ποιες είναι οι κόκκινες γραμμές; Αν το πρώτο όριο είναι ο σεβασμός στον κόσμο της αριστεράς, το δεύτερο είναι πως υπάρχει ένα ζήτημα στίγματος και πολιτικού προσωπικού. Ο κόσμος που φεύγει από τον δικομματισμό ενώ θέλει να μην είναι η αριστερά περιχαρακωμένη, δεν είναι σίγουρο πως επιδιώκει να ξανασυναντήσει ένα πολιτικό προσωπικό από το οποίο έχει απογοητευθεί και καλώς ή κακώς φέρει το στίγμα των προηγούμενων κυβερνήσεων. Μ’ αυτή την έννοια οι συνεργασίες που κάνουμε πρέπει να φροντίσουμε να μην στέκονται εμπόδιο στο να συναντηθούμε με τον κόσμο που επιδιώκουμε να αποτελέσει τον κορμό αυτού του μετώπου. Ταυτόχρονα, οφείλουμε να δώσουμε την δυνατότητα σε πρόσωπα και συλλογικότητες να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και στις σημερινές ακραίες συνθήκες να βοηθήσουν ουσιαστικά στις προσπάθειες μας. Οι ισορροπίες είναι λεπτές. Την περασμένη βδομάδα η Σοφία Σακοράφα σε κοινή συνέντευξη τύπου με το ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσε τη συνεργασία της. Πώς κρίνεις αυτή την εξέλιξη; Νομίζω ότι είναι μια πολύ θετική εξέλιξη και αυτή νομίζω πως είναι και η γνώμη του κόσμου της αριστεράς. Με την Σοφία Σακοράφα έχουμε έρθει αρκετά κοντά σ’ επίπεδο δημόσιου λόγου, έχει συμμετάσχει σε μια σειρά εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ έχει και κινηματική δράση. Πρόκειται για ένα παράδειγμα του τρόπου που πρέπει να γίνονται οι συνεργασίες αυτή την περίοδο. Η ΔΕΗ ανακοίνωσε ότι το 40% του κόσμου δεν έχει πληρώσει το χαράτσι. Από τη μια φαίνεται ως μια νίκη του κινήματος, από την άλλη, όμως, αποτελεί μια διαπίστωση ότι το 40% των πολιτών δεν έχουν να πληρώσουν. Η ανυπακοή από την Αριστερά είναι μια ορθή στρατηγική ως ένδειξη αλληλεγγύης απέναντι στον κόσμο που δεν έχει να πληρώσει αλλά και ως μέσο μπλοκαρίσματος της κυβερνητικής πολιτικής. Οι επιτροπές για τα χαράτσια έχουν μια πρωτοφανή μαζικότητα, γιατί βοηθάνε ουσιαστικά τον κόσμο να οργανώσει τον αγώνα του και την άμυνά του. Ωστόσο το μεγαλύτερο κομμάτι του κόσμου που δεν έχει πληρώσει είναι γιατί δεν έχει. Τον τελευταίο καιρό δημιουργούνται όλο και περισσότερα στέκια αλληλεγγύης, διοργανώνονται συλλογικές κουζίνες και χαριστικά παζάρια. Υπάρχει μια διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε φιλανθρωπία και αλληλεγγύη; Οι κινήσεις αλληλεγγύης εντάσσονται για μένα στο εσωτερικό του κινήματος αντίστασης. Το κίνημα αλληλεγγύης δεν πάει να υποκαταστήσει τις δομές του κράτους πρόνοιας, αλλά την ώρα που προσπαθεί να καλύψει πραγματικές ανάγκες ταυτοχρόνως τις διεκδικεί. Συμμετοχή και συλλογικότητα κάνουν την αλληλεγγύη να απαντάει στο σήμερα, αλλά και να ανιχνεύει τους δρόμους του αύριο. Να κάνω όμως μια παρατήρηση. Νομίζω ότι συχνά η δράση μας γίνεται μ’ έναν τρόπο υπερβολικά αριστερό –ακριβώς για να μη θεωρηθεί φιλανθρωπία- και γι’ αυτό μερικές φορές είναι μειοψηφική. Έχουμε φύγει νομίζω από τη φάση του παραδείγματος και πρέπει να περάσουμε στη φάση της γενίκευσης. Για να το κάνουμε αυτό όμως χρειάζεται να κοινωνικοποιηθούμε ξανά. Να μιλάμε σαν κανονικοί άνθρωποι και να παρεμβαίνουμε σαν κανονικοί άνθρωποι. Σήμερα στην Αμερική το κίνημα “Occupy” έχει απλωθεί παντού, την ίδια στιγμή που το κίνημα των πλατειών στην Ελλάδα έχει καμφθεί. Παρότι αυτό το κίνημα κατάφερε ν’ ανατρέψει την κυβέρνηση Παπανδρέου, σήμερα ο κόσμος δεν αντιδρά για την αλλοίωση της ψήφου του και την διορισμένη κυβέρνηση. Πρέπει να δημιουργούμε κάθε φορά τους όρους νίκης, ενώ θα είμαστε έτοιμοι να αποδεχτούμε πως το κίνημα θα αλλάζει μορφές, θα έχουμε κορυφώσεις, θα κάνουμε και κοιλιές. Η λογική ότι οι πλατείες τελείωσαν απαντήθηκε τον Σεπτέμβρη – Οκτώβρη. Το κίνημα πέρασε το καλοκαίρι από μια πολύ σκληρή σύγκρουση με μεγάλη αστυνομική καταστολή και παρ’ όλα αυτά το μεσοπρόθεσμο πέρασε. Ήταν λογικό να υπάρξει μια απογοήτευση. Ωστόσο το κίνημα ανασυντάχθηκε το φθινόπωρο και έριξε την κυβέρνηση Παπανδρέου. Την επόμενη περίοδο, θα κριθούμε από το αν θα δημιουργήσουμε ξανά ένα κίνημα που θ’ ανατρέψει την κυβέρνηση Παπαδήμου.  Πηγή: Εποχή