29.8.11

Οι όροι για την ποιοτική αναβάθμιση της Παιδείας: Δημόσια, Δωρεάν, Δημοκρατική

 

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΘΕΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Μελανή σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου αποτελεί η ψήφιση του νόμου Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ. Η εναρμόνιση ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ δεν ήταν τυχαία: Χρόνια τώρα οι νεοφιλελεύθεροι, εκσυγχρονιστές και μη, και οι ακροδεξιοί σύμμαχοι τους, προσπαθούσαν να ολοκληρώσουν το έργο αυτό, με θεμελιώδεις άξονες:
-    την παράδοση των ελληνικών ΑΕΙ στην αγοραία βαρβαρότητα και στον αυταρχισμό και
-    την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, κορυφαίου δημοκρατικού θεσμού με βαρύ συμβολισμό που παραπέμπει στα τανκς της χούντας και την ματωμένη πόρτα του Πολυτεχνείου.    
Οι πελατειακές σχέσεις και η διαφθορά, που οι ίδιοι, οι σημερινοί «τιμητές», προεξαρχόντως εγκαθίδρυσαν, αποτέλεσαν το άλλοθι και οι δουλείες του Μνημονίου την τέλεια συγκυρία.
Ωστόσο, η κοινωνία και καταλαβαίνει και αντιδρά. Την ώρα που οι συναινούντες θριαμβολογούσαν στη βουλή με συγκινητικούς εναγκαλισμούς των άσπονδων φίλων, η εκπαιδευτική κοινότητα στο κέντρο της Αθήνας διαδήλωνε με συμμετοχή όλων των φορέων της ακαδημαϊκής κοινότητας (ενδεικτικά συμμετείχαν φοιτητικοί σύλλογοι της Αθήνας, ο σύλλογος ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Αιγαίου, η Ομοσπονδία των διοικητικών των Πανεπιστημίων –ΟΔΠΤΕ, η ΠΟΣΕΕΔΙΠ, οι Πρωτοβουλίες Διδασκόντων 407/80, η πρωτοβουλία Α-λέκτωρ και ο ΣΕΕΠ του ΤΕΙ Πειραιά. Στην κινητοποίηση, επίσης, καλούσαν η «Πρωτοβουλία για την υπεράσπιση της Δημόσιας Παιδείας», η Συσπείρωση Πανεπιστημιακών και το Δίκτυο Πανεπιστημιακών), της ΟΛΜΕ, της ΔΟΕ αλλά και της συνέλευσης των αγανακτισμένων της πλατείας Συντάγματος. Η συμμετοχή ήταν μαζική, παρά τον καύσωνα του Αυγούστου και θα είναι ακόμη μαζικότερη στο επόμενο ραντεβού, στις 8 Σεπτεμβρίου.    
Η Θεματική Επιτροπή Παιδείας Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ είχε δηλώσει έγκαιρα την αποφασιστική της αντίθεση στο νόμο που διαλύει τα ελληνικά ΑΕΙ. Σήμερα βρισκόμαστε στο πλευρό των πανεπιστημιακών δασκάλων, των εργαζομένων στα εκπαιδευτικά ιδρύματα, των φοιτητών που αντιστέκονται.
Σταθερά στρατευμένοι/ες στην υπόθεση της ποιοτικής Δημόσιας και Δωρεάν Παιδείας και Έρευνας στον τόπο μας και χωρίς καμία αγκύλωση στα κακώς κείμενα του παρελθόντος, δηλώνουμε την ξεκάθαρη άρνησή μας στις «λύσεις» που προάγουν τα συμφέροντα της αγοράς, τις ιδιωτικοποιήσεις, την εκπαίδευση της αμάθειας, τον αυταρχισμό. Η ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας μόνον ως δημόσια, δωρεάν και δημοκρατική μπορεί να υπάρξει. 
To Γραφείο Τύπου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΗ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

                                                                                                 
Η από κοινού ψήφιση του νομοσχεδίου για την τριτοβάθμια εκπαίδευση από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ και Δημοκρατική Συμμαχία αποτελεί τη λογική κατάληξη της επί της ουσίας πολιτικής συμφωνίας μεταξύ των κομμάτων που στηρίζουν το νεοφιλελευθερισμό και τις αντιδραστικές αλλαγές εις βάρος των εργαζομένων και της νεολαίας. 
Η σημασία της εν λόγω μεταρρύθμισης εκτείνεται και  πέρα από το χώρο των πανεπιστημίων, αφού εκτός του ότι προετοιμάζει τους νέους για να γίνουν ευέλικτοι και αναλώσιμοι εργαζόμενοι χωρίς δικαιώματα, δίνει και ένα ηχηρό μήνυμα  κατεδάφισης όλων των συλλογικών κατακτήσεων και δικαιωμάτων που πέτυχε με αγώνες η νεολαία τη Μεταπολίτευση. Η μετατροπή του πανεπιστημίου από ένα χώρο δημοκρατίας και παιδείας, σε ένα εργαστήρι παραγωγής ημιμαθών και επισφαλών εργαζόμενων,  η υποταγή της εκπαίδευσης στους κανόνες της αγοράς, η μετάλλαξη της μόρφωσης από ένα δικαίωμα για όλους  σε ένα προνόμιο για λίγους και η επί της ουσίας κατάργηση της ακαδημαϊκής ελευθερίας,  αποτελούν συστατικά στοιχεία της μετα-μνημονιακής δημοκρατίας,  και ως τέτοια δεν θα μπορούσαν παρά να έχουν την αμέριστη κοινή στήριξη από τις αντιδραστικές και συντηρητικές δυνάμεις του κοινοβουλίου.
Σε αυτό το πλαίσιο, η συμφωνία μεταξύ της ΝΔ και  ΠΑΣΟΚ για τα πανεπιστήμια συνιστά την ανασύνταξη των δυνάμεων του μνημονίου σε νέα βάση και αποτελεί προπομπό για τη διαμόρφωση μιας μελλοντικής φανερής ή μη συγκυβέρνησης μεταξύ των δύο κομμάτων, έτσι ώστε να εξυπηρετηθούν πιο απρόσκοπτα τα συμφέροντα του κεφαλαίου και να προχωρήσουν και οι υπόλοιπες αντικοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Καλούμε τους  εργαζόμενους και τη νεολαία να ενώσουν τις δυνάμεις τους για την ανατροπή της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στην παιδεία, αλλά και συνολικά της  πολιτικής της ανεργίας, της ημιμάθειας, της φτώχειας και της απαξίωσης της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων.
Καλούμε τον ελληνικό λαό με την ενεργό συμμετοχή  στους ενωτικούς αγώνες να ανατρέψουν εν τη γενέσει του αυτό το νέο συντηρητικό, νεοφιλελεύθερο μνημονιακό συνασπισμό εξουσίας, να υπερασπιστούν το Σύνταγμα και τη δημοκρατία, να ανοίξουν δρόμους για ένα νέο αντιμνημονιακό και αντινεοφιλελεύθερο συνασπισμό εξουσίας με πυρήνα τις δημοκρατικές, προοδευτικές, αριστερές δυνάμεις του τόπου.
To Γραφείο Τύπου

5.8.11

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.........


ΚΑΛΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ...!!!!!!!!!!!!!!!

Σύντροφοι και συντρόφισσες  θα φύγω για κάποιες μέρες.....
Αν και πετσοκομένες φέτος οι διακοπές μας λέω να τις κάνω.......
Δεν τις χαρίζω στον ΓΑΠ κ στην παρέα του......
Οτι κ αν κάνετε όπου κ αν πάτε να περάσετε τέλεια......
Βουτιες πολλές να κάνετε....αντηλιακό ...γυαλιά ....και όχι στα βαθιά...!!!!!
Και μη ξεχνάτε να αγοράζετε την ΑΥΓΗ κ να μπαίνετε στο site του  ΣΥΝΑΣΠΙΣΟΥ  και στο Red notebook για την ενημέρωση σας.....
Αααα  και άλλοι ιντερνετικά κ άλλοι ραδιοφωνικά συντονιζόμαστε στο δικό μας σταθμο :  105,5 sto kokkino... ...

ΚΑΛΕΣ ΜΑΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ........

4.8.11

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στην πρωινή εκπομπή του Alter «Στο ρυθμό της ημέρας»

  • Nα βρούμε τρόπους και δρόμους να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο, ούτως ώστε αυτοί οι οποίοι θα προστατεύονται να είναι οι χρήστες και αυτοί οι οποίοι θα τιμωρούνται αυστηρά να είναι οι έμποροι.
  • H αποποινικοποίηση του χρήστη και της χρήσης και η σκληρή εφαρμογή του νόμου και η αυστηρή ποινικοποίηση του εμπόρου και της εμπορίας, είναι ένα βήμα θετικό.
  • Τρέμουν τα πόδια της εξουσίας αυτή τη στιγμή, διότι ο κόσμος συνειδητοποιεί το αδιέξοδο στο οποίο μας οδηγούν οι επιλογές όσων ασκούν εξουσία. Και ψάχνουν να βρουν τρόπους για να προστατευτούν μέσα από την αυταρχοποίηση της δημοκρατίας και μέσα από την ενίσχυση του κράτους καταστολής.
  • Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένα ευρύ δημοκρατικό μέτωπο, ένα ευρύ μέτωπο όλων εκείνων των δυνάμεων που αντιλαμβάνονται την ιστορική ευθύνη διάσωσης της κοινωνίας, διάσωσης της χώρας από αυτή τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού, από αυτή τη λαίλαπα που σαρώνει εισοδήματα, εργασιακές σχέσεις και είναι έτοιμοι πλέον να ξεπουλήσουν και τη δημόσια περιουσία.
  • Η αριστερά, λοιπόν, μπορεί να γίνει ο πυρήνας ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, ενός νέους συνασπισμού εξουσίας που δεν θέλει να πάρει την εξουσία, για να τη διαχειριστεί για λογαριασμό των πολιτικών δυνάμεων που θα το συγκροτούν, αλλά για να τη δώσει στον ίδιο τον λαό
  • Aυτοί είναι δογματικά προσηλωμένοι στο νεοφιλελευθερισμό και δε φεύγουν από εκεί ούτε βήμα. Ζητάνε η Ελλάδα να γίνει το πειραματόζωο, που θα εφαρμοστεί η πιο σκληρή και ανάλγητη πολιτική. εμείς λέμε να αντιστρέψουμε τους όρους. Ακριβώς επειδή η Ελλάδα έχει επιλεγεί να γίνει το πειραματόζωο εφαρμογής των πιο σκληρών πολιτικών,  έχει επιλεγεί στην Ελλάδα να ξηλωθεί το πουλόβερ. Να είναι ο αδύναμος κρίκος που θα σπάσει και θα σπάει αυτή την αλυσίδα, την αντιλαϊκή,  αντικοινωνική σε όλη την Ευρώπη. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που πρέπει να ανατρέψουμε τα πράγματα για να δούμε και μια άλλη προοπτική σε όλη την Ευρώπη.

-    Θέλουμε τη δική σας άποψη για την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, για την αυστηροποίηση των ποινών ενάντια στους εμπόρους και όλο αυτό το θέμα που έχει ανοίξει μέσα στον Αύγουστο.

Ναι, πολλά έχουν ανοίξει μέσα στον Αύγουστο. Έχω την αίσθηση ότι δεν έχουν ανοίξει τυχαία όλα αυτά μέσα στον Αύγουστο. Δεν θα αποφύγω να απαντήσω στο ερώτημα σας. Νομίζω ότι είμαστε μια χώρα που το πρόβλημα των ναρκωτικών, της χρήσης ψυχότροπων ουσιών, είναι κορυφαίο πρόβλημα. Απασχολεί χιλιάδες νέους ανθρώπους και χιλιάδες οικογένειες διότι κάθε νέος άνθρωπος και κάθε τραγική ιστορία κρύβει και ένα δράμα για κάθε οικογένεια. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται χρόνια τώρα, είναι μια πολιτική, η οποία έχει αποτύχει. Συνεπώς πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στο να βρούμε τρόπους και δρόμους να αλλάξει το θεσμικό πλαίσιο, ούτως ώστε αυτοί οι οποίοι θα προστατεύονται να είναι οι χρήστες και αυτοί οι οποίοι θα τιμωρούνται αυστηρά να είναι οι έμποροι. Η συζήτηση αυτή δεν είναι τωρινή.
Είναι μια συζήτηση που γίνεται εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Έχουν εφαρμοστεί πειραματικά διάφορες νομοθετικές ρυθμίσεις και από νομοθετικά πλαίσια σε άλλες χώρες. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουν αποδώσει τα μέγιστα. Συνεπώς, εμείς θα πρέπει κατ’ αρχάς να δούμε όλες τις λεπτομέρειες αυτού του νομοσχεδίου πριν τοποθετηθούμε. Θα ήθελα, όμως,  να σας πω ότι επί της αρχής η λογική της αυστηροποίησης των ποινών στους έμπορους, σε όλους όσους διακινούν ναρκωτικά, ναρκωτικές ουσίες, ψυχότροπες ουσίες, και η άρση αυτού του αυστηρού πλαισίου για τον χρήστη και κυρίως για τα  θύματα που είναι οι χρήστες σκληρών ναρκωτικών ουσιών, επί της αρχής επαναλαμβάνω και πάλι, θεωρώ ότι είναι σε θετική κατεύθυνση. Από εκεί και πέρα το κρίσιμο είναι να δούμε πως θα δημιουργήσουμε δομές πρόληψης, ιδιαίτερα  σήμερα που έχουμε μια τεράστια κρίση, δεν είναι μόνο οικονομική κρίση, είναι κρίση αξιών, κρίση οράματος, κρίση προοπτικής, ελπίδας, πως μπορούμε να προστατεύσουμε τους νέους ανθρώπους από αυτή τη λαίλαπα, τη λαίλαπα της ναρκοκουλτούρας θα έλεγα και των ναρκωτικών. Και το βάζω ξεχωριστά διότι θεωρώ ότι το ένα είναι ένα βήμα που σε οδηγεί στο επόμενο βήμα, ένα σκαλοπάτι που πατάς για να πάς στο επόμενο. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η αιτία εκείνη που παρακινεί τους νέους ανθρώπους, κυρίως τους νέους ανθρώπους, να προχωρήσουν σε τεχνητούς παραδείσους και στην αναζήτηση τεχνητών παραδείσων.
Κι’ αυτό ξέρετε δεν χτυπιέται με νόμους. Αυτό θέλει υποδομές, θέλει άλλη παιδεία, θέλει δυνατότητα να δίνεις διεξόδους στους νέους ανθρώπους, ιδίως στην περιφέρεια και στα χωριά που οι νέοι είναι χωρίς δουλειά, χωρίς προοπτική. Θέλει άλλου είδους κοινωνική προσέγγιση και πολιτική.

-    Επί του παρόντος, όμως, η ποινικοποίηση βοηθά προς αυτή την κατεύθυνση; Διότι είπατε νωρίτερα ότι και τα στοιχεία αυτό δείχνουν. Έχετε απόλυτο δίκιο και στις χώρες όπου έγινε αυτός ο πειραματισμός δεν έχουμε κάποια πρόοδο, αντιθέτως αυξήθηκε.

Θα σας πω. Δεν αρκεί από μόνη της. Πρώτον, το θεσμικό πλαίσιο πρέπει να συνδυαστεί και από μια σειρά άλλες πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της δημιουργίας διεξόδου στους νέους ανθρώπους. Δεύτερον, πρέπει να ενισχυθούν τα κέντρα πρόληψης. Πρέπει να υπάρξει ουσιαστική ενημέρωση στα σχολεία, στους τόπους όπου οι νέοι συχνάζουν και η ενημέρωση αυτή να μην έχει ένα χαρακτήρα μυθοπλασίας, ούτε να δημιουργεί την αίσθηση στους νέους ανθρώπους ότι αυτό το απαγορευμένο είναι κάτι το ελκυστικό, διότι έτσι λειτουργεί. 

-    κ. Πρόεδρε, για τη βοήθεια της κουβέντας, προηγουμένως είχα ρωτήσει και τον κ.Καμμένο αν υπάρχει κάποια επίσημη ανακοίνωση, τελικά η Ν.Δ. έχει εκδώσει επίσημη ανακοίνωση μέσω του αρμόδιου τομεάρχη κ. Κ. Τζαβάρα. Η Ν.Δ., λοιπόν, κατ’ αρχήν φαίνεται αρνητική σε αυτό το νομοσχέδιο. Πρώτον, διότι πιστεύει ότι βοηθάει, μέσα σε αυτή την οικονομική κρίση και μέσα σε αυτέ, τέλος πάντων, τις συνθήκες στην ηθική ή μάλλον αναιρεί την ηθική απαξίωση της χρήσης ναρκωτικών. Βάζει πάρα πολλά ερωτηματικά αν η αποποινικοποίηση θα έχει κάποιο αποτέλεσμα – έβαλε κάποια ερωτηματικά και ο κ.Τσίπρας πριν από λίγη ώρα – τουλάχιστον προς την κατεύθυνση των χρηστών και μάλιστα λέει ότι μέχρι τώρα τουλάχιστον οι χρήστες δεν τιμωρούνται αν πραγματικά και αποδεδειγμένα είναι μόνο χρήστες και μάλιστα προτείνει την συγκρότηση ενός συμβουλίου ναρκωτικών ούτως ώστε όλοι αυτοί οι φορείς που ασχολούνται με τα ναρκωτικά να μπορέσουν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να μην υπάρχει αυτή η διασπάθιση είτε δυνάμεων, είτε χρήματος. 

Δεν ξέρω αν ο κ. Τσίπρας θέλει να κάνει ένα σχόλιο επί της πρότασης.

Εγώ το μόνο σχόλιο που θέλω να κάνω είναι ότι με αυτό το θέμα ασχολούνται επί μακρών πολλοί εμπειρότεροι ημών και γνώστες του θέματος, άνθρωποι οι οποίοι καταπιάνονται καθημερινά με την αντιμετώπισης της χρήσης ψυχότροπων ουσιών και υπάρχει χρόνια τώρα μια μεγάλη αντιδικία. Εγώ θα ήθελα να επισημάνω ότι πριν ξεκινήσουμε αυτή τη συζήτηση, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το μέχρι σήμερα θεσμικό πλαίσιο έχει αποτύχει. Δεν είναι επαρκές. Όταν το αποτέλεσμα είναι κάθε χρόνο εκατοντάδες θάνατοι νέων ανθρώπων, ως επί τω πλείστων, από ψυχότροπες ουσίες, πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι το πλαίσιο αυτό έχει αποτύχει. Εγώ, λοιπόν, επαναλαμβάνω ότι η αποποινικοποίηση του χρήστη και της χρήσης και η σκληρή εφαρμογή του νόμου και η αυστηρή ποινικοποίηση του εμπόρου και της εμπορίας, είναι ένα βήμα θετικό. Δεν αρκεί από μόνο του, πρέπει να συνδυαστεί και με πολλά άλλα. Αλλά είναι ένα βήμα θετικό. Γιατί, όταν ένας νέος άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το σκληρό αυτό κύκλωμα της εμπορίας, προκειμένου να κάνει το χαβαλέ του ή τη πλάκα του, την πρώτη φορά αυτό το σκληρό κύκλωμα του πασάρει χασίς, τη δεύτερη του  πασάρει χάπια, την τρίτη τον πηγαίνει στα σκληρά ναρκωτικά και στην πρέζα. Εμείς αυτό που πρέπει να κόψουμε, εμποδίσουμε, πρώτα και κύρια, είναι η επαφή των παιδιών μας, των νέων παιδιών με αυτό το σκληρό κύκλωμα της εμπορίας. Και αυτόν που πρέπει πρώτα να παραδειγματίσουμε πραγματικά είναι τους εμπόρους, αυτούς που κρύβονται πίσω από μια πάρα πολύ επικερδή ενασχόληση.

-    Είναι σαφές αυτό που λέτε.

 Tο εμπόριο των ναρκωτικών είναι πιο επικερδές ακόμα και από το εμπόριο όπλων. Θα μου πείτε, είναι τόσο εύκολο να γίνει αυτό με ένα θεσμικό πλαίσιο; Εκεί θα συμφωνήσω μαζί σας. Δεν είναι εύκολο να γίνει μόνο μέσα από ένα θεσμικό πλαίσιο. Πρέπει να υπάρξουν πολλές παράλληλες δράσεις και πρωτοβουλίες. Θεωρώ, λοιπόν, ότι ακόμα και αυτή η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου μπορεί να οδηγήσει και σε αποτυχία. Συνεπώς, πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί πριν επικροτήσουμε ή αποδοκιμάσουμε, απορρίψουμε πλήρως αυτή τη θεσμική αλλαγή. Εγώ λέω, όμως, ότι σε ένα τόσο λεπτό θέμα δεν χρειάζονται κραυγές. Χρειάζεται να το δούμε με προσοχή, να εξετάσουμε όλες τις πτυχές και να είμαστε επιφυλακτικοί και στον τρόπο εφαρμογής αυτού του νέου θεσμικού πλαισίου.

-    Θα ήταν ευχή να ζητήσει κανείς την πρόληψη και να μπορούσαμε να ξεκινήσουν να λειτουργούν οι μηχανισμοί πρόληψης γι’ αυτή την  ιστορία και όχι πλέον καταστολής. 

Επαναλαμβάνω ότι αυτό το νέο θεσμικό πλαίσιο πρέπει να προχωρήσει παράλληλα με μια πλατειά εκστρατεία καταπολέμησης της ναρκοκουλτούρας, της λογικής δηλαδή ότι η χρήση ψυχότροπων ουσιών μπορεί να είναι διέξοδος στα αδιέξοδα που έχουμε σήμερα.

-    Θέλω να περάσω σε ένα άλλο θέμα. Στο θέμα που προέκυψε χθες με κάποιες ανακοινώσεις, σε σχέση με την αστυνομία, μια και μιλούσαμε για καταστολή.

Θα μου επιτρέψετε να σας πω κάτι πριν ξεκινήσουμε; Θα σας απαντήσω σε όλα σας τα ερωτήματα. Όμως επιτρέψτε μου να πω, έχω την αίσθηση ότι δεν έχω και απεριόριστο χρόνο στην φιλόξενη εκπομπή σας. Βρισκόμαστε στη μέση του καλοκαιριού. Λογικό είναι, είναι σημαντικό θέμα το θέμα των ναρκωτικών. Ενδεχομένως και το θέμα των ταξί, ενδεχομένως και το θέμα που θέλετε να μου πείτε με τις κάμερες. Τεράστια ζητήματα. Τούτη την ώρα, όμως, που συζητάμε αυτά τα μεγάλα ζητήματα, διεξάγεται ένα τεράστιο ριφιφί, μια απίστευτη ληστεία των εισοδημάτων μας, του κράτους πρόνοιας, των εργασιακών σχέσεων, της δημόσιας περιουσίας. Θα συζητήσουμε γι’ αυτά;

-    Γι’ αυτό  στο ALTER συνεχίζουμε και κάνουμε πολιτικές συζητήσεις καθημερινά και δεν κάνουμε ψυχαγωγικό πρόγραμμα. Το λέω αυτό κ. Πρόεδρε γιατί γι’ αυτό δεν είναι επί του πρακτέου να προχωρήσουμε, αν θέλετε, σε μερικές τοποθετήσεις σας πολύ γρήγορα, σε σχέση με τα τρέχοντα θέματα, αυτά που δικαίως λέτε έχουν ανοίξει στα μέσα του καλοκαιριού…

Μα με συγχωρείτε πριν από δεκαπέντε μέρες ήρθε η κυβέρνηση και πανηγύριζε διότι έλυσε δήθεν το θέμα της κρίσης χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Και σήμερα τα spreads στην Ιταλία και την Ισπανία έχουν πάει στο Θεό. 

-    Έχετε απόλυτο δίκιο. Μια μικρή σας τοποθέτηση, σε σχέση με τις κάμερες που ανακοίνωσε η αστυνομία στα περιπολικά. Τα πλαστικά σφαιρίδια, τα χρωμοσφαιρίδια και όλα αυτά εναντίον των διαδηλωτών, ενδεχομένως, ή δεν ξέρω εγώ των ταραξιών, όπως τους ονομάζει, για να περάσουμε στο θέμα της οικονομίας, που είναι πολύ σημαντικό.

Όλες αυτές οι κινήσεις εντάσσονται μέσα σε ένα σχεδιασμό οχύρωσης της εξουσίας και του κράτους της εξουσίας που βάλλεται και είναι πανικόβλητο. Τρέμουν τα πόδια της εξουσίας αυτή τη στιγμή, διότι ο κόσμος συνειδητοποιεί το αδιέξοδο στο οποίο μας οδηγούν οι επιλογές όσων ασκούν εξουσία. Και ψάχνουν να βρουν τρόπους για να προστατευτούν. Όμως, δεν είναι δυνατόν να προστατευτούν μέσα από την αυταρχοποίηση της δημοκρατίας και μέσα από την ενίσχυση του κράτους καταστολής.

-    Κ. Πρόεδρε σε μια εποχή που όπως λέτε 
τα δυο μεγάλα κόμματα ασκούν την ίδια πολιτική και ο μόνος τρόπος αντίστασης είναι ουσιαστικά οι αγώνες με την αριστερά, παρατηρούμε ότι τους τελευταίους μήνες η αριστερά είναι πιο πολυκερματισμένη από ποτέ, δεν είναι ενωμένη. Μήπως θεωρείτε ότι πρέπει να παρθεί κάποια συγκεκριμένη πρωτοβουλία ώστε να είναι πιο συγκροτημένη;

Ναι, έχετε απόλυτο δίκιο, αλλά όχι τους τελευταίους μήνες. Πάντα ήταν πολυκερματισμένη η αριστερά, αλλά τους τελευταίους μήνες γίνεται αντιληπτό από όλους μας, ότι δεν είναι μια πολιτική πρόταση, μια προτροπή, η ενότητα της αριστεράς και όχι μόνο ….θα έλεγα, που αφορά ένα τμήμα του πολιτικού φάσματος, αλλά αφορά την ελληνική κοινωνία συνολικά. Σήμερα βρισκόμαστε σε ένα αδιέξοδο. Αυτοί, οι οποίοι  μας κυβερνούν έχουν οδηγήσει τη χώρα, το λαό, την κοινωνία, σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο με τις επιλογές τους. Αλλά η αριστερά μπορεί να δώσει μια εναλλακτική προοπτική. Διότι στον πυρήνα της ιδεολογίας της είναι αντίθετη με αυτή τη λογική του κέρδους, του νεοφιλελευθερισμού.

-    Δεν είναι πρόβλημα, όμως, που δεν είναι ενωμένη κ.Πρόεδρε;

Απολύτως είναι πρόβλημα, γι’ αυτό, λοιπόν, αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι πέρα από τις μεγάλες υπαρκτές, σημαντικές διαφορές που υπάρχουν σε όλο το φάσμα των δυνάμεων της αριστεράς, αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να βρούμε έναν κοινό βηματισμό σε αυτά που μπορούν να μας ενώσουν. Κι εγώ, θα σας έλεγα, όχι μόνο τις δυνάμεις της αριστεράς. Και πέρα από τις δυνάμεις της αριστεράς. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι ένα ευρύ δημοκρατικό μέτωπο, ένα ευρύ μέτωπο όλων εκείνων των δυνάμεων που αντιλαμβάνονται την ιστορική ευθύνη διάσωσης της κοινωνίας, διάσωσης της χώρας από αυτή τη λαίλαπα του νεοφιλελευθερισμού, από αυτή τη λαίλαπα που σαρώνει εισοδήματα, εργασιακές σχέσεις και είναι έτοιμοι πλέον να ξεπουλήσουν και τη δημόσια περιουσία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο έγκλημα, το οποίο αναμένεται να γίνει.

-    Κάνατε χθες μια σφοδρή επίθεση εναντίον της κυβέρνησης, σε σχέση με τις αποκρατικοποιήσεις, θα θέλαμε να μιλήσουμε γι’ αυτό. Βέβαια, κατηγορείστε από την κυβέρνηση, από το ΠΑΣΟΚ, ότι δεν εκφράζετε αντιπροτάσεις. Δεν υπάρχει πρόταση, παρά μόνο κριτική.

Το γιατί κατηγορούμαστε από το ΠΑΣΟΚ, εν πάση περιπτώσει είναι πάρα πολλά πράγματα. Αλλά το ζητούμενο αυτή τη στιγμή είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι όλοι αυτοί που είχαν προτάσεις μας έχουν οδηγήσει σε μια κοινωνική κόλαση. Συνεπώς, ο κόσμος πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική. Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι δεν συνειδητοποιούμε τη μεγάλη δύναμη που έχουμε στα χέρια μας ο καθένας και η καθεμιά. Που αν τις ενώσουμε αυτές τις δυνάμεις  μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα μεγάλο κίνημα ανατροπής.

-    Ανατροπής αλλά με ποια διέξοδο κ. Πρόεδρε; Δηλαδή, με ποιο στόχο; Γι’ αυτό επιμένω λίγο στην εναλλακτική.

Εμείς έχουμε εδώ και ένα περίπου μήνα αναπτύξει την πρόταση για τη δημιουργία ενός νέου συνασπισμού εξουσίας. Δεν αρκεί σήμερα να καταγγέλλεις. Δεν αρκεί σήμερα να λέμε τα αυτονόητα, να λέμε ότι αυτή η πολιτική οδηγεί σε αδιέξοδο. Να λέμε ότι συρρικνώνει το εισόδημα, ότι διαλύει τους μικρομεσαίους, ότι στέλνει τα νέα παιδιά στο εξωτερικό, ότι τα στέλνει δηλαδή ως μετανάστες, φεύγουν οι νέοι άνθρωποι από τη χώρα. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, αυτό που χρειάζεται είναι να συνειδητοποιήσουμε ότι με τη δύναμη που έχουμε όλοι μας αν ενωθούμε, προκειμένου, όχι να διαμαρτυρόμαστε, να καταγγέλλουμε και να λέμε τα αυτονόητα, αλλά να διεκδικήσουμε την εξουσία για να αποτρέψουμε αυτή τη λαίλαπα, για να αλλάξουμε αυτή την πολιτική. Η αριστερά, λοιπόν, μπορεί να γίνει ο πυρήνας ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, ενός νέους συνασπισμού εξουσίας που δεν θέλει να πάρει την εξουσία, για να τη διαχειριστεί για λογαριασμό των πολιτικών δυνάμεων που θα το συγκροτούν, αλλά για να τη δώσει στον ίδιο τον λαό. Γιατί η εξουσία πηγάζει από τον λαό και πρέπει να απευθύνεται στον λαό. Αυτοί που σήμερα μας κυβερνούν, είναι διαχειριστές που έχουν πάρει μια λαϊκή εντολή να διαχειριστούν τα προβλήματά μας. Αυτή τη λαϊκή εντολή την υπέκλεψαν στην πραγματικότητα γιατί εξελέγησαν ε άλλα συνθήματα και με άλλα προγράμματα κι εδώ και ένα μεγάλο χρονικό διάστημα ο ελληνικός λαός ζητά την εντολή του πίσω. Και ζητά ο ελληνικός λαός να σταματήσεις αυτή η λεηλασία. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει άμεσα, το συντομότερο δυνατόν, μια κυβέρνηση που θα σταματήσει αυτή τη λεηλασία.

-    κ. Τσίπρα, μια και αναφέρετε ακριβώς αυτό, πως βλέπετε την επομένη ημέρα των εκλογών, δεδομένου ότι αυτή τη στιγμή φαίνεται από όλες τις δημοσκοπήσεις ότι αυτοδυναμία αυτοδυναμία δεν υπάρχει ισχυρή. Βλέπετε, ίσως και το δικό σας κόμμα μέσα σε μια κυβέρνηση συμμαχική, οικουμενική; Πως βλέπετε να διαμορφώνεται το τοπίο;

Κατ’ αρχάς πρέπει να γίνουν οι εκλογές για να δούμε την επόμενη μέρα. Έχω την αίσθηση ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι γαντζωμένη στην εξουσία, παρά το γεγονός ότι διαλύεται η κοινωνία, παρά το γεγονός του ότι ξεκληρίζονται μεγάλα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, δεν βλέπουμε να συζητάει  καν την πιθανότητα να απευθυνθεί στο λαό για μια κρίση δημοκρατίας.


-    Σωστά, απλά θα γίνουν οι εκλογές ούτως ή άλλως κάποια στιγμή.

Ακριβώς, λοιπόν, επειδή θα γίνουν ούτως ή άλλως εκλογές , είναι το μόνο που δεν  μπορούμε να αποτρέψουμε, πρέπει να συνειδητοποιήσουν και αυτοί που μας κυβερνούν ότι η εξουσία τους είναι εφήμερη ακριβώς επειδή πηγάζει από το λαό. Δεν θα είναι στο διηνεκές κυβερνήτες, πρωθυπουργοί και υπουργοί των οικονομικών για να μπορούν να μεταχειρίζονται τους νόμους και το Σύνταγμα σα να είναι οικόπεδο που κληρονόμησαν από τους παππούδες τους. Το λέω αυτό διότι χθες ο κ.Βενιζέλος ήρθε με μια τροπολογία Στη Βουλή να νομιμοποιήσει τις παρανομίες που έκανε ο ίδιος και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει εδώ και δυο χρόνια, προκειμένου να βοηθήσει χρεοκοπημένες τράπεζες και μετόχους τραπεζών, οι οποίοι καταχράζονται τις καταθέσεις των πολιτών. 

-    Έχει μια αναδρομική, νομίζω, ισχύ από το ’97.

Αναφέρομαι για να συνειδητοποιήσουν οι πολίτες σε ποια κατάσταση βρισκόμαστε σε τούτη την ώρα. Τη στιγμή που 120 χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο, τη στιγμή που το εισόδημα των χαμηλόμισθων και των χαμηλοσυνταξιούχων έχει ήδη μειωθεί κατά 30%, οι τράπεζες και οι τραπεζίτες στη χώρα μας δέχονται διαρκώς πακέτα ενίσχυσης και στήριξης. Έχουν ήδη πάρει πάνω από 100 δις σε ενισχύσεις, 100 δις σε ευρώ την τελευταία τριετία, περίπου όσο είναι το δάνειο που πήραμε από το ΔΝΤ και δεν έχουν βάλει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη τους για να αυξήσουν το μετοχικό κεφάλαιο. Να συνειδητοποιήσει, δηλαδή, ο κόσμος ότι τούτη την ώρα γίνεται ένα απίστευτο πλιάτσικο στον δημόσιο πλούτο εις βάρος του εισοδήματος του καθενός από εμάς, ένα πλιάτσικο της δημόσιας περιουσίας, που δεν ανήκει σε αυτούς που την πλιατσικολογούν, ανήκει στον κόσμο. Ανήκει στους πολίτες, ανήκει στο λαό. Και χθες ο κ.Βενιζέλος ήρθε να καλύψει μια παράνομη ενέργεια δική του, που διενήργησε στα μέσα του Ιούλη ενισχύοντας μια χρεοκοπημένη τράπεζα, της οποίας οι αρχιμέτοχοι αποδεδειγμένα και με στοιχεία τα οποία γνώριζε και ο ίδιος, διότι γνώριζε η δημόσια αρχή, υπεξαιρούσαν τον πλούτο, πλούτο ο οποίος δεν ήταν δικός τους, τον πλούτο των καταθέσεων των πολιτών που είχαν εμπιστευτεί τις καταθέσεις τους σε αυτή την τράπεζα.

-    Πάντως για να επαναλάβουμε το ερώτημα της Λώρας Ιωάννου, σε σχέση με τη συμμετοχή σας σε ένα οικουμενικό σχήμα….

Κυρία Ιωάννου, θα σας απαντήσω σε όλα τα ερωτήματα. Πρέπει να σας απαντήσω, όμως, μέσα από μια τελείως διαφορετική λογική. Εσείς με ρωτάτε για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να συμμετάσχει σε μια κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ ή με τη Ν.Δ. εγώ θα σας πω όχι. Και θα σας πω γιατί όχι. Γιατί το ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα, γιατί οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι δεν είναι μεγάλα πια, έχουν τόσο μεγάλες και ανυπέρβλητες δεσμεύσεις με το μεγάλο κεφάλαιο, το ντόπιο και το ξένο, που ψάχνει να βρει αυτή την κρίση ως ευκαιρία για να κερδίσει ακόμα περισσότερα, που δεν πρόκειται να αλλάξουν πολιτική. Εμείς είμαστε, όμως, ανοιχτοί να συνεργαστούμε και να συμμετάσχουμε σε συμμαχικές κυβερνήσεις με δυνάμεις, που πραγματικά θα ήθελαν μια ριζική μεγάλη αλλαγή στα πράγματα. Και ποια είναι αυτή η ριζική μεγάλη αλλαγή; Διότι, συμμαχικές κυβερνήσεις δεν γίνονται με τα λόγια. Γίνονται βάση προγράμματος, βάση προγραμματικών θέσεων. Τούτη την ώρα λοιπόν τι χρειάζεται να πούμε; Χρειάζεται να πούμε ότι θα πάρουμε πίσω, θα αναιρέσουμε όλα αυτά τα σκληρά, αντιλαϊκά μέτρα, που έχουν αποφασιστεί μέσα από μια επίπλαστη, θα έλεγα εγώ, διαδικασία. Διότι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία σήμερα δεν ανταποκρίνεται στη λαϊκή πλειοψηφία. Εκλέχτηκαν όλοι οι βουλευτές, εκλεχτήκαμε το 2009. Τον Οκτώβρη, άλλες οι συνθήκες. Σήμερα υπάρχει μια πλειοψηφία των 155 βουλευτών, που αν πάνε να ζητήσουν ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό, δεν θα έχουν ούτε το 30%.

-    Σύμφωνοι…

Να ολοκληρώσω τη βάση πάνω στην οποία πρέπει να κινηθεί ένας νέος συνασπισμός εξουσίας…
.
-    Σίγουρα, όμως, με κάποιο από τα δύο μεγάλα κόμματα. Ίσως όχι και με τα δύο, αλλά με κάποιο από τα δύο, έτσι δεν είναι; Εκτός πια αν είναι πολύ μεγάλα τα ποσοστά των υπόλοιπων κομμάτων;
Γιατί κατ’ ανάγκη πρέπει αυτός ο λαός που έχει παραπλανηθεί και εξαπατηθεί να πάει να ξαναδώσει μεγάλα ποσοστά στον κ.Παπανδρέου; γιατί;

-    Άρα, λέτε ότι και με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν συνεργάζεστε, όχι μόνο και με τα δύο μαζί , αλλά ούτε και με ένα από τα δύο, αν καταλαβαίνω καλά. 

Νομίζω ότι ήμουν σαφής. Αυτό, το οποίο λέω είναι ότι αυτή τη στιγμή και τα δυο μεγάλα κόμματα δεν εκφράζουν τα κοινωνικά συμφέροντα και τις κοινωνικές επιδιώξεις που υποτίθεται ότι έλεγαν ότι εξέφραζαν όλο το προηγούμενο διάστημα. 

-    Έχουμε ένα πολύ σημαντικό γεγονός, έχουμε πολύ σημαντικές 
εξελίξεις κυρίως στην Ιταλία. Ο φόβος, βέβαια, είναι αν θα έχουμε επιπτώσεις και στην Ελλάδα, τι θα γίνει δηλαδή, αν θα σταματήσουν να μας δίνουν και χρήματα, γιατί πρόβλημα αντιμετωπίζουν πλέον και αυτοί που μας δανείζουν χρήματα. Και δεν ξέρει κανείς τι πρόκειται να γίνει.

Εμείς πριν από δεκαπέντε μέρες, μετά τη Σύνοδο Κορυφής, δεν συμμεριστήκαμε τους πανηγυρισμούς και είπαμε ότι αυτή η Σύνοδος κατάφερε μια τρύπα στο νερό. Όλοι έπεσαν να μας φάνε, ότι είμαστε Κασσάνδρες, ότι δεν βλέπουμε τη μεγάλη επιτυχία της χώρας. Ξέρετε, έξι φορές έχει πάει πάνω ο Πρωθυπουργός, και τις έξι θεωρήθηκε μεγάλη εθνική επιτυχία. Μόλις γύρναγε πίσω νέα μέτρα, λιτότητα και μετά από λίγες μέρες σε όλη την Ευρώπη πάλι τα spreads στον ουρανό. Όσο οι ηγεσίες της Ευρώπης δεν ψάχνουν να βρουν μια δομική συστημική λύση, σε ένα δομικό συστημικό ευρωπαϊκό πρόβλημα, τόσο θα βρισκόμαστε ακόμα πιο βαθειά στο βαρέλι στο οποίο δεν έχει μπει πάτος, όπως λέει ο κ.Βενιζέλος, το αντίθετο συμβαίνει. Τι είχαμε πει εμείς μετά τη Σύνοδο Κορυφής; Δυο πράγματα είπαμε. Το πρώτο, είναι ότι δεν γίνεται βιώσιμο το ελληνικό χρέος και θα σας εξηγήσω γιατί δεν γίνεται βιώσιμο. Το δεύτερο είπαμε ότι η σπουδή τους να επικεντρώσουν στην Ελλάδα είναι ένα μεγάλο δώρο στους κερδοσκόπους, οι οποίοι θα κάνουν πάρτι με την Ιταλία και την  Ισπανία. Εμείς, το περιμέναμε να γίνει Σεπτέμβρη. Έχει γίνει… Έχει γίνει αρχές Αυγούστου, πιο γρήγορα από ότι εμείς είχαμε προβλέψει. Γιατί δεν γίνεται να πληρωθεί το ελληνικό χρέος. Το ΔΝΤ το 2010 έλεγε ότι το 2012 το ελληνικό χρέος θα είναι στο 169% του ΑΕΠ και λένε ότι θα είναι στο 172% του ΑΕΠ. Τι αποφάσισαν στη Σύνοδο Κορυφής; Ένα κούρεμα της τάξης του 21% περίπου. Ο κ. Σαρκοζί είπε ότι το ελληνικό χρέος θα μειωθεί κατά 24%. Ας τον πιστέψουμε. Πράγμα το οποίο για να επιτευχθεί πρέπει να γίνουν μια σειρά από διαδικασίες και μέχρι στιγμής βρισκόμαστε στον αέρα. Ακόμα και στην πιο θετική εκδοχή των αποφάσεων θα έχουμε ένα χρέος 148% του ΑΕΠ. Παλεύεται ένα χρέος που είναι 148%, μιάμιση σχεδόν φορά πάνω από το ΑΕΠ. Παλεύεται αυτό το χρέος; Τι έλεγε ο Παπανδρέου το τελευταίο τρίμηνο; Όχι όταν εμείς του λέγαμε να τα πει. Στην Βουλή του έθεσα το ζήτημα τον Δεκέμβρη του 2010 για το ευρωομόλογο για να πάρω την απάντηση από τον τότε Υπουργό Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, ότι το ευρωομόλογο είναι κακός σύμμαχος στις αγορές. Τότε που έβγαινε και έλεγε «είμαστε Τιτανικός, βουλιάζουμε» και ήθελε και να δανειστεί. Πώς να δανειστεί με αυτά που έλεγε; Εδώ και τρεις μήνες λοιπόν έβγαινε και έλεγε «ευρωομόλογο και φορολογία των κεφαλαιακών κινήσεων». Ούτε το ένα κερδήθηκε στη Σύνοδο Κορυφής ούτε το άλλο. Γιατί πανηγύριζε λοιπόν; Γιατί πανηγύριζε και γιατί δεν έρχεται στη Βουλή που τον καλώ εγώ και η κα Παπαρήγα εδώ και δύο εβδομάδες, με ερώτηση συγκεκριμένη, στην ώρα του Πρωθυπουργού. Αντί αυτού βάζει περιοδείες δεξιά και αριστερά αποφεύγει να έρθει στη Βουλή, όχι να ενημερώσει, δικό του δικαίωμα να μη θέλει να ενημερώσει τους υπόλοιπους πολιτικούς αρχηγούς, δεν έρχεται για να μην έχει αντίλογο. Θέλει μονάχα να πανηγυρίζει και να θριαμβολογεί, τη στιγμή που ο έλληνας βουλιάζει, που το εισόδημά μας πλήττεται, που η κοινωνία εξαθλιώνεται και που ο δημόσιος πλούτος οδηγείται σε ένα πρωτοφανές ξεπούλημα. Εμείς τους προειδοποιούμε, να μην τολμήσουν να προχωρήσουν σε αυτό το έγκλημα, που είναι μεγαλύτερο ακόμα και από το Μνημόνιο. Διότι αν μια κυβέρνηση πάρει τη σύνταξη ή το μισθό, μπορεί μια άλλη κυβέρνηση να τη δώσει πίσω Αν όμως ξεπουλήσουν το ηλεκτρικό, το νερό, τις υποδομές, το δημόσιο πλούτο, τα φιλέτα της γης, είναι δύσκολο να τα πάρεις πίσω. Εμείς όμως προειδοποιούμε όχι μόνο την ελληνική κυβέρνηση, που σαν τον κλέφτη κάνει ριφιφί τον Αύγουστο, αλλά προειδοποιούμε και τους επίδοξους επενδυτές έλληνες και ξένους και τους λέμε, ότι αυτός ο νέος συνασπισμός εξουσίας που προσδοκούμε να δημιουργήσουμε με το λαό για το λαό, δε θα αναγνωρίζει αυτές τις πράξεις, αυτές τις παράνομες και αντισυνταγματικές αγοραπωλησίες. Και επίσης προειδοποιούμε όλους όσοι έχουν συγκροτήσει τηνι τρικομματική αυτή η επιτροπή των αποκρατικοποιήσεων, να προσέξουν καλά τι θα κάνουν διότι υπάρχουν νόμοι, υπάρχει Σύνταγμα και υπάρχει και λαός, που όσο κι αν τον φιμώνουν θα μιλήσει κάποια στιγμή. 

-    Υπάρχει άλλος τρόπος; Υπάρχει άλλη λύση;

Έβλεπα χθες μια εικόνα στους τηλεοπτικούς δέκτες την οποία αν σας την περιέγραφε κανείς 6 μήνες πριν θα λέγατε ότι είναι τρελός. Ο πανίσχυρος άντρας της Αιγύπτου, ο κος Μουμπάρακ, που ήταν 35 χρόνια στην εξουσία ήταν σε ένα ράντζο, πρόκειται για μια εικόνα θλίψης, μπροστά σε ένα δικαστήριο. Λοιπόν αυτό τι σημαίνει; Ότι καμία εξουσία δεν είναι ανίκητη και όλοι όσοι ασκούν εξουσία , η εξουσία τους είναι εφήμερη. Και άρα λογοδοτούν, όχι απέναντι στα συμφέροντα που τους ορίζουν, αλλά απέναντι στα συμφέροντα του ελληνικού λαού.
Η δημόσια περιουσία δεν είναι οικόπεδο που τους παραχώρησε ο παππούς τους. Η δημόσια περιουσία ανήκει στον ελληνικό λαό. Δεν μπορούν λοιπόν να την εκποιήσουν χωρίς να ρωτήσουν τον ελληνικό λαό. Και τούτη τη στιγμή έχουμε μια κυβέρνηση έκπτωτη στη συνείδηση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που συνδράμει σε ένα έγκλημα που σε τελική ανάλυση δεν έχει και κανένα αποτέλεσμα. Και γιατί δεν έχει κανένα αποτέλεσμα; Διότι βλέπουμε την επίθεση που διεξάγεται σε ευρωπαϊκή κλίμακα, βλέπουμε ότι όλες οι αποφάσεις που παίρνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι αποφάσεις που δε λύνουν το πρόβλημα, αλλά το οξύνουν. Αλλά αυτοί είναι δογματικά προσηλωμένοι στο νεοφιλελευθερισμό και δε φεύγουν από εκεί ούτε βήμα και τι ζητάνε; Ζητάνε η Ελλάδα να γίνει το πειραματόζωο, που θα εφαρμοστεί η πιο σκληρή και ανάλγητη πολιτική. Θα γίνει μπανανία και προτεκτοράτο των τραπεζών και των γερμανών επενδυτών. Κι εμείς τι λέμε; Λέμε να αντιστρέψουμε τους όρους. Ακριβώς επειδή η Ελλάδα έχει επιλεγεί να γίνει το πειραματόζωο εφαρμογής των πιο σκληρών πολιτικών,  έχει επιλεγεί στην Ελλάδα να ξηλωθεί το πουλόβερ. Να είναι ο αδύναμος κρίκος που θα σπάσει και θα σπάει αυτή την αλυσίδα, την αντιλαϊκή,  αντικοινωνική σε όλη την Ευρώπη. Εμείς είμαστε οι πρώτοι που πρέπει να ανατρέψουμε τα πράγματα για να δούμε και μια άλλη προοπτική σε όλη την Ευρώπη.

-    Ανατρέπονται, λοιπόν, τα πράγματα. Πάμε σε κάτι άλλο. Σε ένα άλλο σχήμα. Έτσι όπως το σκέφτεστε, έτσι όπως το έχετε ήδη προτείνει τις προηγούμενες ημέρες. Το θέμα είναι πως αντιμετωπίζει κανείς τα δεδομένα που ήδη έχουν τεθεί. Δηλαδή, πλέον δεν ξέρω ή αν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν τον οποίο ακολουθείται μέχρι στιγμής από την κυβέρνηση, εννοώ, σε σχέση με τις αποκρατικοποιήσεις, και δεν λέω ότι αυτό πρέπει να γίνει, απλώς περιμένω όπως και ο κόσμος περιμένει να ακούσει, διότι δεν θέλει να ξεπουληθεί η Ελλάδα, τι άλλο υπάρχει.

-    Και να προσθέσω και για το χρέος είπατε δεν είναι βιώσιμο. Πως μπορεί να αντιμετωπιστεί, …γιατί το χρέος είναι η μια ιστορία. Με το έλλειμμα τι θα γίνει; Τι αντιπροτείνετε; Να μην είμαστε στο μνημόνιο, να μην είμαστε ……τι προτείνετε;

Βεβαίως, είναι πολύ σημαντική η ερώτηση που κάνετε. Διότι είπα κι εγώ ότι δεν αρκεί η καταγγελία, πρέπει να έχουμε και προτάσεις συγκεκριμένες και εφαρμόσιμες. Τώρα το αν είναι εφαρμόσιμες ή όχι, έχει να κάνει με τους συσχετισμούς δύναμης. Εμείς τι λέμε εδώ και ένα χρόνο τώρα. Ότι αν δεν γίνει αναδιάρθρωση και διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, δηλαδή δίκαιη ρύθμιση του χρέους, διότι αυτό το χρέος δεν το οφείλει ο ελληνικός λαός, το πήραν οι κυβερνήσεις για να χρηματοδοτήσουν ολυμπιάδες, για να χρηματοδοτήσουν παράνομους εξοπλισμούς και μίζες κάτω από το τραπέζι. Εάν, λοιπόν, δεν υπάρξει μια επαναδιαπραγμάτευση ριζική και κούρεμα ριζικό και τώρα θα μου πείτε θα χάσουν, όμως μεγάλοι τραπεζικοί όμιλοι. Βεβαίως και θα χάσουν. Αυτοί κερδίζουν όλα αυτά τα χρόνια. Δεν μπορεί να κερδίζουν και στην κρίση. Εάν, λοιπόν, δεν υπάρξει μεγάλη διαγραφή του χρέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο και εάν δεν αντιμετωπιστεί σε δομικό επίπεδο, όπως το ευρωομόλογο, όπως η δυνατότητα από την ΕΚΤ να δανείζονται όχι μόνο εμπορικές τράπεζες με χαμηλό επιτόκιο αλλά και κράτη, αποφάσεις πολιτικές σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν θα λυθεί το μεγάλο αυτό δομικό συστημικό πρόβλημα. Θα μου πείτε, μπορεί μόνο μια κυβέρνηση να το κάνει αυτό; Εγώ λέω ότι από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται μια σεισμική πολιτική δόνηση στην Ευρώπη, μόνο στην Ελλάδα με επίκεντρο την Ελλάδα, μια κυβέρνηση ριζοσπαστική, πατριωτική, κοινωνική με πυρήνα την αριστερά που θα διεκδικήσει να σταματήσει αυτή τη λαίλαπα. Και τι θα πάει να πει; Αφήστε κατά μέρος όλα αυτά τα ημίμετρα λύσεις που προτείνετε. Όχι να μας τα  προτείνετε και να πανηγυρίζουμε εμείς κιόλας. Πανηγυρίζει ο Παπανδρέου για λύσεις που δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Αλλά να τους πει κοιτάξτε να δείτε, αν δεν δώσετε άμεσα λύση με διαγραφή πάνω από το 70%, γιατί αλλιώς δεν γίνεται βιώσιμο το χρέος, με επενδυτικό πρόγραμμα ουσιαστικό και όχι της πλάκας, όπως πάτε να κάνετε τώρα, με ευρωομόλογο και με απ’ ευθείας δανεισμό από την ΕΚΤ – γιατί αυτές είναι οι λύσεις –, με φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου, αν δεν τα κάνετε αυτά, τότε η κρίση χρέους δεν θα είναι ελληνική. Το ευρώ ξεχάστε το. Αυτό είναι ένα ισχυρό διαπραγματευτικό όπλο, ένα διαπραγματευτικό χαρτί στα χέρια μας, το οποίο η κυβέρνηση ουδέποτε το έπαιξε αυτό το χαρτί. Διότι είχαν πάντοτε τη λογική ότι την κόκκινη γραμμή τη βάζουν οι ισχυροί. Θυμάστε τι έλεγε ο κ.Πάγκαλος; την κόκκινη γραμμή, έλεγε, τη βάζουν οι ισχυροί. Εάν στην ιστορία της ανθρωπότητας τις κόκκινες γραμμές τις έβαζαν οι ισχυροί, θα ήμασταν ακόμα στο μεσαίωνα. Θα είχαμε ακόμα τη ρωμαϊκή αυτοκρατορία ή εν πάση περιπτώσει εάν είχαν εξελιχθεί τα πράγματα θα είχαμε το τρίτο Ράιχ. Λοιπόν, τη βάζουν και οι λαοί την κόκκινη γραμμή όταν έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

-    Επειδή πριν αναφερθήκατε στα πολιτικά πρόσωπα, θα ήθελα να σας ρωτήσω. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επανειλημμένα κατηγορηθεί ότι συμμετέχει σε εκδηλώσεις αποδοκιμασίας πολιτικών προσώπων. Τώρα που τα πολιτικά αυτά πρόσωπα, αν μπορούμε να πούμε, δέχονται επιθέσεις, ακόμα και από τους οδηγούς ταξί, εσείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, τους αποδοκιμάζει; Τις αποδοκιμάζει αυτές τις επιθέσει;

Δέχονται επιθέσεις τα πολιτικά πρόσωπα; Εγώ δεν το έχω δει αυτό. 

-    Από το ΣΥΡΙΖΑ;

Γενικά δεν  έχω δει να δέχονται από οδηγούς ταξί επιθέσεις πολιτικά πρόσωπα.

-     Αναφέρομαι σε βανδαλισμούς που είχαμε σε γραφεία βουλευτών, σπάσανε κομπιούτερ, …….  μπήκαν σε πολιτικά γραφεία. 

Κοιτάξτε εάν έχει συμβεί αυτό, διότι δεν παρακολουθώ …..

-    Κι εσείς, ως ΣΥΡΙΖΑ,  είχε πάει μια ομάδα και στην Ηλιούπολη και στην Ελευσίνα, στο τραπέζι που είχε οργανώσει ο Πάγκαλος…

Είμαστε παντού ξέρετε, γι’ αυτό….

-    Κι επειδή σας έχουν κατηγορήσει επανειλημμένως, γι’ αυτό σας ρωτάω.

Έχουμε τόσο μεγάλες δυνάμεις διασκορπισμένες σε όλη την Ελλάδα και περιμένουμε πότε θα βγει ο κ.Πάγκαλος. Άμα τον δούμε επιτιθέμεθα, αν δεν τον δούμε …….Για να δώσουμε μια απάντηση, απλά να χαλαρώσουμε λίγο και τη συζήτηση. Είναι προφανές ότι μέσα από εκτονώσεις δεν μπορεί να δοθεί λύση. Με αυτή την έννοια, εμείς δεν επικροτούμε και δεν προτρέπουμε τα μέλη μας να εκτονώνονται μέσα από αυτού του χαρακτήρα τις συγκεντρώσεις. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί δίνουν πάτημα στους θήτες να μετατραπούν σε θύματα. Εμείς πιστεύουμε ότι αυτή τη στιγμή χρειάζεται η αγανάκτηση και η οργή των πολιτών όχι να εκτονωθεί σε εκδηλώσεις, οι οποίες δεν θα έχουν κανένα αποτέλεσμα, θα είναι εφήμερες. Αυτό που χρειάζεται είναι  να ενώσουμε όλοι μαζί, οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι άνεργοι τις δυνάμεις μας ενάντια στον κατήφορο και τη λεηλασία των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων μας.  Χθες ήμουν στην ΠΥΡΚΑΛ, στην ΕΒΟ – ΠΥΡΚΑΛ, όπου χίλιοι εργαζόμενοι είναι στον αέρα. Σήμερα ψηφίζεται στη Βουλή ένα νομοσχέδιο στα κρυφά, όπου 7,5 χιλιάδες υπάλληλοι των ΔΕΚΟ μένουν άνεργοι. Ξέρετε, μιλάμε σα να είναι στραγάλια. Τους βλέπουν σαν έναν αριθμό. Πίσω από τον καθένα και την καθεμιά από αυτές τις 7,5 χιλιάδες κρύβονται άνθρωποι με ανελαστικές ανάγκες. Είπατε πριν για τους ταξιτζήδες. Εγώ δεν θα υπερασπιστώ τους μεγαλοαυτοκινητιστές που έχουν δέκα και είκοσι οχήματα. Αλλά από τους 55 χιλιάδες αυτοκινητιστές υπάρχουν πολλές χιλιάδες, οι οποίοι έχουν δουλέψει δεκαπέντε χρόνια με σπίτια και περιουσίες υποθηκευμένες στις τράπεζες παίρνοντας δάνειο για να ξεπληρώσουν ένα όχημα, μια άδεια, την οποία πήραν 400 χιλιάδες. Και μέσα σε μια νύχτα τους λένε, κοιτάξτε να δείτε αυτά τα δεκαπέντε χρόνια πέρασαν από πάνω σας. Η άδεια που πήρατε 400 χιλιάδες, τώρα έχει 60 ευρώ. Ε, λοιπόν, απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους και απέναντι στον μικροεπιχειρηματία, που έβαλε λουκέτο, διότι η τράπεζα του κ.Λαυρεντιάδη μπορεί να πήρε σε μια νύχτα 100 εκατομμύρια από το κράτος, αλλά καμία ενίσχυση δεν πήρε ο μικρομεσαίος και για 5 χιλιάδες χρέος κλείνει το μαγαζί του και βάζει λουκέτο, αυτός, λοιπόν, βγαίνει στην ανεργία και δεν μπαίνει ούτε στο ταμείο ανεργίας. Γιατί δεν είναι πουθενά γραμμένος. Λοιπόν, πίσω από τους αριθμούς και τα στατιστικά μεγέθη μιας ανεργίας που υπερβαίνει το 15% επίσημα νούμερα, αλλά πραγματικά ακόμα μεγαλύτερο, κρύβονται άνθρωποι. Άνθρωποι με ανελαστικές ανάγκες, με δράματα πίσω από αυτούς, οικογενειακά δράματα, κοινωνικά δράματα. Εμείς, λοιπόν, πρέπει να δούμε το εξής. Αν όλοι εμείς, που αισθανόμαστε αυτό το ισχυρό πλήγμα με αυτή την πολιτική δεν ενώσουμε τις δυνάμεις μας, δεν θα έχει τέλος αυτή η κατρακύλα. Εάν, όμως, ενώσουμε τις  δυνάμεις μας , τότε να ξέρετε ότι είμαστε περισσότεροι και άρα ισχυρότεροι από αυτούς που ασκούν αυτή τη βάναυση πολιτική. Πρέπει αυτή η κυβέρνηση το συντομότερο να ανατραπεί, όχι να πέσει, όχι να φύγει, να ανατραπεί. Κι εμείς επιδιώκουμε ο Σεπτέμβρης να είναι τελευταίος μήνας που θα βρει τον τόπο με μια κυβέρνηση κόντρα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Καλούμε τον Πρωθυπουργό να πράξει το τελευταίο που του έχει απομείνει, να οδηγήσει τη χώρα με ομαλό τρόπο στη λαϊκή ετυμηγορία και να κρίνουν οι πολίτες αν θέλουν τον Τσίπρα, αν θέλουν τον Σαμαρά, αν θέλουν τον Παπανδρέου, όποιον θέλουν εν πάση περιπτώσει. Αλλά να κρίνουν με βάση προγράμματα, με βάση θέσεις και με βάση προοπτική για την ίδια του τη ζωή. Και όχι με βάση ψεύτικες προτάσεις και ψεύτικες υποσχέσεις.

-    Τώρα είπατε να ανατραπεί. Να ανατραπεί ή να μας πάει σε εκλογές; 

-    Προφανώς μέσω των εκλογών να ανατραπεί….

Με συγχωρείτε, έχετε την αίσθηση ότι ο κ. Παπανδρέου θα φύγει οικιοθελώς; Θα ανατραπεί, διότι στις 3 του Σεπτέμβρη…..είδατε παιχνίδια που κάνει η ιστορία;. Στις 3 του Σεπτέμβρη είναι το νέο μεγάλο ραντεβού στις πλατείες. Όσοι νόμιζαν ότι ξεμπέρδεψαν με την αγανάκτηση του λαού κάνουν λάθος. Η αγανάκτηση του λαού δεν ήταν οι δέκα σκηνές που ξέμειναν στην πλατεία Συντάγματος. Ο κ. Καμίνης έχει εμμονή τελικά με το να σκουπίζει τις πλατείες και επιβεβαίωσε ότι το μόνο που αφυπνίζει την αποφασιστικότητα του είναι οι ανάγκες εξυπηρέτησης των επιλογών της κυβέρνησης. Αλλά η αγανάκτηση του λαού είναι τόσο μεγάλη, που κανείς δεν μπορεί να ξεμπερδέψει και κανείς δεν μπορεί να πάει κόντρα στο λαό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

To Γραφείο Τύπου

Δευτερολογία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο σ/ν του Υπουργείου Οικονομικών







  • Είστε μια κυβέρνηση που 1, ½ χρόνο τώρα καταστρέφετε τη μεσαία τάξη, διαλύετε τον κοινωνικό ιστό δίχως οίκτο και με απίστευτο κυνισμό και έχετε το θράσος να έρχεστε εδώ και να εγκαλείτε την Αριστερά που σας ασκεί κριτική και που υπερασπίζεται τους εργαζόμενους και το κοινωνικό κράτος.
  • Ανευθυνότητα  δεν είναι το ότι εμείς επισημαίνουμε από την πρώτη στιγμή τους κινδύνους από αυτήν την αδιέξοδη, από αυτήν την ανεύθυνη πολιτική που ασκείτε με επίκεντρο τις αποφάσεις της ΕΕ αλλά και που εσείς την ακολουθείτε κατά γράμμα.
  • Φτιάξτε ένα δημόσιο πυλώνα με πυρήνα την Εθνική Τράπεζα, την Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων  που να έχει τη δυνατότητα και τέτοιου είδους τράπεζες να τις εξαγοράζει σε συμφέρουσα τιμή ως προς το ελληνικό δημόσιο και όχι σε συμφέρουσα τιμή ως προς τους μετόχους.
  • Είστε μια κυβέρνηση λαϊκής μειοψηφίας. Έκπτωτη στη συνείδηση του ελληνικού λαού και οφείλετε να έχετε ανανεωμένη και νωπή λαϊκή εντολή προκειμένου να διαχειριστείτε δημόσιο πλούτο και δημόσια περιουσία που εσείς ως εντολοδόχος διαχειρίζεστε εφήμερα αλλά ανήκει στο σύνολο του ελληνικού λαού.
Κύριε Βενιζέλο, δε με εκπλήσσει ούτε η επιθετικότητα του λόγου σας, ούτε η εισαγγελικού χαρακτήρα παρέμβασή σας. Και δε με εκπλήσσει διότι κατανοώ πλήρως τον πανικό στον οποίο βρίσκεστε καθώς καταφέρατε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα να διαψεύσετε οποιαδήποτε μικρή, ελάχιστη προσδοκία μπορεί να υπήρχε σε μέρος των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπό σας.
Και έρχομαι στην ουσία όσων σας είπα διότι εσείς δεν επιχειρηματολογήσατε καθόλου επί της ουσίας. Αντιθέτως, προσπαθήσατε να βάλετε στο στόμα μου λόγια που δεν είπα, προσπαθήσατε να επιχειρηματολογήσετε με βαρύτατους χαρακτηρισμούς «ντροπή, αίσχος», σας τους αντιγυρίζω όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς.  Είστε μια κυβέρνηση που 1, ½ χρόνο τώρα καταστρέφετε τη μεσαία τάξη, διαλύετε τον κοινωνικό ιστό δίχως οίκτο και με απίστευτο κυνισμό και έχετε το θράσος να έρχεστε εδώ και να εγκαλείτε την Αριστερά που σας ασκεί κριτική και που υπερασπίζεται τους εργαζόμενους και το κοινωνικό κράτος.
Έρχομαι όμως στην ουσία. Ανευθυνότητα κύριε αντιπρόεδρε της κυβέρνησης δεν είναι το ότι εμείς επισημαίνουμε από την πρώτη στιγμή τους κινδύνους από αυτήν την αδιέξοδη, από αυτήν την ανεύθυνη πολιτική που ασκείτε με επίκεντρο τις αποφάσεις της ΕΕ αλλά και που εσείς την ακολουθείτε κατά γράμμα. Ανευθυνότητα ήταν όταν η κα επίτροπος, βγήκε σε δημόσιο λόγο και είπε ότι κινδυνεύει το ευρώ και είπε ή θα σας ληστέψουμε τα επόμενα 10 χρόνια ή θα έχουμε τον κίνδυνο της χρεοκοπίας. Ανευθυνότητα ήταν όταν το είπε και ο κος Δασκαλόπουλος. Και ανευθυνότητα ήταν όταν κανένας από την κυβέρνηση του κου Παπανδρέου, την κυβέρνησή σας δεν βγήκε τις επόμενες ημέρες να τον διαψεύσει. Ανευθυνότητα κύριε Υπουργέ, κύριε αντιπρόεδρε της κυβέρνησης, είναι το γεγονός ότι όταν η χώρα βρισκόταν στο χείλος του γκρεμού και ανέβαιναν τα spreads ο προκάτοχός σας έβγαινε και έλεγε ότι «είμαστε στο χείλος του γκρεμού και βουλιάζουμε» και περίμενε ότι έτσι θα μπορούσε να δανειστεί. Ανευθυνότητα είναι ότι όταν καλούσε ο Πρωθυπουργός τους πολιτικούς αρχηγούς υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, μας μίλαγε για την διαφθορά ότι αυτό είναι το μέγα πρόβλημα της χώρας ενώ την ίδια στιγμή, υπογείως είχε συμφωνήσει με τον κ. Στρος Καν να πάει την χώρα μας στο ΔΝΤ. Αυτά είναι τα μνημεία της ανευθυνότητας.
Και έρχομαι στην ουσία όσων σας είπα και δε μου απαντήσατε. Σας είπα ότι η Proton Bank έχει διαπιστωμένο έλλειμμα κεφαλαίου, το αμφισβητείτε αυτό; Το αμφισβητείτε; Έχει εγκρίνει το ΔΣ των μετόχων της, αύξηση του μετοχικού της κεφαλαίου ύψους 100.000.000 ευρώ το Μάιο που μας πέρασε. Που είναι αυτή η αύξηση κ. Υπουργέ; Την είδατε εσείς; Εμείς δεν την είδαμε. Ούτε ως προς το σκέλος της καταβολής των μετρητών 50.000.000 ούτε ως προς την έκδοση μετατρέψιμου ομολογιακού δανείου άλλων 50.000.000. Αντ’ αυτού, και θα περίμενα να είστε επιεικής διότι εγώ δε σας καταλόγισα, ήμουν πολύ προσεκτικός σε ό,τι είπα, σας καταλόγισα ιδεοληψία, μονομανία στο νεοφιλελεύθερο δογματισμό, πολιτική κριτική σας έκανα, δεν είπα ότι υπερασπίζεστε καταχραστές, απαντήσατε με τρόπο σα να έχετε τη «μύγα και μυγιάζεστε». Ούτε τώρα σας το λέω λοιπόν. Σας λέω όμως ένα πολύ απλό πράγμα, πως είναι δυνατό την ίδια στιγμή που το τραπεζικό σύστημα αδυνατεί να καλύψει στοιχειώδεις ανάγκες της αγοράς και της πραγματικής οικονομίας, που αφήνει μικρομεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν, τα υπόλοιπα του δημοσίου, τα διαθέσιμα του δημοσίου ενώ μέχρι το 2009 ήταν 3 δις τώρα είναι 11 δις κύριε Υπουργέ και κλείνουν τρύπες δεξιά και αριστερά. Έτσι μπορεί να σταθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα;
Αν θέλετε λοιπόν την πρότασή μας, αντί να παλεύετε με μια καρικατούρα που εσείς δημιουργείτε ότι εμείς επιχαίρουμε για την καταστροφή , η πρότασή μας είναι εδώ και είναι δεδομένη 1 ½ χρόνο τώρα.  Σας είπαμε φτιάξτε ένα δημόσιο πυλώνα με πυρήνα την Εθνική Τράπεζα, την Αγροτική Τράπεζα, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και βεβαίως που να έχει τη δυνατότητα και τέτοιου είδους τράπεζες να τις εξαγοράζει σε συμφέρουσα τιμή ως προς το ελληνικό δημόσιο και όχι σε συμφέρουσα τιμή ως προς τους μετόχους, γι αυτό αναφέρθηκα σε τράπεζα που έχει σοβαρά αποθέματα κεφαλαίου προκειμένου και οι μέτοχοι και το τραπεζικό σύστημα να είναι παραγωγικό και ασφαλές προς το επενδυτικό κοινό προς τους καταθέτες αλλά και να μπορεί να προχωρήσει σε πρωτοβουλίες ενίσχυσης της ελληνικής οικονομίας με δημόσιες επενδύσεις, με στήριξη των χαμηλόμισθων, των μικρομεσαίων επιχειρηματιών. Αυτές είναι οι προτάσεις μας. Κι όχι οι καταστροφολογικές προτάσεις τις οποίες εσείς αναφέρατε ότι δήθεν εμείς έχουμε.
Και ένα τελευταίο. Κύριε Υπουργέ, κύριε αντιπρόεδρε της κυβέρνησης, με απόλυτο σεβασμό απέναντί σας και με εκτίμηση, θέλω να σας πω το εξής: όλοι μας κρινόμαστε από τον ελληνικό λαό. Και όλοι μας εδώ, όλοι οι βουλευτές ασκούμε εξουσία μικρότερη ή μεγαλύτερη ως εντολοδόχοι του ελληνικού λαού. Και αυτή η εξουσία πρέπει να γνωρίζουμε διαρκώς ότι είναι εφήμερη. Δεν είναι εξουσία εις το διηνεκές επ’ ονόματι του ελληνικού λαού αλλά ερήμην του στην ουσία.  Στην πραγματικότητα λοιπόν, οι πολύ σοβαρές αυτές επιλογές που βρίσκεστε στη δυσάρεστη θέση να πράξετε και να πάρετε πρέπει διαρκώς να κρίνονται. Άρα πρώτον να είστε ανεκτικός και όχι να απαντάτε με αυτόν τον τρόπο στην κριτική και δεύτερον στις κρίσιμες αυτές αποφάσεις που έχετε να λάβετε και ιδίως σε ότι αφορά στη δημόσια περιουσία οφείλετε να εξασφαλίσετε τη μέγιστη δυνατή δημοκρατική νομιμοποίηση. Οφείλετε δηλαδή να έχετε ανανεωμένη και νωπή λαϊκή εντολή προκειμένου να διαχειριστείτε δημόσιο πλούτο και δημόσια περιουσία που εσείς ως εντολοδόχος διαχειρίζεστε εφήμερα αλλά ανήκει στο σύνολο του ελληνικού λαού. Διότι εγώ μπορώ να υποστηρίξω σήμερα και δεν έχετε τη δυνατότητα να με διαψεύσετε ότι είστε μια κυβέρνηση λαϊκής μειοψηφίας. Έκπτωτη στη συνείδηση του ελληνικού λαού. Αν λοιπόν  έχετε επιχειρήματα για να το αντικρούσετε κάντε το, αν όμως δεν έχετε οφείλετε να οδηγήσετε γρήγορα τη χώρα στη λαϊκή ετυμηγορία.

ε

Αποσπάσματα απο την πρωτολογία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο σ/ν του Υπουργείου Οικονομικών


  • Η μεγαλύτερη πρόκληση, η μεγαλύτερη ύβρις, είναι οι  κυβερνητικοί πανηγυρισμοί, στις 29 Ιουνίου καις τις 21 Ιουλίου. Και κάθε φορά να επιστρέφετε τροπαιούχοι, να πανηγυρίζετε και σε τρεις ημέρες να γίνεστε καταγέλαστοι.
  • Οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου ήταν μια τρύπα στο νερό. Η κρίση δε λύνεται με νέα δάνεια από ευρωπαίους φορολογούμενους για να διασωθούν χρεοκοπημένοι τραπεζίτες. Χρειάζεται ευρωπαϊκή λύση όπως εδώ και καιρό έχει προτείνει η ευρωπαϊκή αριστερά.
  • Ζητούμενα για την ελληνική οικονομία είναι η απαλλαγή της από ένα τμήμα του χρέους, η ανάληψη ενός άλλου μέρους του από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η αναδιανομή του εισοδήματος για την αύξηση της ζήτησης, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων και η εγκαθίδρυση του νέου αναπτυξιακού προτύπου της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.
  • Η τράπεζα Αττικής που ελέγχεται από το δημόσιο εμφανίζεται έτοιμη να εξαγοράσει την Proton Bank, αλλά οι δημόσιες τράπεζες κύριοι της κυβέρνησης δεν υπάρχουν για να διασώζουν τους φίλους τους δικούς σας και του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ από το φαλιμέντο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον και την ευημερία του ελληνικού λαού. Αν θέλει λοιπόν να εξαγοραστεί η Proton Bank ας παραδεχτεί ότι αξίζει 1 ευρώ – και πολλά λέω-  και ας συγχωνευτεί και αυτή σε ένα δημόσιο τραπεζικό πυλώνα, με την Εθνική, την αγροτική και το ΤΤ ή και την Τράπεζα Αττικής για να διασωθούν οι καταθέσεις του κόσμου.
  • Το πολυνομοσχέδιο έναν τίτλο μπορεί να έχει. Το μεγάλο Ριφιφί του Αυγούστου.
  • Αυτή είναι η Ελλάδα των ονείρων σας. Από τη μια Μεγάλα Ξενοδοχεία με υπαλλήλους σκλάβους, τζόγος παντού, αφορολόγητα γιοτ και από την άλλη καταστρατήγηση των νόμων, φτώχεια ανεργία περιθώριο.
  • Οι μέρες της εξουσίας σας και της εύνοιας σας είναι μετρημένες. Ο Ελληνικός λαός σας έχει πάρει χαμπάρι. Και σύντομα που θα πάρει το λόγο και στις κάλπες μετά τους δρόμους και τις πλατείες θ αναδείξει ένα νέο Συνασπισμό εξουσίας.
  • Ο Νέος Συνασπισμός Εξουσίας δε θα αναγνωρίσει θα αποδώσει αυτή την δημόσια περιουσία στα ασφαλιστικά ταμεία στα οποία το ελληνικό δημόσιο χρωστάει 10 δις. Οι συντάξεις πάνω από τους τοκογλύφους και τα αρπακτικά.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, η μεγαλύτερη ύβρις, είναι οι  κυβερνητικοί πανηγυρισμοί, στις 29 Ιουνίου καις τις 21 Ιουλίου. Και σας ερωτώ που πήγε ο περίφημος πάτος στο βαρέλι, τώρα που η κρίση καλπάζει σε όλη την ευρωζώνη; Έχουμε κουραστεί να σας βλέπουμε κάθε φορά κομπάρσους και ουραγούς στις κρίσιμες ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις. Και κάθε φορά να επιστρέφετε τροπαιούχοι, να πανηγυρίζετε και σε τρεις ημέρες να γίνεστε καταγέλαστοι.
Κάθε θαύμα διαρκεί 3 ημέρες.
Οι αποφάσεις της συνόδου κορυφής στηρίχθηκαν στις επεξεργασίες της Γερμανικής Επιτροπής των Σοφών (με την εν μέρει συμμετοχή του κ. Τρισέ)
καθώς και των χωρών αυτών με τους ιδιώτες δανειστές.
Τι έκανε η ελληνική πλευρά;
Σχόλια και παρατηρήσεις στα κείμενα που της δόθηκαν προς ενημέρωση!
Το πραγματικό περιεχόμενο των αποφάσεων ήταν τα εξής:
•    Επιμονή στην ίδια δογματική προσήλωση, στην ιδεοληψία του νεοφιλελευθερισμού
•    Σωτηρία των τραπεζών και των τραπεζιτών
•    Συνέχιση της λιτότητας
Και την επομένη σας είπαμε δύο πράγματα:
1ον) ¨Ότι δεν γίνεται διαχειρίσιμο το χρέος.
Με 21% κούρεμα, δε γίνεται διαχειρίσιμο το χρέος.
Με μείωση κατά τα λεγόμενα Σαρκοζί, στη καλύτερη περίπτωση 24% του ΑΕΠ, όταν μόλις πριν από λίγες ημέρες ήρθε νέα αναθεωρημένη πρόβλεψη για το ελληνικό χρέος το 2012, από 149% του ΑΕΠ σε 172% του ΑΕΠ.
Άρα ακόμα και αν πιστέψουμε τη πρόβλεψη Σαρκοζί, τότε το χρέος, απλά θα επιστρέψει στο 148% του ΑΕΠ, δηλαδή στις αρχικές εκτιμήσεις.
Και ερωτώ : Βγαίνει ένα χρέος 148% του ΑΕΠ;
Είναι διαχειρίσιμο;
2ον) Η σπουδή να αφορά αποκλειστικά την Ελλάδα είναι δώρο στους κερδοσκόπους.
Ο Πρωθυπουργός οφείλει να έρθει στη βουλή. Να μας εξηγήσει γιατί πανηγύρισε. Να μας εξηγήσει γιατί ανεβαίνουν τα σπρεντ της Ισπανίας  της Ιταλίας ακόμα και της Γαλλίας. Να μας εξηγήσει γιατί η χθεσινή ομιλία Μπερλουσκόνι μοιάζει τόσο πολύ με τις δικές του πέρυσι το Μάρτη όταν έπαιρνε τα πρώτα σκληρά μέτρα λιτότητας που θα μας γλίτωναν και από την επιτήρηση.
Οι αποφάσεις της 21ης Ιουλίου ήταν μια τρύπα στο νερό. Η κρίση δε λύνεται με νέα δάνεια από ευρωπαίους φορολογούμενους για να διασωθούν χρεοκοπημένοι τραπεζίτες. Χρειάζεται ευρωπαϊκή λύση όπως εδώ και καιρό έχει προτείνει η ευρωπαϊκή αριστερά.
Και επαναλαμβάνω :
Ζητούμενα για την ελληνική οικονομία είναι η απαλλαγή της από ένα τμήμα του χρέους, η ανάληψη ενός άλλου μέρους του από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η αναδιανομή του εισοδήματος για την αύξηση της ζήτησης, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της εισφοροδιαφυγής, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων και η εγκαθίδρυση του νέου αναπτυξιακού προτύπου της διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο ένα τίτλο μπορεί να έχει. Το μεγάλο Ριφιφί του Αυγούστου. Ένα Ριφιφί που δε σέβεται ούτε τα πάλαι ποτέ λεγόμενα και γενόμενα «μπάνια του λαού». Βέβαια ίσως έχετε συνειδητοποιήσει ότι τα μπάνια του μισού λαού τα έχετε κόψει, και δουλεύετε Αύγουστο μήνα πυρετωδώς.


Και φέρνετε 8 νομοσχέδια σε συσκευασία του ενός. Κείμενα 500 σελίδων που δε θα διαβάσουν ούτε οι βουλευτές σας αφού ούτε το μνημόνιο των εκατό σελίδων δε διάβασαν.
Τι περιλαμβάνουν; Νέες, άγριες περικοπές μισθών, νέες σημαντικές μειώσεις συντάξεων, νέα μεγάλα δώρα σε συγκεκριμένα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Με τη μέθοδο των τροπολογιών όχι μόνο πετσοκόβετε τους δημόσιους υπάλληλούς λες και έχουν ήδη πληρώσει λίγα, όχι μόνο κλείνετε οργανισμούς όπως το ΙΓΜΕ για να μην έχει κανένα λόγο ο ελληνικός λαός στη διαχείριση του ορυκτού πλούτου, όχι μόνο κόβετε και τις κατώτερες συντάξεις του ΟΓΑ, αλλά αθωώνετε και εαυτούς για παρανομίες που έχετε διαπράξει σε σχέση με τη στήριξη τραπεζιτών που ελέγχονται για υπεξαίρεση.
Και όλα αυτά τη στιγμή που η τράπεζα Αττικής που ελέγχεται από το δημόσιο εμφανίζεται έτοιμη να εξαγοράσει την Proton Bank.
Οι δημόσιες τράπεζες κύριοι της κυβέρνησης δεν υπάρχουν για να διασώζουν τους φίλους τους δικούς σας και του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ από το φαλιμέντο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το δημόσιο συμφέρον και την ευημερία του ελληνικού λαού.
Αν θέλει λοιπόν να εξαγοραστεί η Proton Bank ας παραδεχτεί ότι αξίζει 1 ευρώ – και πολλά λέω-  και ας συγχωνευτεί και αυτή σε ένα δημόσιο τραπεζικό πυλώνα, με την Εθνική, την αγροτική και το ΤΤ ή και την Τράπεζα Αττικής για να διασωθούν οι καταθέσεις του κόσμου.
Ξεκινώ από τις ρυθμίσεις για τα σύνθετα τουριστικά καταλύματα. Ποιους πριμοδοτείτε; Τους πεντάστερους με 150 στρέμματα. Τους τριπλασιάζετε το συντελεστή με μια διαδικασία fast track που θα παρακάμπτει την πολεοδομία. Και θα δίνει τις άδειες μια υπηρεσία του ΕΟΤ. Μιλάμε για σκαστή διαπλοκή και παρέκκλιση όχι του νόμου αλλά κάθε έννοιας νομιμότητας. Μιλάμε για πελατειακό κράτος στην πιο αισχρή έκδοση. Μιλάμε για Φαυλότητα ανεκδιήγητη. Ευνοείτε τα Πόρτο Καρράς και τα αντίστοιχου μεγέθους τα βραχιολάκια του all inclusive και γράφετε στα παλιά σας τα παπούτσια τους υπόλοιπους.
Επανέρχομαι όμως στο μεγάλο ριφιφί του Αυγούστου.
Στα θέματα των συντάξεων. Λιγότερα στους συνταξιούχους και αργότερα. Οι συνταξιούχοι, με αυτές τις ρυθμίσεις, θα παίρνουν και λιγότερα, θα τα παίρνουν και αργότερα και μάλιστα και με περικοπές αναδρομικές.
Τολμάτε αθεόφοβοι να ακουμπάτε και τις κατώτερες συντάξεις των 340 ευρώ.
Στους μισθούς. Οι μειώσεις δεν είναι απλώς σημαντικές, αλλά θα ισχύσουν και αναδρομικά από την αρχή του χρόνου. 1η Ιανουαρίου. Δηλαδή, θα χάσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι άλλον ένα μισθό μόνο με τις περικοπές αυτού του πολυνομοσχεδίου.
Στις θέσεις εργασίας Δημοσίων υπαλλήλων. Απολύσεις.
7.000 εργαζόμενοι στο δρόμο.
Και την ίδια στιγμή πάρτυ διευκολύνσεων σε φίλους, σε μεγαλοεπιχειρηματίες, σε εκλεχτούς.
Μια με στην Ενέργεια με τον Μυτηλιναίο.
Μια με τα φρουτάκια και τα τυχερά παιχνίδια, μια με διευκολύνσεις φαλιρισμένων τραπεζιτών.
Μια με τις διευκολύνσεις φοροφυγάδων.
Έρχομαι στα φορολογικά. Νέα Περαίωση. Μετά την προηγούμενη που ήταν η τελευταία. Για επιχειρήσεις με τζίρο από 20 έως 40 εκ ευρώ. Ανοίγετε το δρόμο σε μαύρο αφορολόγητο χρήμα για να πάει κι αυτό στην Ελβετία αντί στα ταμεία του κράτους. Τόσο την χρειάζονται οι ευνοούμενοι σας την περαίωση; Θα βοηθήσει τα έσοδα η περαίωση; Όχι. Θα βλάψει τα έσοδα, διότι όποιος κλείνει κανονικά τις υποθέσεις του νιώθει κορόιδο. Θα περιμένει την επόμενη περαίωση. Δεν σας πιστεύει πια κανείς.
Και σα να μην έφταναν όλα αυτά βγάζετε λάδι τους «σκαφάτους», εκείνους τους πλούσιους που έχουν μεγάλα κότερα, και τα οποία εμφανίζουν επαγγελματικά. Τους πιάσατε με τους ελέγχους και αντί να επιβάλετε τα πρόστιμα που είχατε προαναγγείλει από τα δελτία των 8.00 τους δίνετε τη δυνατότητα να κάνουν και αυτοί τη δική τους περαίωση.
Έρχομαι στο πιο σκανδαλώδες κομμάτι αυτού του πολυνομοσχεδίου, τα τυχερά παίγνια.
Eπειδή κάνετε περικοπές πάτε και στο μισθωτό και το συνταξιούχο και του λέτε «Για να ρέφαρεiς, ρίχτο στο τζόγο».  Εξοργίστηκαν οι βουλευτές σας με τον κ. Παπακωνσταντίνου που έφερε 30000 φρουτάκια και εσείς τώρα φέρνετε 35000. Σε λίγο θα αντιστοιχεί ένας κουλοχέρης για κάθε μισθωτό και συνταξιούχο. Ένας για κάθε σπίτι.
Αυτή είναι η Ελλάδα των ονείρων σας. Από τη μια Μεγάλα Ξενοδοχεία με υπαλλήλους σκλάβους, τζόγος παντού, αφορολόγητα γιοτ και από την άλλη καταστρατήγηση των νόμων, φτώχεια ανεργία περιθώριο.
Θέλετε να περάσετε τις εξετάσεις της τρόικας στις 22 Αυγούστου. Κατακαλόκαιρο σαν τον κλέφτη. Και θυμηθήκατε να απειλήσετε για την 6η δόση. Δηλαδή, καθίστε να σας κλέψω γιατί αλλιώς θα χρεοκοπήσετε.
Δεν έχετε αντιληφθεί ότι μπαγιάτεψε το παραμύθι. Αν κινδυνεύει η 6η δόση παραιτηθείτε για να την πάρουμε.
Επιτρέψτε κλείνοντας να πω μια κουβέντα για τα θέματα της δημόσιας περιουσίας και των ιδιωτικοποιήσεων
Απευθύνομαι σε εσάς. Οι μέρες της εξουσίας σας και της εύνοιας σας είναι μετρημένες. Ο Ελληνικός λαός σας έχει πάρει χαμπάρι. Και σύντομα που θα πάρει το λόγο και στις κάλπες μετά τους δρόμους και τις πλατείες θ αναδείξει ένα νέο Συνασπισμό εξουσίας.
Απευθύνομαι και στη διεθνή αλλά και στην εγχώρια διαπλοκή που έχει βγάλει και ακονίζει τα μαχαιροπήρουνα.
Θα χάσετε τα λεφτά σας.
Ο Νέος Συνασπισμός Εξουσίας δε θα αναγνωρίσει θα αποδώσει αυτή την δημόσια περιουσία στα ασφαλιστικά ταμεία στα οποία το ελληνικό δημόσιο χρωστάει 10 δις. Οι συντάξεις πάνω από τους τοκογλύφους και τα αρπακτικά.

Ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Δ. Παπαδημούλη, προς τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με θέμα: Ενοικίαση εργαζομένων μέσω ΜΚΟ και Τοπικής Αυτοδιοίκησης


Με πρόσχημα την καταπολέμηση της ραγδαίας αυξανόμενης ανεργίας των νέων που φτάνει το 40%, η κυβέρνηση ανακοίνωσε «πράσινα» Stage για προσλήψεις πεντάμηνης διάρκειας μέσω κοινωνικών φορέων και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (MKO). Σύμφωνα με το πρόγραμμα αυτό, που αποτελεί «ασπιρίνη» και μάλιστα με έντονη πελατειακή λογιστική εξυπηρέτησης «ημετέρων», 55.000 άνεργοι θα συνάψουν σύμβαση με "φορείς μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα" και στη συνέχεια θα διατίθενται για δουλειά από τους "φορείς" στους Δήμους. Το ύψος του προγράμματος ανέρχεται στα 280 εκατ. ευρώ και ένα μέρος του θα συγχρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ. Οι νέοι που θα προσληφθούν θα αμείβονται με 80% της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας, δηλαδή περίπου 625 ευρώ. Πρόκειται ουσιαστικά για συμβάσεις εποχικού προσωπικού υπό τον μανδύα της κοινωνικής πολιτικής χωρίς οι νέοι που θα απασχοληθούν να μπορούν να αποκτήσουν εργασιακά δικαιώματα μιας και θα βρίσκονται σε καθεστώς δανεισμού, επίσης χωρίς καμία εγγύηση ότι τα διατιθέμενα κονδύλια θα συμβάλλουν ουσιαστικά στην ανάπτυξη και την απασχόληση.
Ερωτάται ο   κ. Υπουργός:
•    Πότε βγήκε στον αέρα αυτό το πρόγραμμα; Ποιοι και πόσοι από τους ΟΤΑ και τις ΜΚΟ έχουν δηλώσει συμμετοχή;
•    Ποια είναι τα κριτήρια και οι δικλείδες ασφαλείας και πως ελέγχονται για την αποφυγή και νέας διασπάθισης των κοινοτικών πόρων
•    Για ποιο λόγο οι προσλήψεις πρέπει να γίνονται μέσω ΜΚΟ και όχι απευθείας από τους Δήμους ή τους κοινωνικούς φορείς στους οποίους θα απασχολούνται; Ποία θα είναι η προμήθεια των ΜΚΟ που θα λειτουργούν ως γραφεία ενοικιάσεως εργαζομένων; Με ποια κριτήρια θα επιλεγούν οι ΜΚΟ που θα συμμετέχουν στο συγκεκριμένο πρόγραμμα;
•    Για ποιο λόγο οι νέοι που θα συμμετέχουν στο πρόγραμμα θα αμείβονται λιγότερο από αυτό που ορίζει η Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας;
•    Θεωρεί η κυβέρνηση ότι η δημιουργία ενός φτηνού εργατικού πρότυπου, που ο εργαζόμενος θα υπό-απασχολείται, θα υπό-αμείβεται, θα εργάζεται προσωρινά, δεν θα έχει συνδικαλιστικά δικαιώματα και θα είναι έρμαιο των πάσης φύσεως πελατειακών μορφών εξουσίας αποτελεί αποτελεσματική αντιμετώπιση του εκρηκτικού προβλήματος της ανεργίας;
Ο ερωτών βουλευτής
Δημήτρης Παπαδημούλης

Ομιλία του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, σε εργαζόμενους στα Ελληνικα Αμυντικα Συστήματα (ΕΒΟ – ΠΥΡΚΑΛ)

 • Η κυβέρνηση, σαν τον κλέφτη που κάνει ριφιφί τον Αύγουστο, όταν λείπει ο κόσμος, μένει στη Βουλή για να περάσει νόμους διάλυσης της κοινωνίας, διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου.
• Καλούμε σε έναν ανένδοτο και ανυποχώρητο αγώνα μέχρι το τέλος. Ή αυτοί ή όλοι εσείς, ή αυτή η κυβέρνηση ή όλοι εμείς. Αυτό είναι το δίλλημα.
• Αυτός ο Σεπτέμβρης πρέπει να είναι ο τελευταίος μήνας που θα έχουμε μια κυβέρνηση που θα πηγαίνει κόντρα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
• Καλούμε τον κόσμο και όλες τις δυνάμεις που αισθάνονται την ανάγκη να διασωθεί η κοινωνία, να σωθούν οι εργαζόμενοι από αυτή τη λαίλαπα, να σωθεί ο δημόσιος πλούτος, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος, μεγάλος συνασπισμός εξουσίας που θα ανατρέψει αυτή την πολιτική που θα δώσει την εξουσία στο λαό και τους εργαζόμενους γιατί από εκεί πηγάζει η εξουσία και δεν είναι δικό τους τσιφλίκι.
• Στόχος τους είναι, την κινητή και ακίνητη δημόσια περιουσία της ΕΒΟ – ΠΥΡΚΑΛ να τη δώσουν σε κάποιους επιχειρηματίες, επενδυτές, αετονύχηδες, τραπεζίτες ή μεγαλοβιομήχανους έλληνες ή ξένους, οι οποίοι θα επιχειρήσουν να κερδοσκοπήσουν απομυζώντας το δικό σας ιδρώτα και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Αυτό δε θα το αφήσουμε να περάσει.
• Να μην τολμήσουν να προχωρήσουν σε αυτό το έγκλημα που λέγεται εκποίηση του δημόσιου πλούτου διότι, πολύ σύντομα, αυτός ο λαός που έχει υποστεί τόσα δεινά θα σταθεί στα πόδια του και θα τους ανατρέψει και τότε ο νέος συνασπισμός εξουσίας δε θα αναγνωρίσει πράξεις και αγοραπωλησίες παράνομες και αντισυνταγματικές.Φίλοι και φίλες ζήτησα πρώτα να ακούσω τις θέσεις, τις προτάσεις, τις ιδέες, την έκφραση της απόγνωσης, αν θέλετε, της δικής σας, των δικών σας εκπροσώπων και αυτό γιατί τούτη την ώρα εσείς δεν χρειάζεστε έναν ακόμη από τους πολλούς πολιτικούς που βγάζουν λόγους, αλλά αυτό που χρειάζεστε είναι να συνειδητοποιήσετε τη δύναμη που έχετε εσείς στα χέρια σας και τη μεγάλη δυναμική που μπορεί να δημιουργηθεί εάν ενώσετε τις δικές σας φωνές με τις φωνές των εκατομμυρίων ελλήνων και ελληνίδων που αρνούνται να παραδώσουν τη χώρα στα μεγάλα συμφέροντα ντόπια και ξένα.
Αυτό πραγματοποιεί η κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα. Και σαν τον κλέφτη που κάνει ριφιφί τον Αύγουστο, όταν λείπει ο κόσμος, έτσι και αυτοί εδώ μένουν στη Βουλή για να περάσουν νόμους διάλυσης της κοινωνίας, διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και ξεπουλήματος του δημόσιου πλούτου. Τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτέμβρη, δεν θα είναι τίποτα ίδιο με αυτό που αφήσαμε πριν. Μια καταστροφική λαίλαπα μες το κατακαλόκαιρο. Και αυτό μάλιστα το ονομάζουν μεγάλη επιτυχία και θρίαμβο μετά τη Σύνοδο Κορυφής.
Αλλά εγώ δεν ήρθα εδώ για να καλέσω από αυτό το βήμα ούτε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, ούτε τον Πρωθυπουργό, ούτε κανέναν από αυτούς να αλλάξουν πολιτική. Εγώ ήρθα δίπλα σε εσάς που αγωνίζεστε και καταλαμβάνετε έναν χώρο που δεν ανήκει ούτε στον Υπουργό Άμυνας, ούτε σε κανέναν άλλον υπουργό ή βουλευτή διότι αυτοί είναι εντεταλμένοι της δικής σας λαϊκής εντολής να διαχειρίζονται το δημόσιο πλούτο. Δεν είναι δικός τους ο δημόσιος πλούτος. Αυτή εδώ η επιχείρηση ανήκει στον ελληνικό λαό και στον ιδρώτα τον δικό σας, που με τα χέρια τα δικά σας και τον ιδρώτα σας την φτάσατε εκεί που την φτάσατε. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να τη διαχειριστούν και να την εκποιήσουν σε αλλότρια συμφέροντα παρακάμπτοντας τη λαϊκή εντολή. Δεν ήρθα, λοιπόν, εδώ για να ζητήσω από αυτούς να αλλάξουν στρατηγική. Δεν ήρθα να κάνω κάλεσμα τον Υπουργό. Ήρθα εδώ για να κάνω κάλεσμα προς εσάς. Σε έναν ανένδοτο και ανυποχώρητο αγώνα μέχρι το τέλος. Ή αυτοί, ή όλοι εσείς, ή αυτή η κυβέρνηση ή όλοι εμείς. Αυτό είναι το δίλλημα.
Αυτό το σύστημα εξουσίας του μνημονίου, που όσο περνάει ο καιρός γίνεται περισσότερο αδηφάγο και ανυποχώρητο, αυτή η κυβέρνηση κι αυτό το σύστημα δεν πρέπει να μακροημερεύσουν, πρέπει οι μέρες τους να είναι μετρημένες. Και τούτος ο Σεπτέμβρης πρέπει να είναι ο τελευταίος μήνας που θα έχουμε μια κυβέρνηση που θα πηγαίνει κόντρα στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού.
Και εμείς δεν καλούμε τον κόσμο να στηρίξει ένα κόμμα, να στηρίξει το ΣΥΡΙΖΑ, καλούμε τον κόσμο και όλες τις δυνάμεις που αισθάνονται την ανάγκη να διασωθεί η κοινωνία, να σωθούν οι εργαζόμενοι από αυτή τη λαίλαπα, να σωθεί ο δημόσιος πλούτος, να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, ώστε να δημιουργηθεί ένας νέος, μεγάλος συνασπισμός εξουσίας που θα ανατρέψει αυτή την πολιτική που θα δώσει την εξουσία στο λαό και τους εργαζόμενους γιατί από εκεί πηγάζει η εξουσία και δεν είναι δικό τους τσιφλίκι. Τα ελληνικά αμυντικά συστήματα η ΕΒΟ ΠΥΡΚΑΛ είναι η μοναδική εγχώρια πολεμική βιομηχανία. Η χώρα μας, όπως πολύ καλά γνωρίζετε, είναι η τέταρτη σε παγκόσμια κλίμακα σε εισαγωγές οπλικών συστημάτων. Δαπανούμε ετησίως δισεκατομμύρια, τουλάχιστον τα προηγούμενα χρόνια, άνω των 4 δις ήταν οι δαπάνες μας για εξοπλιστικά προγράμματα. Γιατί; Προκειμένου, βεβαίως, όχι να οχυρώνεται η χώρα αλλά προκειμένου κάτω από το τραπέζι πολυεθνικές επιχειρήσεις γερμανικές , αμερικάνικες και γαλλικές να παίρνουν τα χρήματα που τώρα μας τα δανείζουν διπλά και τριπλά με επιτόκια επαχθή τα οποία θα αποπληρώνουν και τα δισέγγονά μας. Και η ελληνική βιομηχανία η ΕΒΟ ΠΥΡΚΑΛ είχε πάντα ένα πολύ μικρό κομμάτι της πίτας. Τα τελευταία χρόνια απαξιώθηκε συνειδητά και απ την κυβέρνηση της ΝΔ και από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η οποία θέλει να δώσει τη χαριστική βολή. Στόχος τους είναι να ξεπουλήσουν έναντι πινακίου φακής μια επιχείρηση η οποία έχει αναγνωρισμένη ικανότητα παραγωγής όχι μόνο οπλικών συστημάτων αλλά και προϊόντων που έχουν πολύ μεγάλη ανταπόκριση στη διεθνή αγορά. Στόχος τους είναι λοιπόν, την κινητή και ακίνητη δημόσια περιουσία της ΕΒΟ – ΠΥΡΚΑΛ να τη δώσουν σε κάποιους επιχειρηματίες, επενδυτές, αετονύχηδες, τραπεζίτες ή μεγαλοβιομήχανους έλληνες ή ξένους, οι οποίοι θα επιχειρήσουν να κερδοσκοπήσουν απομυζώντας το δικό σας ιδρώτα και τον ιδρώτα του ελληνικού λαού. Ε, λοιπόν αυτό δε θα το αφήσουμε να περάσει.


Και θα ήθελα από αυτό εδώ το βήμα να προειδοποιήσω την έκπτωτη στη συνείδηση του ελληνικού λαού μνημονιακή κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου αλλά και τους ξένους και ντόπιους επενδυτές να μην τολμήσουν να προχωρήσουν σε αυτό το έγκλημα που λέγεται εκποίηση του δημόσιου πλούτου διότι πολύ σύντομα, αυτός ο λαός που έχει υποστεί τόσα δεινά θα σταθεί στα πόδια του και θα τους ανατρέψει και τότε ο νέος συνασπισμός εξουσίας δε θα αναγνωρίσει πράξεις και αγοραπωλησίες παράνομες και αντισυνταγματικές. Αυτή η περιουσία ανήκει στο λαό και θα ξαναγυρίσει στο λαό όσο κι αν κάποιοι θέλουν να μεθοδεύσουν τις διαδικασίες για να πάει στις τσέπες κάποιων λίγων ελλήνων που έχουν καταθέσεις δισεκατομμυρίων στις τράπεζες της Ελβετίας, ή Γερμανών που θέλουν να επενδύσουν στη χώρα μας ψάχνουν όμως να βρουν τη δυνατότητα πρωτύτερα να δημιουργήσουν συνθήκες μπανανίας και αποικίας με μισθούς πείνας και εξαθλίωσης.
Και θέλω να πω και κάτι ακόμα. Πίσω από τους αριθμούς που σα να είναι στραγάλια ανακοινώσε ο κος Πάγκαλος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο οποίος αναρωτιέται κανείς τι αρμοδιότητα έχει πέρα από το να γκρεμίζει και να διαλύει και να συκοφαντεί την Αριστερά. Ο κος Πάγκαλος λοιπόν ανακοίνωσε συγχωνεύσεις των δημοσίων οργανισμών που στέλνουν 7000 εργαζόμενους στο δρόμο, στην ανεργία ή όπως λένε κάποιοι για μερικούς από αυτούς στην «εφεδρεία» που είναι ένα στάδιο ολιγόμηνο πριν την πραγματική ανεργία. Και αναρωτιόμαστε συνειδητοποιούν ότι πίσω από αυτούς τους αριθμούς πίσω από τον καθένα και την καθεμιά από τις 7000 εργαζόμενους κρύβονται άνθρωποι με ανελαστικές ανάγκες και υποχρεώσεις που θα χάσουν το μισθό τους που ενδεχομένως κάποιοι από αυτούς θα χάσουν και τα σπίτια τους που έχουν υποθηκευμένα στις χρεοκοπημένες τράπεζες τις οποίες στηρίζουν με δισεκατομμύρια ακόμα και αυτές των οποίων οι μέτοχοι δημοσίως αποδεικνύεται πλέον ότι καταχράζονται τις καταθέσεις των πολιτών; Αντιλαμβάνονται ότι πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται εργαζόμενοι με ανελαστικές ανάγκες οι οποίοι θα βρεθούν στο δρόμο και στην απελπισία; Αν λοιπόν όλοι αυτοί δεν το αντιλαμβάνονται οφείλουμε εμείς κι όλοι εσείς να τους κάνουμε να το αντιληφθούν.
Σας καλώ λοιπόν να συνειδητοποιήσετε ότι πλέον δεν υπάρχει τρίτος δρόμος. Ή αυτοί θα συνεχίσουν το έργο τους και  θα  μας πετάξουν όλους στην ανέχεια, στην πείνα και στη δυστυχία ή εμείς θα δικαιωθούμε μέσα από έναν ανυποχώρητο αγώνα μέχρι να ανατραπεί αυτό το σύστημα εξουσίας και αυτή η κυβέρνηση, που έχει αποφασίσει να τα δώσει όλα στο ντόπιο και στο ξένο κεφάλαιο.
Και ο Σεπτέμβρης πιστεύουμε ότι θα είναι ο κρίσιμος μήνας γι’ αυτή την ανατροπή. Ο δικός σας αγώνας θα συνδεθεί με τον αγώνα κάθε Έλληνα και κάθε Ελληνίδας στους τόπους δουλειάς είτε πρόκειται για δημόσιους είτε για ιδιωτικούς υπαλλήλους – δεν θα περάσει αυτός ο διαχωρισμός – είτε για μικρομεσαίους, οι οποίοι βγαίνουν στο δρόμο, είτε για αγανακτισμένους που βλέπουν τα παιδιά τους να φεύγουν στο εξωτερικό γιατί δεν μπορούν πλέον να ζήσουν σε αυτή τη χώρα.
Θα ενωθεί, λοιπόν, αυτός ο αγώνας και θα φέρει τη νίκη. Διότι, το σύστημα εξουσίας τρίζει, είναι σε πανικό, όταν βλέπει τους πολίτες, τους εργαζόμενους να παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους.
Νόμιμη, λοιπόν, είναι η δική σας κατάληψη. Παράνομος είναι ο Υπουργός Άμυνας, παράνομος είναι ο κ. Φελώνης που σας απειλεί, παράνομοι είναι όλοι αυτοί, οι οποίοι σας εγκαλούν. Έχετε το δίκιο με το μέρος σας και θα νικήσετε. Να είστε καλά. Καλή δύναμη, καλό αγώνα και να μην φύγετε από αυτό το μετερίζι. Αυτός ο πλούτος εδώ σας ανήκει όπως ανήκει και σε όλο τον ελληνικό λαό. Δεν είναι δικό τους τσιφλίκι.
To Γραφείο Τύπου

1.8.11

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΥΚΛΕΙΔΗ ΤΣΑΚΑΛΩΤΟ





 



* Για υπερεθνικά προβλήματα χρειαζόμαστε υπερεθνικές λύσεις

Τη συνέντευξη πήρε
 ο Παύλος Κλαυδιανός

  (Εφημερίδα ΕΠΟΧΗ)


Οι τράπεζες φαίνεται ότι τα πήγαν καλά από το πακέτο που συμφωνήθηκε μετά τη σύνοδο κορυφής, και θα πάρουν πιο ασφαλή ομόλογα και το κούρεμα δεν είναι και τόσο μεγάλο.
Νομίζω ότι σε σχέση με τη λεγόμενη ιδιωτική συμμετοχή υπάρχουν αρκετές παρεξηγήσεις. Είναι αλήθεια ότι, από το 1980, οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις αντιμετωπίσθηκαν με διάφορα πακέτα που είχαν στόχο τη διάσωση των μεγάλων τραπεζών αλλά που πουλήθηκαν ως διάσωση των χωρών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η κρίση στις χώρες της Λατινικής Αμερικής τη δεκαετία του 80. Και όπως υπονοεί η ερώτηση, πάλι το μεγάλο άγχος των συμμετεχόντων στη σύνοδο ήταν οι τράπεζες. Το κούρεμα όντως δεν ήταν μεγάλο και οι τράπεζες μπορεί να ανασαίνουν κάπως καλύτερα. Αλλά δεν νομίζω ότι αυτό είναι το κύριο ζήτημα. Ένα μεγαλύτερο κούρεμα θα δημιουργούσε προβλήματα ρευστότητας και βιωσιμότητας σε αρκετές τράπεζες και θα χρειαζόταν νέες ενέσεις στήριξης από τα κράτη, από τους φορολογούμενους δηλαδή. Το πρόβλημα θα ήταν και πάλι όπως το 2008: στον καπιταλισμό που βιώνουμε, για να παραφράσω την Τζοάν Ρόμπινσον, το μόνο πράγμα χειρότερο από το να σώσεις τις τράπεζες, είναι να μην τις σώσεις. Αν δεν τις σώσεις, οι συνέπειες είναι δραματικές και άμεσες: χρεοκοπίες, διάχυση του προβλήματος, πιστωτική συμφόρηση, ύφεση.
Σε μια συνολική ρύθμιση του χρέους, που όντως πρέπει να έχει μεγαλύτερο κούρεμα –εμείς στην αριστερά μιλάμε για διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους– το ζήτημα παραμένει: Τι κάνουμε με τις τράπεζες; Από τη στιγμή που αναγνωρίζεις ότι δεν μπορεί να αφήσεις τις τράπεζες να χρεοκοπήσουν, σαν να είναι τα καφενεία της γειτονιάς, τότε πρέπει να σκεφθείς το πώς θα οργανωθεί σε μια οικονομία η χρηματοπιστωτική διαμεσολάβηση. Η πρόταση των Γάλλων (να φορολογηθούν τα περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών) θα μπορούσε να είναι η βάση για μια τέτοια προσέγγιση. Το λιγότερο που έχεις να κάνεις είναι στις καλές εποχές να φορολογείς τη δραστηριότητα των τραπεζών, ώστε να έχεις αποθέματα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε στιγμές κρίσης. Ένας φόρος στις συναλλαγές θα είχε και το επιπλέον πλεονέκτημα ότι θα περιόριζε πολλές από αυτές τις δραστηριότητες των τραπεζών που έχουν μεγάλη ιδιωτική απόδοση αλλά σχεδόν καμία κοινωνική. Αλλά και αυτό δεν φτάνει. Οι κρίσεις στο νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό έχουν την τάση να ισχυροποιούνται με την πάροδο του χρόνου. Με αυτή την έννοια τα ποσά από τη φορολόγηση των τραπεζών που υπολογίζονταν εκ των προτέρων μπορεί να μη φτάνουν εκ των υστέρων. Για αυτό η αριστερά σωστά έχει συνδέσει τη λύση για το χρέος με την κοινωνικοποίηση των τραπεζών. Πρέπει να διαγραφεί μεγάλο μέρος του χρέους και τα προβλήματα που θα προκύψουν στις τράπεζες να τα αξιοποιήσουμε ως ευκαιρία για ριζοσπαστικές παρεμβάσεις. Το ζητούμενο είναι όχι πώς θα αντιμετωπισθούν οι τραπεζικές κρίσεις, αλλά πώς θα περιοριστούν και αυτό χρειάζεται ένα τραπεζικό σύστημα με διαφορετικούς στόχους και μέσα.

Η λύση που δόθηκε δεν φαίνεται να είναι τελική. Ήδη βλέπουμε ότι το καλό κλίμα στις αγορές αντιστράφηκε κάπως. Απλώς περιμένουμε το επόμενο επεισόδιο της κρίσης;
Νομίζω ναι. Το βασικό πρόβλημα της συνόδου είναι ότι δεν θέλησε να αντιμετωπίσει το ριζικό πρόβλημα της ευρωζώνης, το γεγονός, δηλαδή, ότι έχουμε μια μη βιώσιμη νομισματική ένωση. Συνέχισε τη χρηματοδότηση στην Ελλάδα, με καλύτερους όρους, αλλά ακόμα και τώρα δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι το χρέος είναι πια διαχειρίσιμο. Ο κυρίαρχος λόγος που λέει ότι «οι ευρωπαίοι έκαναν το καθήκον τους και τώρα απομένει σε μας να δείξουμε σοβαρότητα με το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα» είναι λάθος από όλες τις πλευρές. Και αν εφαρμόσουμε το πρόγραμμα δεν θα βγούμε ποτέ στις αγορές, και οι «ευρωπαίοι» έδωσαν μια λύση που δεν θα αποτρέψει νέες ανισότητες και αποκλίσεις στην ευρωζώνη στο μέλλον. Τελικά σχέδιο Μάρσαλ δεν είδαμε. Εξάλλου τέτοια σχέδια δουλεύουν όταν αντικαθιστούν τη λιτότητα, όχι όταν έρχονται ως μερικό συμπλήρωμα. Βασίζονται σε άλλη λογική, σε άλλη θεώρηση της σχέσης που έχουν μεταξύ τους τα οικονομικά μεγέθη. Το γεγονός ότι τα διαθέσιμα ποσά στο EFSF δεν αυξήθηκαν και ότι υπήρχε μια εμμονή πως τα μέτρα αφορούν μόνο την Ελλάδα αποδεικνύουν ότι η ΕΕ δεν έχει πάρει ακόμη την απόφαση να αλλάξει ριζικά την αρχιτεκτονική της. Από την άλλη, όμως, πιστεύω ότι είμαστε στην αρχή του τέλους. Δηλαδή στο επόμενο επεισόδιο αυτό το δίλημμα δεν θα αποφευχθεί: ή θα παρθούν ριζικά μέτρα για μια άλλη αρχιτεκτονική ή θα έχουμε τη διάλυση του ευρώ.

Γιατί οι κυρίαρχες δυνάμεις δεν βλέπουν αυτό το δίλημμα; Δεν είναι πασιφανές;
Υπάρχει η αριστερή άποψη που λέει ότι οι κυρίαρχες τάξεις θέλουν πρώτα να περάσουν το πλήρες νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, να τσακίσουν ακόμα περισσότερο το κοινωνικό κράτος και τις εργασιακές σχέσεις και, μετά, με όρους ηγεμονίας θα κάνουν κάποιες θεσμικές παρεμβάσεις για να λειτουργεί καλύτερα η νομισματική ένωση. Ξέρουν, δηλαδή, ότι αυτή τη στιγμή, μια δημοσιονομική ένωση ή κάποιοι μηχανισμοί οικονομικής αλληλεγγύης, θα άλλαζαν την ατζέντα και θα ξαναέβαζαν την αριστερά και τα συνδικάτα στο παιχνίδι. Αυτή είναι μια «ορθολογική» προσέγγιση της λογικής των αντιπάλων μας και εν μέρει την υιοθετώ.
Απλώς φοβάμαι ότι οι κυρίαρχες δυνάμεις μπορεί να μην λειτουργούν εντελώς ορθολογικά. Από τη μια μεριά, έχουν την τάση να πιστεύουν τη ρητορεία τους –μια πάντα επικίνδυνη εξέλιξη. Πραγματικά φαίνεται να πιστεύουν ότι η λιτότητα και οι φιλελευθεροποιημένες αγορές κάποτε θα φέρουν την ανάκαμψη. Από την άλλη, η συρρίκνωση της δημοκρατίας, συστατικό στοιχείο και αυτό της νεοφιλελεύθερης «διακυβέρνησης», έχει αποκόψει αυτές τις δυνάμεις από τις νέες ιδέες, ανησυχίες και προβληματισμούς που χρειάζονται για μια –έστω και δική τους– έξοδο από την κρίση. Προβληματίζομαι αν στο σύγχρονο και σύνθετο καπιταλισμό η έλλειψη δημοκρατίας περιορίζει τη δυνατότητα του κράτους να λειτουργεί με κάποια αυτονομία από τα άμεσα βραχυπρόθεσμα συμφέροντα των πιο ισχυρών καπιταλιστικών συμφερόντων.

Οι αριστερές αναλύσεις δικαιώνονται από τις εξελίξεις;
Σε πολλά επίπεδα. Η κρίση αναδεικνύει τα θεμελιακά, και κοινά, προβλήματα του καπιταλισμού: τη δύναμη των χρηματαγορών και τη συρρίκνωση της δημοκρατίας, τα καταναλωτικά και παραγωγικά πρότυπα που δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πολλών, την καταπάτηση του δημοσίου χώρου και άλλα πολλά υπερεθνικά προβλήματα που χρήζουν και υπερεθνικών λύσεων. Κάτι που ισχύει και για τους αντιπάλους μας. Ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να βρει εθνικές λύσεις δεν προκύπτει από πουθενά. Είναι πια ολοφάνερο το πόσο ισχυρότατα ελληνικά συμφέροντα –και όχι μόνο του «μεγάλου» κεφαλαίου βεβαίως– έχουν κάθε λόγο να υποστηρίξουν τα διαδοχικά μνημόνια.
Δεν βλέπω διέξοδο από την κρίση χωρίς να αναμετρηθούμε με τον πυρήνα των ιδεολογημάτων που αντιμετωπίσαμε όλη την προηγούμενη περίοδο. Και στον πυρήνα του πυρήνα υπάρχει η ιδέα της ανταγωνιστικότητας, που βάζει κράτη, τάξεις, επιχειρήσεις, άτομα να αναμετρούνται συνεχώς μεταξύ τους, όχι για να πάνε καλύτερα με κάποια απόλυτη έννοια, αλλά για να πάνε καλύτερα από τους άλλους. Η ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας, η αντιπαράθεση του «λαού» με το μεγάλο κεφάλαιο και η εθνική κυριαρχία είναι έννοιες που δεν χτυπάνε τον πυρήνα. Στην εποχή της ακροδεξιάς ανασυγκρότησης σε πολλές περιοχές στην Ευρώπη, παραχωρούν ηγεμονία σε επικίνδυνα μορφώματα και σε σχέδια απολύτως αντιπαραθετικά με αυτά της αριστεράς. Η «Σπίθα» στην Ελλάδα αναδεικνύει τους κινδύνους μιας επιπόλαιης αριστερής ρητορείας που αποφεύγει την αναμέτρηση με αυτόν τον πυρήνα.