18.7.11

Συνέντευξη του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα στο ALTER (Γ. Αυτιάς)

                      Για τις κινητοποιήσεις των ταξί

Το καινούργιο στοιχείο μ΄ αυτή την ιστορία του μνημονίου είναι ότι ξεκληρίζεται η μεσαία τάξη. Και πλέον όλοι καταλαβαίνουν. Πέρσι βλέπαμε τους φορτηγατζήδες, μετά είδαμε τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, μετά είδαμε τους δικηγόρους, μετά είδαμε τους φαρμακοποιούς, τώρα βλέπουμε τους ταξιτζήδες. Δεν υπάρχει πια κοινωνική κατηγορία και επάγγελμα σ’ αυτή τη χώρα που να μην έχει ξεκληριστεί.
Τώρα αυτοί οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση, όχι μονάχα γιατί δεν έχουν να βγάλουν το μεροκάματό τους, αλλά γιατί έχουν πάρει και δάνεια για να πάρουν αυτές τις άδειες και έχουν υποθήκες και θα χάσουν και τα σπίτια τους. Και αν αυτοί οι άνθρωποι αύριο μείνουν στο δρόμο, ούτε ταμείο ανεργίας θα έχουν.
  • Εμείς τους λέγαμε ότι αν το ψηφίσουμε και αν εφαρμόσουμε αυτά τα μέτρα, τότε είναι που το χρέος θα εκτοξευτεί. Δεν μας άκουσαν. Είχαμε μια κυβέρνηση η οποία δεν ήξερε τι θα πει διαπραγμάτευση, μια κυβέρνηση που αποδείχτηκε εκτελεστικό όργανο των αποφάσεων που λαμβάνονταν στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης των χρεοκοπημένων κυβερνήσεων της Ευρώπης με τη διεθνή τοκογλυφία και τη διεθνή τραπεζοκρατία. Και φτάσαμε ενάμισι χρόνο μετά, με θυσίες. οι ίδιοι αυτοί που και πριν από δεκαπέντε μέρες μας έλεγαν ή το μεσοπρόθεσμο ή η χρεοκοπία που θα φέρει και τα τανκς -μέχρι και για τανκς μας μίλησαν- δεκαπέντε μέρες μετά και οι ίδιοι μιλούν για χρεοκοπία. Δεν υπάρχει επιλεκτική χρεοκοπία. Όλες οι χώρες οι οποίες έκαναν στάση πληρωμών, ξεκίνησαν αυτή τη διαδικασία απ΄ αυτό που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει επιλεκτική χρεοκοπία.
  • Ο κ. Παπανδρέου προεκλογικά είπε δυο μεγάλες αλήθειες, άλλο αν δεν τις πίστευε και τις έλεγε για δημαγωγικούς λόγους. Είπε, σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Δεν το πίστευε φυσικά. Είπε και ότι λεφτά υπάρχουν. Και τώρα έρχεται ο κ. Λοβέρδος και κάνει σκληρή κριτική στο παλιό ΠΑΣΟΚ, στον παλιό εαυτό του από τον οποίον έχει πάρει διαζύγιο.
  • Το ζήτημα δεν είναι αν μπορούμε να κάνουμε εμείς αντιπολίτευση. Το ζήτημα είναι τι θα γίνει με τον κόσμο. Αν θα αντέξει ο κόσμος.
  • Είναι δυνατόν να επαναπαυθούμε ότι θα βάλουμε το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα; Θα βρουν λύση προς όφελος του λαού και των λαϊκών και κοινωνικών συμφερόντων οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι;  Αυτό δεν γίνεται. Όποια λύση και να βρουν, δεν θα είναι λύση προς το συμφέρον του λαού.
  • Μειοψηφία είναι η κυβέρνηση στο λαό σε όλες τις δημοσκοπήσεις. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. μαζί ούτε 44,5% δεν παίρνουν στις δημοσκοπήσεις. Δεν θα φύγουν όμως για ένα και μοναδικό λόγο. Γιατί τα δις που έρχονται είναι τεραστίων διαστάσεων πρωτοφανή για τα χρονικά, τα μεταπολιτευτικά τουλάχιστον.
  • Ένα πράγμα είπα στον κ. Παπανδρέου όταν πήγα στο Μέγαρο Μαξίμου, αν είναι να πουλήσουμε την Ακρόπολη, την απόφαση δεν δικαιούσαι να την πάρεις εσύ. Δικαιούται να την πάρει ο ελληνικός λαός. Κανείς δεν θα μπορούσε να τα αλλάξει όλα αν δεν είχε και το λαό μαζί του.
  • Η λύση είναι διαγραφή, χωρίς μνημόνια και νέα βάρη,  μεγάλου μέρους του χρέους . Φυσικά θα την πληρώσουν οι τράπεζες. Να εγγυηθεί η ΕΚΤ τις καταθέσεις του κοσμάκη, μεταφοράς μεγάλου μέρους του χρέους στην ΕΚΤ, η οποία έχει μεγάλη δυνατότητα εγγύησης, εγγυοδοσίας.
  • Ανάπτυξη μπορεί να γίνει μονάχα αν υπάρξουν δημόσιες επενδύσεις. Γι’ αυτό και η λύση για την Ευρώπη τώρα δεν είναι η μεταφορά του χρέους στις επόμενες γενιές, να πληρώνουν και τα δισέγγονά μας, αλλά ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ. Ένα νέο σχέδιο δημόσιων επενδύσεων, κοινωνικής ανταποδοτικότητας, ανάπτυξης που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας.
  • Πρέπει να καταλάβουμε ότι αν η Ευρώπη δεν γίνει η Ευρώπη της κοινωνικής αλληλεγγύης και είναι Ευρώπη της κερδοσκοπίας, των αγορών, της τοκογλυφίας δεν θα υπάρξει αυτή η Ευρώπη, θα διαλυθεί.
  • Γιατί το ζήτημα τώρα δεν είναι να φτιάξουμε και εμείς ένα «καλό μαγαζί», δίπλα στα άλλα μαγαζιά του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος, αλλά να ανατρέψουμε αυτή την πορεία για τη χώρα, να σώσουμε τη χώρα από την κοινωνική λεηλασία. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό;  Με ένα νέο συνασπισμό εξουσίας.
  • Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σ΄ ένα σημείο τόσο μεγάλης απαξίωσης της πολιτικής, τόσο μεγάλης απαξίωσης των πολιτικών που ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία και από τις θέσεις και τις προτάσεις, να αισθάνεται ο κόσμος ότι είσαι έντιμος κι ότι δεν τον κοροϊδεύεις.
- Τι ελπίζετε;… Σε δέκα χρόνια πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας; …
.. Ελπίζω να έχω βάλει ένα λιθαράκι στα πολιτικά πράγματα της χώρας, στην αριστερά, στους κοινωνικούς αγώνες και να είμαι στην ευτυχή δυνατότητα και θέση να παλεύω σαν απλός στρατιώτης και όχι διαρκώς από πρώτη θέση.
- Πάμε στα θέματά μας. …..  Με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς κάνω μια ειλικρινή κουβέντα..
..  .. Η συντροφιά σας διαμορφώνεται έτσι κάθε μέρα -εγώ σας παρακολουθώ- ώστε ο απλός κόσμος, με απλές κουβέντες και όχι με περικοκλάδες, να ενημερώνεται γι αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας. Είναι πράγματα πρωτοφανή, είναι εξελίξεις πρωτοφανείς αυτές που συμβαίνουν, υπάρχει έλλειμμα ενημέρωσης ενάμισι χρόνο τώρα. Και δεν είναι τυχαίο, γιατί υπάρχει αυτό το οποίο εμείς ονομάζουμε  και καταγγέλλουμε εδώ και πολλά χρόνια, διαπλοκή της πολιτικής με την οικονομική εξουσία. Και είναι ευχής έργο να υπάρχουν και σταθμοί που σπάνε αυτή τη βιτρίνα και προσπαθούν να βγάλουν προς τα έξω και άλλες απόψεις, όχι μονάχα τις κυρίαρχες…
- Σας ευχαριστώ.. Αυτό δεν με βγάζει από τη θέση το να σας θέσω σκληρά ερωτήματα. Υπάρχει η εντύπωση ότι μας πάνε εκεί που θέλουν, χωρίς να ξέρουμε πού θέλουν να μας πάνε και δεν μπορεί ο Έλληνας κάθε μέρα να ακούει και καινούργια. Δηλαδή, μας πήγαν στο πρώτο μνημόνιο.. Εσείς και πολλοί άλλοι πολιτικοί έλεγαν ότι αυτό το πράγμα δεν ταιριάζει, δεν πάει στον Έλληνα, είναι ατελέσφορο, δεν έχει αποτέλεσμα. Ο ελληνικός λαός δέχθηκε και μείωση μισθού και μείωση σύνταξης, δέχθηκε και μεγάλη αύξηση φόρων. Κι εκεί που τέλειωνε αυτό, εκεί που δεν πήραμε τα 110, πήραμε μόνο 55 και μας πήραν 75, 75 δις κόστισε το πρώτο μνημόνιο στον ελληνικό λαό…., έρχεται το μεσοπρόθεσμο. Είπαν ψηφίστε το γιατί θα πτωχεύσουμε και ξαφνικά έσκασε η επιλεκτική χρεοκοπία…
Να σας θυμίσω και το εξής. Ότι πριν από ένα χρόνο όταν έκαναν το πρώτο μνημόνιο, θα θυμάστε ότι μας έλεγαν ότι αν δεν το ψηφίσουμε, θα χρεοκοπήσουμε. Εμείς τους λέγαμε ότι αν το ψηφίσουμε και αν εφαρμόσουμε αυτά τα μέτρα, τότε είναι που το χρέος θα εκτοξευτεί, θα πάει στον ουρανό, θα γίνει αστρονομικό και δεν θα μπορέσουμε να το παλέψουμε και να γίνει διαχειρίσιμο. Δεν μας άκουσαν. Όχι μόνο δεν μας άκουσαν. Θυμηθείτε ότι τότε, όταν εμείς βγαίναμε και λέγαμε, υπάρχει εναλλακτικός δρόμος, υπάρχουν άλλες λύσεις, μην προχωράτε σ΄ αυτόν τον επαχθή δανεισμό, εάν προχωρήσετε σ΄ αυτόν τον επαχθή δανεισμό η αναδιάρθρωση θα είναι η μοναδική προοπτική, και ελάτε να συζητήσουμε τη δυνατότητα μιας επιθετικής επαναδιαπραγμάτευσης του χρέους γιατί έχουμε ένα ισχυρό πλεονέκτημα ως χώρα, είμαστε ακόμα και σήμερα -σήμερα με λιγότερες διαπραγματευτικές δυνατότητες απ΄ ότι ένα χρόνο πριν, αλλά είμαστε από τη μια εγκλωβισμένοι σ΄ αυτόν τον μηχανισμό για το ευρώ, που είναι στρεβλός και έχει αυτές τις δομικές αδυναμίες, από την άλλη όμως το ευρώ είναι ένα σχοινί που δένει την Ελλάδα με τις υπόλοιπες 17 χώρες. Συνεπώς τους λέγαμε ότι αν αντιστρέψουμε τον εκβιασμό, μόνο να κερδίσουμε έχουμε. Όμως είχαμε μια κυβέρνηση η οποία δεν ήξερε τι θα πει διαπραγμάτευση, μια κυβέρνηση που αποδείχτηκε εκτελεστικό όργανο των αποφάσεων που λαμβάνονταν στο επίπεδο της διαπραγμάτευσης των χρεοκοπημένων κυβερνήσεων της Ευρώπης με τη διεθνή τοκογλυφία και τη διεθνή τραπεζοκρατία.
Και μας έλεγαν τότε, μιλάτε για διαπραγμάτευση; Είστε προδότες. Μιλάτε δηλαδή για αναδιάρθρωση, μιλάτε για στάση πληρωμών. Μιλάτε για χρεοκοπία. Και φτάσαμε ενάμισι χρόνο μετά, με θυσίες, με αίμα του ελληνικού λαού, με κομμένους μισθούς και συντάξεις, με νοσοκομεία υπό διάλυση, με σχολειά να κλείνουν, με κοινωνικές υπηρεσίες υπό κατάρρευση, με εργασιακή νομοθεσία η οποία καταργήθηκε, με τόσες θυσίες εδώ και ενάμισι χρόνο και μιλάμε οι ίδιοι, οι ίδιοι αυτοί που και πριν από δεκαπέντε μέρες μας έλεγαν ή το μεσοπρόθεσμο ή η χρεοκοπία που θα φέρει και τα τανκς -μέχρι και για τανκς μας μίλησαν- δεκαπέντε μέρες μετά και οι ίδιοι μιλούν για χρεοκοπία.
Βεβαίως τώρα θα παρατηρήσατε ότι προσπαθούν να βαφτίσουν το ψάρι κρέας, να χρυσώσουν το χάπι και δεν λένε για χρεοκοπία, λένε επιλεκτική χρεοκοπία. Είναι ένας νεολογισμός. Δεν υπάρχει επιλεκτική χρεοκοπία. Τι θα πει επιλεκτική χρεοκοπία;  Όλες οι χώρες οι οποίες έκαναν στάση πληρωμών, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους στον κόσμο, να μην παραμυθιάζουμε τον κόσμο, όλες οι χώρες οι οποίες έκαναν στάση πληρωμών, ξεκίνησαν αυτή τη διαδικασία απ΄ αυτό που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει επιλεκτική χρεοκοπία. Επιλέγεις κάποια ομόλογα που δεν τα πληρώνεις. Είναι ένας νεολογισμός που μοναδικό σκοπό έχει , όχι μη τυχόν και πονέσουμε τον κόσμο που τόσο καιρό τον κοροϊδεύαμε και τώρα θα πληγωθεί…, αλλά να μην πονέσουν οι τράπεζες. Γιατί το μόνο τους άγχος είναι μη τυχόν και ενεργοποιηθούν τα ασφάλιστρα κινδύνου, τα CDS.
- Θέλω να δείτε και να σχολιάσετε τη δήλωση του Ανδρέα Λοβέρδου …
Μου δίνετε την ευκαιρία να σας πω κάτι. Ο κ. Παπανδρέου προεκλογικά είπε δυο μεγάλες αλήθειες, άλλο αν δεν τις πίστευε και τις έλεγε για δημαγωγικούς λόγους. Είπε, πρώτον, ότι έτσι όπως πάνε τα πράγματα ή σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα. Το είπε. Δεν το πίστευε φυσικά. Γελάγαμε κι εμείς που τον ακούγαμε. Είπε και ότι λεφτά υπάρχουν. Και τώρα έρχεται ο κ. Λοβέρδος, σαν να είναι εκπρόσωπος της Ν.Δ. -εγώ αυτό κατάλαβα- και κάνει σκληρή κριτική στο παλιό ΠΑΣΟΚ, στον παλιό εαυτό του από τον οποίον έχει πάρει διαζύγιο. Και φυσικά έχει πάρει διαζύγιο και η μεγάλη πλειοψηφία της βάσης απ΄ αυτό το ΠΑΣΟΚ το σημερινό.
Και τι λέει ο κ. Λοβέρδος; Να μείνουμε στην ουσία, όχι στους χαρακτηρισμούς. Λέει ότι …. το λαό, όταν τότε λέγαμε πράγματα που αντιστοιχούσαν στις αξίες και τις ιδέες μας, έτσι όπως ήταν οι αξίες και οι ιδέες του ΠΑΣΟΚ κάποτε.
Προσέξτε. Λεφτά υπάρχουν. Δεν υπάρχουν 600 δις καταθέσεις στην Ελβετία;  Εσείς τα λέτε, καταγράφονται απ΄ όλους, είναι ένα γεγονός ότι αυτό τον πόλεμο τον οποίον βιώνει η ελληνική κοινωνία δεν τον βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο. Ότι κάποιοι είναι στην πρώτη γραμμή του μετώπου, οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι, οι νέοι που εγκαταλείπουν αυτή τη χώρα για να πάνε στο εξωτερικό κατά χιλιάδες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες που είχαμε 120 χιλιάδες λουκέτα. Και κάποιοι άλλοι είναι στα μετόπισθεν και απολαμβάνουν
Ξέρετε ότι τούτη την ώρα που μιλάμε οι εφοπλιστές, που έχουν τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο στον κόσμο, οι Έλληνες εφοπλιστές είναι τόσο πατριώτες που δεν συμβάλουν παρά μόνο με 15 εκατομμύρια το χρόνο στον κρατικό προϋπολογισμό και έχουν 58 διαφορετικές φοροαπαλλαγές και δεν πληρώνουν φόρο στο πετρέλαιο, τη στιγμή που καλείται μια οικογένεια να πληρώσει ίδιο φόρο για το πετρέλαιο θέρμανσης μ΄ αυτόν του πετρελαίου κίνησης;..
- Ενώ στο ΝΑΤ βάζουν 6% φόρο και κόβουν και 50 εκατομμύρια από τις συντάξεις…
… Ξέρετε ότι αυτή τη στιγμή αυτή η γελοιότητα σ΄ αυτή τη χώρα που κάποτε είχε γεμίσει με Καγιέν και Μερσεντές να δηλώνουν μονάχα 100 ότι παίρνουν εισόδημα πάνω από 100 χιλιάδες ευρώ; Δεν υπάρχουν λοιπόν λεφτά; Υπάρχουν. Στις τράπεζες οι τραπεζίτες ξέρετε ότι δεν έχουν βάλει το χέρι στην τσέπη για να αυξήσουν το μετοχικό τους κεφάλαιο και έχουν πάρει 110 περίπου δις, 108  από το κράτος σε ρευστό και εγγυήσεις;…
Άρα το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει πολιτική βούληση για μια γενναία αναδιανομή. Να πάρουμε τα λεφτά απ΄ αυτούς που τα έχουν. Και θα σας πω πώς… Δεν τα λέω μόνο εγώ. Βγήκε ο Ντανιέλ Κον Μπετίτ στο ευρωκοινοβούλιο…
- Είπε όμως ο Βενιζέλος  ότι εγώ βρήκα ποιοι πήραν τόκους από λεφτά του εξωτερικού και θα τους πιάσω… Δεν μπορούσαν οι προηγούμενοι να το κάνουν αυτό;…
Αν το κάνει ο κ. Βενιζέλος, θα είμαι ο πρώτος που θα τον χειροκροτήσω. Έχουμε χορτάσει όμως από υποσχέσεις..
- Δεν έχετε καμία προκατάληψη.. Γιατί σας το αποδίδουν αυτό…
Μα είναι δυνατόν να έχουμε προκατάληψη; Εδώ έχουν διαλύσει το σύμπαν. Έχουν διαλύσει την κοινωνία. Δεν είναι θέμα προκατάληψης. Είναι θέμα καθημερινής πραγματικότητας. Δεν μπορούμε να ανασάνουμε. Δεν είναι θέμα προκατάληψης. Δεν είναι να τους κρίνουμε γιατί έχουν λίγο χρόνο μπροστά τους Έχουν ενάμισι χρόνο τώρα κριθεί για το γεγονός ότι δεν έκαναν τίποτε για να διεκδικήσουν προς όφελος του δημόσιου συμφέροντος. Αν για κάτι θα κριθούν από την ιστορία, ο κ. Παπανδρέου πρωτίστως, γιατί αυτός έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη, είναι για το γεγονός ότι ήταν λίγος απέναντι στην ιστορία, ότι δεν είχε το σθένος…
- Σκληρό αυτό για τον κ. Παπανδρέου…
Ναι, είναι σκληρό, γιατί είναι σκληρές οι ώρες που περνάμε. Είναι σκληρό κάποιος άνθρωπος να μένει στο δρόμο και να χάνει και το σπίτι του. Είναι σκληρό κάποιος μικρομεσαίος επιχειρηματίας να βάζει λουκέτο και να μην έχει ούτε τη δυνατότητα να μπει στο ταμείο ανεργίας. Και είναι σκληρό η συντριπτική πλειοψηφία των νέων ανθρώπων να φεύγουν απ΄ αυτή τη χώρα. Γιατί να τους χαρίσουμε αυτή τη χώρα; Είναι του κ. Τρισέ, του κ. Μπαρόζο και του κι. Όλι Ρεν αυτή η χώρα;  Και της κυρίας Μέρκελ; Για ποιο λόγο; Ξέρετε πόσες χιλιάδες νέοι άνθρωποι, με πτυχίο και μεταπτυχιακό, φεύγουν από τη χώρα για να συνεχίσουν τη ζωή τους στο εξωτερικό;….
- Έχετε απόλυτο δίκιο σ΄αυτό που λέτε..
.. Το θέμα είναι να συνειδητοποιούμε πού βρίσκεται η λύση. Και η λύση βρίσκεται όχι στα χέρια του Τσίπρα ή του κάθε Τσίπρα, στα χέρια του καθενός από μας, αν ενωμένοι και συλλογικά διεκδικήσουμε το δίκιο μας.
- Έχουμε μια δύσκολη μέρα σήμερα… Πολύ ζέστη.. Έχουμε μια πολιορκία του Λεκανοπεδίου αλλά και άλλων περιοχών από τους ιδιοκτήτες ταξί και επαγγελματίες ταξί που είδαν ξαφνικά η άδεια του ταξί να γίνεται χαρτοπετσέτα, 3 χιλιάδες € με μια απλή αίτηση και μάλιστα εν μέσω θέρους όλη αυτή η αναστάτωση.. Έχουμε πολλά προβλήματα γιατί την Παρασκευή το βράδυ είχαμε αυτό το σχέδιο νόμου που στην κυριολεξία κόβει στο μισό όλα τα επιδόματα, μειώνει συντάξεις κ.λπ. Έχουμε δηλαδή κάθε μέρα μέτρα. Αυτό το βιολί θα έχουμε κάθε μέρα, κάθε μέρα μέτρα θα έχουμε, τα οποία βέβαια είναι βούτυρο στο ψωμί σας, τι άλλο θα θέλατε ως κόμμα;…
Το ζήτημα δεν είναι αν μπορούμε να κάνουμε εμείς αντιπολίτευση. Το ζήτημα είναι τι θα γίνει με τον κόσμο. Αν θα αντέξει ο κόσμος….
- Θα αντέξει ο κόσμος;…
Κι επειδή ο κόσμος έχει ήδη χάσει τις αντοχές του, θέλω να θέσω ένα ερώτημα λογικής. Αφού λοιπόν πριν από 15 μέρες μας είπαν ψηφίστε για να μην χρεοκοπήσουμε και 155 πείστηκαν. Εγώ πιστεύω ότι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού, παρά τις απειλές, τους εκβιασμούς, τα χημικά, το ξύλο που έπεσε δεν πείστηκε ότι αν δεν ψηφιστεί θα χρεοκοπήσουμε. Το αντίθετο. Σήμερα βγαίνουν οι ίδιοι και μιλάνε για χρεοκοπία. Γιατί δεν υπάρχει μια στοιχειώδης ευθιξία, σοβαρότητα και τιμιότητα και να βγουν και να πουν, αφού οδηγούμαστε που οδηγούμαστε εδώ και αφού υπάρχει ξανά αυτή η μεγάλη συζήτηση για το χρέος σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εμείς τουλάχιστον αναστέλλουμε την εφαρμογή αυτών των σκληρών μέτρων μέχρις ότου βρεθεί μια λύση. Δεν μπορώ να κατανοήσω δηλαδή πόση ανεντιμότητα μπορεί να υπάρχει σε αυτούς που μας κυβερνάνε.
Δεν μας έλεγαν ότι το μεσοπρόθεσμο θα μας γλυτώσει από τη χρεοκοπίας 15 μέρες μετά γιατί συζητάνε για χρεοκοπία και εφαρμόζουν αυτή τη σκληρή, την ανάλγητη πολιτική;
Λοιπόν, εάν έχει στοιχειώδη ευθιξία ο πρωθυπουργός, δεν πρέπει να στέλνει επιστολές στον κ. Γιούνκερ και να του εξηγεί την κατάσταση τώρα ενάμισι χρόνο μετά. Πρέπει να του στείλει μια επιστολή και να του πει. Απέτυχε η πολιτική μας, απέτυχε το φάρμακο που πήραμε για να θεραπεύσουμε την ασθένεια, ήταν χειρότερο από την ίδια την ασθένεια. Καταργούμε, παγώνουμε το μεσοπρόθεσμο, αναστέλλουμε αυτούς τους βάρβαρους εφαρμοστικούς  νόμους μέχρι να βρεθεί ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα. Μια κυβέρνηση με σθένος, η οποία θέλει να διεκδικήσει να λύσει τα προβλήματα και η οποία έχει την στοιχειώδη επαφή με την κοινωνία που βράζει σήμερα, σε αυτή την κίνηση θα προχωρούσε.
- Τι σας είπε ο Βενιζέλος όταν συναντηθήκατε προχθές;… Αν λέγετε.. Αυτό που σας είπε και που το κρατάτε κρυφό… Κάτι σας είπε, γιατί βγαίνοντας έξω ήσασταν δαγκωμένος κι εσείς κι εκείνος….
Επειδή εγώ έχω και μια αρμοδιότητα ως αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς και γύρισα όλη την Ευρώπη και προχθές ήμουνα στη Γερμανία και τη βδομάδα που μας πέρασε στην Ιταλία, ήθελα να έχω μια πλήρη και έγκυρη ενημέρωση από τα πιο αρμόδια χείλη.
Ο κ. Βενιζέλος είπε αυτό που σε γενικές γραμμές έχει πει και δημοσίως. Δεν είπε κάτι ιδιαίτερο σε μας. Είπε, με λίγα λόγια, ότι αυτό το οποίο διεξάγεται σήμερα είναι ένα παζάρι σε επίπεδο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και στους ιδιώτες επενδυτές, δηλαδή στη διεθνή τοκογλυφία να πω εγώ για να κατανοούμε τι λέμε, και στη διεθνή τραπεζοκρατία. Και ρωτώ εγώ, είναι δυνατόν να επαναπαυθούμε ότι θα βάλουμε το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα; Θα βρουν λύση προς όφελος του λαού και των λαϊκών και κοινωνικών συμφερόντων οι τραπεζίτες και οι τοκογλύφοι;  Αυτό δεν γίνεται.
Ψάχνουν να βρουν λύση με διαπραγμάτευση ανάμεσα στον Σόιμπλε και στον Νταλάρα που είναι εκπρόσωπος των τραπεζών, της διεθνούς τραπεζοκρατίας και της τοκογλυφίας. Όποια λύση και να βρουν, δεν θα είναι λύση προς το συμφέρον του λαού.
Και ξέρετε τι είπα εγώ. Γιατί δεν έχει σημασία τι μου είπε ο κ. Βενιζέλος, να βγει και να τα πει ο ίδιος. Σημασία έχει τι του είπα εγώ, αυτό μπορώ να σας πω και είναι δεοντολογικά σωστό να σας πω αυτό. Αυτό που του είπα είναι  το εθνικό σχέδιο, η εθνική στρατηγική της χώρας σ΄ αυτή τη διαπραγμάτευση πού είναι; Τι διεκδικούμε; Τι επιδιώκουμε;  Η απάντηση είναι ότι αυτά τα σχέδια έπρεπε -και σ΄ αυτό ίσως να έχει ένα δίκιο ο κ. Βενιζέλος, είναι λίγων ημερών υπουργός-  αυτά τα σχέδια έπρεπε να είχαν εκπονηθεί πολύ πιο πριν. Και αυτό είναι σωστό.
- Υπάρχει και η δήλωση του κ. Λοβέρδου που λέει, προσέξτε, γιατί θα φύγουμε, στη Real News.. Πώς το είδατε αυτό;…
Αυτό δεν είναι απειλή. Ευλογία είναι. Έχουν καταδικάσει τη χώρα, την έχουν βάλει σ΄  έναν αδιέξοδο δρόμο, έχουν πάρει μισθούς και συντάξεις, έχουν διαλύσει την κοινωνία και μας απειλεί ότι θα φύγουν; Ε, να φύγουν μια ώρα αρχύτερα. Εάν αισθάνονται και δυσκολία, να φύγουν μια ώρα αρχύτερα. Αλλά δεν θα φύγουν. Θα γαντζωθούν στις καρέκλες τους, θα κάνουν το παν για να μην φύγουν, θα αλλοιώσουν τη διαμορφούμενη σήμερα λαϊκή και κοινωνική πλειοψηφία μέσα από μια ισχνή πλειοψηφία κοινοβουλευτική μεν, αλλά μειοψηφία στο λαό. Μειοψηφία είναι η κυβέρνηση στο λαό σε όλες τις δημοσκοπήσεις. ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. μαζί ούτε 44,5% δεν παίρνουν στις δημοσκοπήσεις.
Δεν θα φύγουν όμως για ένα και μοναδικό λόγο. Γιατί τα δις που έρχονται είναι τεραστίων διαστάσεων πρωτοφανή για τα χρονικά, τα μεταπολιτευτικά τουλάχιστον…


- Δηλαδή.. Μιλάμε για πετρέλαια και φυσικό αέριο;….
Ξεπουλάνε όλο το δημόσιο πλούτο. Μιλάνε για 50 δις. Εγώ λέω ότι δύσκολα θα βρουν 50 δις, αλλά και 20 να βρούνε και 30 να βρούνε και αυτά τα οποία επιθυμούν βεβαίως οι Γερμανοί και δεν έχουν μπει ακόμα στο τραπέζι, αιολική ενέργεια, ηλιακή ενέργεια, ορυκτό πλούτο, φυσικό πλούτο. Εδώ μιλάμε για την εκποίηση, το ξεπούλημα της πατρίδας, της χώρας.
Ένα πράγμα είπα στον κ. Παπανδρέου όταν πήγα στο Μέγαρο Μαξίμου, αν είναι να πουλήσουμε την Ακρόπολη, την απόφαση δεν δικαιούσαι να την πάρεις εσύ. Δικαιούται να την πάρει ο ελληνικός λαός.
- Η απάντηση;…
Η απάντηση ήταν ότι και το θέμα των εκλογών το σκέφτεται. Αλλά απ΄ ότι φαίνεται δεν το σκέφτεται και πάει να κάνει τρίπλα για να αποφύγει τις εκλογές, να δώσει μια κάλπη ψεύτικη, μια στημένη κάλπη, μια fake , για δημοψήφισμα για το πολιτικό σύστημα. Τι είδους δημοψήφισμα θα κάνουμε; Ο κόσμος σε λίγο θα πεινάει, σε λίγο θα αδειάζει η χώρα. Αν είναι να γίνει ένα δημοψήφισμα, να γίνει για το αν εγκρίνουμε αυτή την πολιτική ή όχι.


- Ωραία.. Εσείς τι θα κάνατε… Σας βάζει ένα μήνα πρωθυπουργό…
Κατ΄ αρχήν να πω το εξής. Κανείς δεν θα μπορούσε να τα αλλάξει όλα αν δεν είχε και το λαό μαζί του. Δεν είναι να μπεις μόνο στη θέση του πρωθυπουργού. Είναι να έχεις και το λαό να αγωνίζεται, να διεκδικεί, να είναι στους δρόμους…
- Εγώ σας βάζω και το λαό…
.. Είδαμε τόσες μέρες στην πλατεία Συντάγματος να λέει, δεν μας πάρετε τη χώρα, δεν μας πάρετε μισθούς και συντάξεις…
- Ωραία.. Το πρώτο πράγμα…
Το πρώτο πράγμα θα ήταν να βγούμε σε μια Σύνοδο Κορυφής, μια Παρασκευή απόγευμα στις Βρυξέλλες και να τους πούμε, κύριοι, η πολιτική σας απέτυχε. Θέλετε η Ελλάδα να χρεοκοπήσει και αυτό να είναι ένα ντόμινο το οποίο θα συμπαρασύρει όλη την ευρωζώνη.. κυρία Μέρκελ θέλεις να πληρώσεις  πολύ πιο ακριβά την επιμονή σου να σώσεις τις τράπεζες, αλλά να πνίγεις στην απελπισία τους Έλληνες; Προχώρα το. Εμείς εδώ θα σας πάρουμε μαζί μας στον πάτο.
Αν δεν θέλετε αυτό, δώστε τη λύση που σας προτείνουμε.
- Δηλαδή;…
Μα δεν τη λέμε μόνο εμείς. Την λένε ευρωπαίοι οικονομολόγοι, την λέει ο αξιότιμος καθηγητής Βαρουφάκης μαζί με τον κ. Χόλαντ, που την έχουν καταθέσει επισήμως, μέρος αυτής της λύσης το λένε.. το λέει η ευρωπαϊκή αριστερά, το λένε οικονομολόγοι που δεν ανήκουν στην αριστερά.
Ποια είναι η λύση;  Η λύση είναι διαγραφή, χωρίς μνημόνια και νέα βάρη,  μεγάλου μέρους του χρέους . Φυσικά θα την πληρώσουν οι τράπεζες. Τι να κάνουμε όμως;  Αυτές οι τράπεζες σήμερα αξίζουν ενάμιση ευρώ. Είναι χρεοκοπημένες. Και φτιάχνουν μόνοι τους stress tests για να τα περνάνε και συνεχίζουν να παίρνουν πακέτα ενίσχυσης και πνίγουν την κοινωνία.
Λοιπόν οι τράπεζες που είναι χρεοκοπημένες αν θέλουν οι μέτοχοι να βάλουν λεφτά, αλλιώς να κλείσουν. Να εγγυηθεί η ΕΚΤ τις καταθέσεις του κοσμάκη όμως, και να προχωρήσουμε στην ευρωποίηση, ας το πώς έτσι, μεταφοράς μεγάλου μέρους του χρέους στην ΕΚΤ, η οποία έχει μεγάλη δυνατότητα εγγύησης, εγγυοδοσίας. Κάτι αντίστοιχο που συμβαίνει στις ΗΠΑ και που τώρα για άλλους λόγους -γιατί είναι συστημικό το πρόβλημα- είναι μπροστά στη στάση πληρωμών. Εάν, για παράδειγμα, μια πολιτεία, το Μαϊάμι ή η Καλιφόρνια είναι στα πρόθυρα χρεοκοπίας, την αφήνουν να χρεοκοπήσει; Η FED εκεί η κεντρική τράπεζα κόβει δολάρια.
Θα το κάνει αυτό η Ευρώπη; Θα σωθεί η Ευρώπη, θα σωθεί και η Ελλάδα. Δεν θα το κάνει; Θα είμαστε σκληρά καρύδια εμείς οι Έλληνες. Δεν θα σας δώσουμε το δημόσιο πλούτο, τα νησιά μας, ακόμα και τον Παρθενώνα για να μας φτωχοποιήσετε, να κερδίσετε, να μας ληστέψετε και στο τέλος να μας χρεοκοπήσετε κιόλας.
- Άρα λέτε σκληρή στάση απέναντι στους δανειστές.. Υπάρχει και το επαχθές χρέος… Ποια χώρα της Ευρώπης έδινε 10 δις κάθε χρόνια για εξοπλισμούς…
Σε σχέση με το χρέος σας είπα την πρώτη κίνηση που θα κάναμε. Η δεύτερη κίνηση ήταν να καταργούσαμε όλους αυτούς τους νόμους του μνημονίου που βουλιάζουν την οικονομία στην ύφεση. Γιατί δεν υπάρχει ούτε ένας σοβαρός οικονομολόγος ο οποίος να μπορεί να μας εξηγήσει ότι μπορεί μια χώρα να αποπληρώσει το χρέος της αν έχει ύφεση. Και θέλω να πάρω ιστορικά παραδείγματα. Μονάχα η Ελλάδα βρέθηκε στα πρόθυρα χρεοστασίου στη σύγχρονη οικονομική ιστορία;  Η Μεγ. Βρετανία μετά τον πόλεμο δεν είχε ένα χρέος που έφτανε κοντά στο 200%;  Η Γερμανία μετά τον πόλεμο δεν είχε ένα χρέος που ήταν κοντά στο 150% του ΑΕΠ; Τι έκαναν; Πλήρωσαν μέχρι και την τελευταία δεκάρα, όπως λέει ο πρωθυπουργός; Αυτή είναι μια επικίνδυνη αντίληψη. Γιατί το χρέος δεν αποπληρώνεται. Το χρέος είναι αναλωθέν κεφάλαιο. Το χρέος δεν αποπληρώνεται, αλλά σιγά-σιγά αποσβένεται εάν υπάρχει δυνατότητα ανάπτυξης. Και ανάπτυξη δεν μπορεί να γίνει όταν κόβουμε μισθούς και συντάξεις σ΄ αυτούς που ό,τι τους δώσεις θα το καταναλώσουν. Ανάπτυξη μπορεί να γίνει μονάχα αν υπάρξουν δημόσιες επενδύσεις. Γι αυτό και η λύση για την Ευρώπη τώρα δεν είναι η μεταφορά του χρέους στις επόμενες γενιές, να πληρώνουν και τα δισέγγονά μας, αλλά ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ. Ένα νέο σχέδιο δημόσιων επενδύσεων, κοινωνικής ανταποδοτικότητας, ανάπτυξης που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας…
- Ωραία.. Θα πει κάποιος… Θέσεις εργασίας.. Πόσο μπορείς Αλ. Τσίπρα να πάρεις από το χέρι άλλους πέντε και να πείτε σ΄ αυτόν που έχει απλώσει ένα σεντόνι μπροστά στο κατάστημα και πουλάει κάτι μπιχλιμπίδια εκεί… με 2,3 € ….  και κλέβει από τον επιχειρηματία που πληρώνει φόρους, ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, τα πάντα  και διώχνει κόσμο από τη δουλειά του γιατί δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα, πώς μπορείς να βοηθήσεις στο να εξαλειφθεί το παρεμπόριο που είναι 20 δις;…
Δεν ξέρω αν το παρεμπόριο είναι 20 δις. Ξέρω όμως ότι η παραοικονομία στην Ελλάδα, η μαύρη οικονομία  είναι σχεδόν το 30% του ΑΕΠ. Πριν πάω λοιπόν στην πρόταση για το πώς θα λύσω το πρόβλημα του παρεμπορίου, που είναι σημαντικό, δεν αντιλέγω, να δούμε πώς θα λύσουμε το πρόβλημα του παρεμπορίου πετρελαίου που δεν κάνουν οι μαύροι έξω από την πλ. Κοτζιά, αλλά κάνουν κάποιοι άλλοι που βγάζουν μαύρα χρήματα και οι οποίοι έχουν  και τράπεζες, έχουν και μεγάλες επιχειρήσεις και έχουν κάνει και καρτέλ στην αγορά και έχουν φτάσει τη βενζίνη στο 1,8 €. Λοιπόν ας χτυπήσουμε πρώτα την παραοικονομία και τη μαύρη οικονομία των κυρίων με τις γραβάτες και μετά να δούμε πώς θα χτυπήσουμε όντως και το μεγάλο πρόβλημα της παραοικονομίας των ανθρώπων με τα T-shirt…
- Πολλοί λένε ότι στηρίζετε τους αλλοδαπούς.. Παρεμπόριο και αλλοδαποί…
Τι εννοείτε τους αλλοδαπούς;…
- Τους παράνομους μετανάστες που έχουμε στην Ελλάδα….
Όταν λέτε, εσείς στηρίζετε, δεν καταλαβαίνω. Εμείς αξιακά θεωρούμε ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι λαθραίοι. Βεβαίως η χώρα μας αντιμετωπίζει ένα τεράστιο πρόβλημα, γιατί έρχονται κατά χιλιάδες πλέον σ΄ αυτή τη χώρα, όχι γιατί θέλουν να μείνουν σ΄ αυτή τη χώρα, αλλά γιατί θέλουν να πάνε στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Σουηδία και φεύγουν από τις χώρες τους σε κατάσταση πολέμου, διωγμένοι, κατατρεγμένοι  για να πάνε να βρουν στον ήλιο μοίρα…
- Πώς το ανακόπτει ο Αλ. Τσίπρας αυτό;…
Θα πω αμέσως, αλλά θέλω να καταλάβει ο κόσμος ότι το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στη χώρα τα τελευταία χρόνια  και είναι όντως ασφυκτικό και είναι τεράστιο το θέμα της εγκληματικότητας και η εγκληματικότητα έχει ρίζες εκεί όπου συνδιαλέγεται και ο μετανάστης, ο αλλοδαπός αλλά και όλοι οι υπόλοιποι της μαφίας, που μπορεί να μην είναι και αλλοδαποί, μπορεί να είναι και Έλληνες.. Λοιπόν, το τεράστιο αυτό πρόβλημα δημιουργήθηκε γιατί η χώρα μας, με απόφαση της Ε.Ε., της Συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, που συνυπέγραψαν ο τότε υπουργός Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου και ο υπουργός Δημόσιας Τάξης κ. Χρυσοχοΐδης, έχει μετατραπεί σε αποθήκη ανθρώπινων ψυχών.. Γιατί έρχεται εδώ αυτός που θέλει να πάει στη Σουηδία και δεν του δίνει ταξιδιωτικά έγγραφα να πάει στη Σουηδία, του λέει κάτσε εδώ και σάπισε. Κι όταν κάποιος κάθεται εδώ για να σαπίσει και δεν έχει στον ήλιο μοίρα, και ο πιο τίμιος άνθρωπος να είναι, θα γίνει πορτοφολάς, θα γίνει εγκληματίας…
- Τι κάνουμε τώρα;…
Το ίδιο πράγμα κάνουμε. Πάμε και τους λέμε, κύριοι, δεν μπορεί η Ελλάδα, επειδή έχει μια γεωγραφική θέση, να είναι διαμετακομιστικό κέντρο όλου αυτού του κόσμου, να λύνει το πρόβλημα και για λογαριασμό της Γερμανίας και για λογαριασμό της Σουηδίας. Εάν δεν αλλάξετε στρατηγική, αναθεωρήσετε τη Συνθήκη Δουβλίνο ΙΙ, τότε εμείς θα δώσουμε σε όλους χαρτιά και ταξιδιωτικά έγγραφα να πάνε εκεί που θέλουν. Και βρείτε εσείς πώς να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα. Το ίδιο που έκανε ο Μπερλουσκόνι και ο Σαρκοζί. Γιατί λοιπόν μια ζωή εμείς να είμαστε υποτακτικοί, εκτελεστικά όργανα  …
- Άρα εκβιασμός στην Ευρώπη…
Δεν είναι θέμα εκβιασμού. Είναι θέμα ότι πρέπει να καταλάβουμε ότι αν η Ευρώπη δεν γίνει η Ευρώπη της κοινωνικής αλληλεγγύης και είναι Ευρώπη της κερδοσκοπίας, των αγορών, της τοκογλυφίας δεν θα υπάρξει αυτή η Ευρώπη, θα διαλυθεί. Μπορεί η πρώτη χώρα που θα διαλυθεί να είναι η Ελλάδα, αλλά θα υπάρξει εξέλιξη ντόμινο, γιατί η κρίση πλέον χτυπάει την Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία που ήμουν προχθές…
- Όλα αυτά που λέτε γιατί δεν τα κάναμε;  Έχουμε ανθρώπου που λένε  όλο ναι…
Είπα κάποια βαριά κουβέντα πιο πριν, μου είπατε, για τον πρωθυπουργό. Θα σας πω ότι η χώρα μας και οι Έλληνες πολίτες ατύχησαν, όχι γιατί  είχαν αυτές τις διαρθρωτικές σημαντικές αδυναμίες στις οποίες αναφερόμαστε κι εμείς. Κυρίως επειδή είχαν πολιτικές ηγεσίες κατώτερες των περιστάσεων. Και δεν αναφέρομαι μόνο στον πρωθυπουργό. Γιατί και ο προηγούμενος έφτασε το έλλειμμα στο Θεό, μέσα απ΄ αυτή την πολιτική της φοροασυλίας και των φοροαπαλλαγών και της μείωσης των φόρων του μεγάλου κεφαλαίου και των ρουσφετιών στα γαλάζια παιδιά, τα οποία τα έκαναν, κι όταν είδε τα σκούρα, σηκώθηκε και έφυγε με χαμηλά βηματάκια. Και γιατί έφυγε;  Γιατί το σχέδιο το οποίο το είχαν φτιάξει από τα πριν για την Ελλάδα,  το κοστούμι, δεν μπορούσε να το φορέσει ο κ. Καραμανλής. Ο καταλληλότερος να το φορέσει ήταν ο κ. Παπανδρέου. Γιατί αν ο Κ.Καραμανλής προσέφευγε στο ΔΝΤ, τότε ο Γ. Παπανδρέου θα ήταν υποχρεωμένος να ζητήσει εκλογές για να μας βγάλει και άρα δεν θα μέναμε ούτε δύο μήνες. Έπρεπε ο ένας να την «κάνει» και ο άλλος να κάνει τη βρώμικη δουλειά.
Ο κόσμος τώρα έχει καταλάβει και έχει καταλάβει με οδυνηρό τρόπο. Γιατί αυτοί παίζουν με τους αριθμούς, αλλά πίσω από τους αριθμούς κρύβονται ανθρώπινες ζωές, κρύβεται το μέλλον ανθρώπων.
Και λέμε, ότι αν υπάρχει μια ελπίδα,  αυτή η ελπίδα είναι ο κόσμος που βγαίνει στους δρόμους να συνειδητοποιήσει τι μεγάλη δύναμη έχει. Να μετατραπεί όμως και η πλατεία και η κοινωνική πλειοψηφία που υπάρχει και λέει άλλη πολιτική και λέει τώρα δημοκρατία .. να μετατραπεί και σε πολιτική πλειοψηφία. Κι εμείς έχουμε πρόταση γι αυτό.
- Μπροστά στην κατάσταση στο ζήτημα των ταξί, με τους επαγγελματίες να έχουν καταβαραθρωθεί οικονομικά και τον κόσμο να ζει αυτή την εξέλιξη…
Το καινούργιο στοιχείο μ΄ αυτή την ιστορία του μνημονίου είναι ότι ξεκληρίζεται η μεσαία τάξη. Και πλέον όλοι καταλαβαίνουν. Πέρσι βλέπαμε τους φορτηγατζήδες, μετά είδαμε τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, μετά είδαμε τους δικηγόρους, μετά είδαμε τους φαρμακοποιούς, τώρα βλέπουμε τους ταξιτζήδες. Δεν υπάρχει πια κοινωνική κατηγορία και επάγγελμα σ΄ αυτή τη χώρα που να μην έχει ξεκληριστεί.
Τώρα αυτοί οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση, όχι μονάχα γιατί δεν έχουν να βγάλουν το μεροκάματό τους, αλλά γιατί έχουν πάρει και δάνεια για να πάρουν αυτές τις άδειες και έχουν υποθήκες και θα χάσουν και τα σπίτια τους. Και αν αυτοί οι άνθρωποι αύριο μείνουν στο δρόμο, ούτε ταμείο ανεργίας θα έχουν.
- Έπρεπε να γίνει αυτό μέσα στο καλοκαίρι, να γίνει τώρα σώνει και καλά επειδή το είπε ο Τόμσεν;…
Αυτή είναι η πολιτική τους. Αυτό δεν λέμε; Εσωτερική υποτίμηση. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει να φτωχοποιηθούν οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, μαζί με τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους.
- Μπορείτε να αναλάβετε μια διαμεσολάβηση στο θέμα; Ως υπεύθυνο κόμμα, ως σοβαρό κόμμα… Γιατί εδώ τώρα αν μείνουν στο δρόμο δεν θα έχουν ασφάλιση, έχουν καταχρεωθεί για να πάρουν αυτές τις άδειες και όταν μηδενίζεται η αξία ενός αγαθού .. αντιδρά κατ΄ αυτόν τον τρόπο…
Εμείς αυτό που μπορούμε να κάνουμε -και θα κάνουμε- είναι να φέρουμε το θέμα στη Βουλή. Έχω όμως να σας πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι οι μόνοι που μπορούν να το κερδίσουν είναι οι ίδιοι με τους αγώνες τους, τους ενωτικούς αγώνες τους, να μην υπάρξουν προβλήματα στο εσωτερικό τους μέτωπο. Μόνο οι ίδιοι μπορούν να διεκδικήσουν και να κερδίσουν, γιατί η κυβέρνηση -βέβαια αυτοί έχουν αποδείξει πια ότι δεν υπολογίζουν τίποτα, αλλά νομίζω ότι το κόστος απ΄ αυτή την κατάσταση θα είναι μεγάλο.
- Προχθές στη συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ κάνατε μια πρόταση και είπατε ποιοι είμαστε; Είμαστε ο Τσίπρας, είμαστε ο Δημαράς, είμαστε ο Κουβέλης, είμαστε ο Χ, είμαστε ο άγνωστος, είμαστε ο κανένας, ελάτε όλοι μαζί να διαχειριστούμε το θέμα της επόμενης μέρας. Τι αφορά αυτή η πρόταση, σε ποιους απευθύνεται και σας βλέπω να βλέπετε με άλλο μάτι και τη μεσαία τάξη …
Μα τα μεγαλύτερα θύματα είναι η μεσαία τάξη…
Να έρθω τώρα στην πρόταση. Έχω την αίσθηση ότι οι στιγμές που ζούμε είναι ιστορικές. Κι εμείς ως αριστερά πρέπει να αρθούμε σ΄ αυτή την ιστορική ευθύνη. Νομίζω ότι ζούμε αντίστοιχες στιγμές άλλου μεγέθους ίσως, αλλά είναι αντίστοιχες, δεν θα είναι υπερβολή να το πω, μ΄ αυτές τις στιγμές που έζησα η χώρα όταν  είχαμε τον πόλεμο και την κατοχή από τους Γερμανούς. Τώρα δεν έχουμε πόλεμο κανονικό, πραγματικό, έχουμε όμως πόλεμο οικονομικό. Και έχουμε μια οικονομική κατοχή, υπό την έννοια ότι τούτη την ώρα δεν μπορεί αυτή η χώρα να αναπτυχθεί όσο έχει μνημόνια, τρόικες και κυβερνήσεις οι οποίες είναι ενδοτικές.
Εμείς λοιπόν -τους είπα και προχθές  είδαμε κάποιες δημοσκοπήσεις ότι πήγαμε στο 9%... Δεν θα κάνουμε το ίδιο λάθος, να λέμε ότι να χαιρόμαστε και να αυτοϊκανοποιούμαστε επειδή αυξάνουν τα  δημοσκοπικά μας ποσοστά. Γιατί το ζήτημα τώρα δεν είναι να φτιάξουμε κι εμείς ένα καλό μαγαζί, δίπλα στα άλλα μαγαζιά του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος, αλλά να ανατρέψουμε αυτή την πορεία για τη χώρα, να σώσουμε τη χώρα από την κοινωνική λεηλασία. Και πώς μπορεί να γίνει αυτό;  Με ένα νέο συνασπισμό εξουσίας. Και απευθύνθηκα και στο ΚΚΕ, και στους Οικολόγους Πράσινους και στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που ήμασταν μαζί σε αγώνες, σε κινητοποιήσεις στο συνδικαλιστικό κίνημα, και στον Φ. Κουβέλη που του είπα, έκανες λάθος που έφυγες. Αυτό το λάθος το διαπιστώνεις καθημερινά, πρώτον από την πορεία της κυβέρνησης, δεύτερον από την αρνητική σου στάση στο μεσοπρόθεσμο. Απευθύνθηκα και στο Δημαρά. Απευθύνθηκα κυρίως στον κόσμο που φεύγει από τα δυο κόμματα εξουσίας, στελέχη συνδικαλιστικά που φεύγουν από το ΠΑΣΟΚ γιατί αισθάνονται ότι δεν μπορούν να ανήκουν στο κόμμα του μνημονίου που πάει αγκαζέ με την κυρία Μπακογιάννη και τον κ. Καρατζαφέρη. Και τους λέμε ένα πράγμα. Ελάτε σε ένα μίνιμουμ πρόγραμμα, το οποίο θα λέει, απεμπλοκή από το μνημόνιο, επαναδιαπραγμάτευση σκληρή και διαγραφή του χρέους, επιστροφή μισθών και συντάξεων, αναδιανομή του πλούτου, να πληρώσουν οι πλούσιοι, να ελαφρυνθούν οι χαμηλόμισθοι και η μεσαία τάξη. Ελάτε να φτιάξουμε ένα νέο μπλοκ, ένα νέο συνασπισμό εξουσίας. Δεν φτάνει να διαμαρτυρόμαστε πια. Όχι άλλη καταγγελία.  Να πάρουμε εμείς τα πράγματα της χώρας στα χέρια μας, για να δώσουμε την εξουσία, όχι σε εμάς, αλλά στο λαό. Στο λαό που βγαίνει στους δρόμους και διεκδικεί το δίκιο του.
- Αυτό ήταν προσδοκία ή έχετε αρχίσει κουβέντες;…
Αυτό είναι προσδοκία κατ΄ αρχήν, αναγκαιότητα όμως. Μετά βεβαιότητας σας το λέω, αναγκαιότητα. Κι όποιος δεν αναλάβει αυτή την ιστορική ευθύνη, γιατί βλέπει μόνο το δικό του μέλλον, το δικό του μαγαζί και το πώς θα μπορέσει να διατηρήσει κάποια οφίτσια,  κάνει ιστορικό έγκλημα και λάθος.
- Το πιο μεγάλο σας λάθος ποιο είναι μέχρι τώρα;…
Έχω κάνει πολλά λάθη. Όλοι οι άνθρωποι κάνουν λάθη.
- Υπάρχει κάτι που κάνατε και είπατε δεν έπρεπε να το κάνω;…
Ναι, βεβαίως. Το πιο μεγάλο μου λάθος είναι ότι ανέλαβα  σε μια νεαρή ηλικία πρόεδρος του ΣΥΝ, χωρίς να έχω εξασφαλίσει ότι αυτή η επιλογή θα είναι μια επιλογή συνολική. Δηλαδή ανέλαβα πρόεδρος του ΣΥΝ στα 34 χρόνια, χωρίς να είμαι μέσα στη Βουλή και άρα χωρίς να έχω τη δυνατότητα να παρέμβω σ΄ αυτό που λέμε μεγάλα σαλόνια της πολιτικής. Αλλά γυρνώντας πίσω δεν μετανιώνω για ποιο λόγο;  Γιατί όλες μου οι επιλογές δεν ήταν επιλογές που είχαν στο πρώτο μέρος της σκέψης μου την ιδιοτέλεια. Και δεν μετανιώνω γι αυτό. Γιατί ο κόσμος στην πορεία του χρόνου στο πιστώνει αυτό, γιατί το διαισθάνεται. Ανεξάρτητα από το ότι μπορούν πολλοί να διαφωνούν μαζί μου και να μην θεωρούν ότι αυτά τα οποία έχω πράξει κι εγώ ήταν σωστά, οι θέσεις, οι πολιτικές.. Νομίζω ότι έχουμε φτάσει σ΄ ένα σημείο τόσο μεγάλης απαξίωσης της πολιτικής, τόσο μεγάλης απαξίωσης των πολιτικών που ίσως έχει μεγαλύτερη σημασία και από τις θέσεις και τις προτάσεις, να αισθάνεται ο κόσμος ότι είσαι έντιμος κι ότι δεν τον κοροϊδεύεις.
- Μήπως κάποιοι έδωσαν αφορμές γι αυτό το πράγμα;…
Προφανώς και έδωσαν αφορμές…
- Παράδειγμα, λένε πολλοί 300 βουλευτές είναι πολλοί. Δεν πρέπει να γίνουν 150; Λένε. Άλλοι λένε μισός μισθός στο βουλευτή….
Θα απαντήσω ότι το πρόβλημα δεν είναι αν είναι 300 ή 150. Το πρόβλημα είναι αν αυτοί οι 300… Και δεν είναι ούτε ο μισθός το πρόβλημα.. που εγώ ήμουνα αυτός που στη Βουλή είπε, ρίξτε τώρα στο 50% τους μισθούς…
Ξέρετε όμως ποιο είναι το πρόβλημα, για να μην γινόμαστε λαϊκιστές…  Ο κ. Τσοχατζόπουλος από τον μισθό του βουλευτή έκανε αυτά που έκανε;  Μπορούσε να τα κάνει αυτά από τον βουλευτικό μισθό;…
Το ζήτημα δεν είναι να έχεις βουλευτές που τους κακοπληρώνεις για να πας στη διαφθορά. Το ζήτημα είναι να έχεις διαφάνεια, να έχεις έλεγχο και να μην υπάρχουν τα μαύρα ταμεία των κομμάτων, τα χρήματα κάτω από το τραπέζι, η διαπλοκή με τους επιχειρηματίες. Αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα στη χώρα.
Διαφάνεια, έλεγχος και να σταματήσει αυτό το καθεστώς της ατιμωρησίας. Ένας από τους λόγους που εξοργίζεται ο κόσμος είναι ότι σ΄ αυτή τη χώρα  ποτέ δεν εφαρμόστηκαν οι νόμοι για τους ισχυρούς. Αυτός ο οποίος δεν πληρώνει 2,80 στα διόδια, θα κάτσει στο σκαμνί. Αυτός όμως ο οποίος χρωστάει εκατομμύρια  και του κάνουν μια περαίωση για να τελειώσει, ο φοροφυγάς, ο φοροκλέφτης δεν πληρώνει δεκάρα. Ή κυρίως οι υπουργοί και οι πολιτικοί οι οποίοι είχαν τη διαπλοκή με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και έχουν φτιάξει αμύθητες περιουσίες, δεν θα κάτσουν ποτέ στο σκαμνί. Και σας διαβεβαιώνω ότι δεν τα έκαναν από τον βουλευτικό μισθό, γιατί αν ήταν έτσι, θα τα είχαν κάνει όλοι.
- Ένας πολιτικός, ένας ισχυρός ή κι εσείς προσωπικά πώς νιώθετε την κρίση;
Όσο κι αν σας φανεί παράξενο αυτό, θα σας πω ότι την κρίση τη βιώνουν και πολλοί συνάδελφοί μου.
- Πώς γίνεται αυτό;;…
Θα σας πω. …Κατ΄ αρχήν εμείς τη βουλευτική αποζημίωση δεν την παίρνουμε. Το 50% της βουλευτικής αποζημίωσης πηγαίνει στο κόμμα. Κι επειδή εγώ είμαι σ΄ ένα κόμμα που δεν τα έπαιρνε από τα μαύρα ταμεία και έπαιρνε μόνο από την ενίσχυση των φίλων και των μελών και από την κρατική χρηματοδότηση, αυτή τη στιγμή το κόμμα έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα.
- Σούπερ μάρκετ πηγαίνετε;…
Βεβαίως. Όχι απλά πηγαίνω, αλλά και συνομιλώ με τον κόσμο. Πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ και πληρώνω το γάλα 1,20 και στη Γερμανία που ήμουν προχθές το γάλα το βιολογικό είχε 45 λεπτά. Κι αυτό είναι μεγάλο σκάνδαλο.
- ΄’Εχετε ένα μικρό παιδάκι.. Αυτό γιατί να είναι χρεωμένο…
 .. Κι όλα τα παιδιά. Κι αυτά που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα. Γι αυτό λέμε ότι αν δεν πάρουμε τα πράγματα στα χέρια μας για να αποχρεωθεί η χώρα, να βγει αυτή η μεγάλη θηλιά από το μέλλον των παιδιών μας, τότε θα έχουμε κάνει ένα μεγάλο έγκλημα ο καθένας από μας. Είναι ιστορική η στιγμή και γι αυτό απευθύνουμε κι αυτή την πρόταση σε όλες τις δυνάμεις που θεωρούν ότι δεν μπορούμε να συναινέσουμε στη λεηλασία της χώρας, να ενωθούμε για έναν συνασπισμό εξουσίας που θα βγάλει τη χώρα απ΄ αυτό το τέλμα και μετά ας δούμε τις διαφορές μας, τις μεγάλες διαφορές μας. Έχουμε διαφορές. Αλλά το ιστορικό καθήκον, το πατριωτικό καθήκον είναι να σώσουμε την κοινωνία κι αυτόν τον λαό απ΄ αυτή τη λεηλασία που έρχεται.

To Γραφείο Τύπου

17.7.11

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 4ης ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ



Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ συνήλθε σε συνθήκες που χαρακτηρίζονται από την δραματική ένταση της κρίσης που βιώνει η χώρα μας, αλλά και ολόκληρη σχεδόν η ευρωζώνη. Κρίση που τείνει να πάρει ευρύτερες ακόμη διαστάσεις με την εμπλοκή και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, αλλά και των ΗΠΑ.
Ταυτόχρονα, οι δύο βασικότεροι θεσμοί της ευρωπαϊκής οικοδόμησης, η Ενιαία Εσωτερική Αγορά και η Ευρωζώνη, αντιμετωπίζουν σοβαρή κρίση, γεγονός που υποχρεώνει, αλλά δίνει και τη δυνατότητα στις δυνάμεις της Αριστεράς, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, να παρέμβουν ακόμα πιο αποφασιστικά με δράση και αγώνες για την υπεράσπιση των λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές.
Στη χώρα μας, η συνειδητή προσχώρηση της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου στη στρατηγική του νεοφιλελευθερισμού και η πλήρης υποταγή της στις επιταγές των κυρίαρχων εκφραστών του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου, την αναδεικνύουν ως τη χειρότερη και εξαιρετικά επικίνδυνη κυβέρνηση των τελευταίων δεκαετιών. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να ανατραπεί, να φύγει το ταχύτερο δυνατό. Η διενέργεια εκλογών, με απλή αναλογική, γίνεται πλέον ευρύτερη λαϊκή απαίτηση.
Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει την ανάγκη της ευρύτερης δυνατής συσπείρωσης των δυνάμεων της Αριστεράς, των δυνάμεων της ριζοσπαστικής οικολογίας και των δυνάμεων που απομακρύνονται οριστικά από τις επιλογές της κυβέρνησης, από την πολιτική και τα κόμματα του δικομματισμού. Την ανάγκη συγκρότηση μιας νέας λαϊκής πλειοψηφίας, ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, με πυρήνα την Αριστερά και άμεσο πολιτικό στόχο έναν ανυποχώρητο αγώνα για την απομάκρυνση της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, για την ήττα όλων των δυνάμεων που στηρίζουν τις νεοφιλελεύθερες και αντιδραστικές πολιτικές, για να φύγει η τρόικα του ΔΝΤ-ΕΚΤ-Ε.Ε. από την Ελλάδα, για την αποκατάσταση και υπεράσπιση της δημοκρατίας, για την αναγέννηση της ελληνικής κοινωνίας.
Στις συνθήκες αυτές η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, υπογραμμίζει, επίσης, την ανάγκη, το πολιτικό πλαίσιο αυτής της ευρύτερης συσπείρωσης, να περιλαμβάνει τα ζητήματα της συγκυρίας, με θέσεις σαφείς, συγκεκριμένες και αποφασιστικές.
Στη βάση αυτή, υποστηρίζουμε και παλεύουμε για την υλοποίηση των παρακάτω στόχων:
•    Την άμεση ανατροπή και κατάργηση του «μνημόνιου», του «μεσοπρόθεσμου» και του εφαρμοστικού του νόμου, καθώς και την απόκρουση των ετήσιων «ευρωπαϊκών μνημονίων», που συνεπάγεται το σύμφωνο για το ευρώ και οδηγούν σε πλήρη αποδόμηση την απασχόληση και το κοινωνικό κράτος στην Ευρώπη. Αυτό το σύμφωνο,  σε συνδυασμό  με την λεγόμενη οικονομική διακυβέρνηση, κάνει ακόμη πιο συντηρητικό και αδιέξοδο τον μηχανισμό του ΕΥΡΩ. Η επιλογή για ένα  προοδευτικό εναλλακτικό σχέδιο ανάπτυξης έρχεται, εκ των πραγμάτων, σε ρήξη   με την σημερινή δομή της Ευρωζώνης και απαιτεί την ανατροπή της .
•    Το δημόσιο χρέος της χώρας έχει ταξικό χαρακτήρα, είναι προϊόν τοκογλυφικών πρακτικών και δεν είναι διαχειρίσιμο. Τα δημοσιονομικά μέτρα αντιμετώπισής του οδηγούν τη χώρα και την οικονομία σε ουσιαστική διάλυση, με παραπέρα βάθεμα της ύφεσης, γιγαντιαία άνοδο της ανεργίας και γενίκευση της φτώχειας και της καταστροφής του λαού και του τόπου. Ο ΣΥΡΙΖΑ, με κριτήριο την υπεράσπιση των λαϊκών συμφερόντων, τονίζει πως η εξυπηρέτηση των κοινωνικών αναγκών (μισθοί, συντάξεις, κοινωνικά δικαιώματα κλπ) είναι το πρώτο καθήκον μιας προοδευτικής διακυβέρνησης και όχι η εξυπηρέτηση των τοκογλύφων.
•    Μόνη λύση είναι η  διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, χωρίς μνημόνια, μεσοπρόθεσμα και αντικοινωνικούς όρους, αξιοποιώντας όλα τα όλα τα όπλα αποφασιστικής και σκληρής διαπραγμάτευσης (λογιστικό έλεγχο, αμφισβήτηση, αθέτηση πληρωμών κ .α.).
•    Την Εθνικοποίηση-Κοινωνικοποίηση ολόκληρου του Τραπεζικού συστήματος, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, που θα αποτελέσει βασικό μοχλό, για την παραγωγική ανασυγκρότηση της οικονομίας και τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
•    Την άμεση επαναφορά στην ιδιοκτησία του Δημοσίου, με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο, των Δημόσιων Επιχειρήσεων και Οργανισμών, που ξεπουλήθηκαν ή βρίσκονται στη διαδικασία να ξεπουληθούν.
•    Επιχειρήσεις όπως η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ, οι Σιδηρόδρομοι, τα Πιστωτικά Ιδρύματα, οι επιχειρήσεις Ύδρευσης Αποχέτευσης, φορείς όπως Λιμάνια, Αεροδρόμια, Συγκοινωνιακές υποδομές, καθώς όλες οι  άλλες πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, δεν μπορούν παρά να υπηρετούν τις ανάγκες του λαού και την πολιτική ανάπτυξης που χρειάζεται η οικονομία και ο λαός.
•    Την άμεση αποκατάσταση των σοβαρών πληγμάτων που έχουν δεχθεί οι μισθοί οι συντάξεις, οι εργασιακές σχέσεις και η ίδια η εργασία. Χορήγηση ταυτόχρονα αυξήσεων, που θα υπερβαίνουν τα πλήγματα και θα καταπολεμούν την φτώχεια και την ανεργία στην οποία, με τον ένα ή άλλο τρόπο, έχει καταδικαστεί η πλειοψηφία του λαού και ιδιαίτερα η νεολαία.
•    Την ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση με φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%.  Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.
•    Τη στήριξη με όλα τα μέσα της Δημόσιας Υγείας, της Δημόσιας Παιδείας και της Κοινωνικής Ασφάλισης.
•    Την διεκδίκηση των Γερμανικών επανορθώσεων, του κατοχικού δανείου και των αποζημιώσεων των θυμάτων.
•    Την αποκατάσταση, την υπεράσπιση και διεύρυνση της δημοκρατίας.
Η πάλη για την προώθηση αυτών των στόχων θα επιταχύνει τη δημιουργία του νέου συνασπισμού εξουσίας που θα μπορέσει να τα επιβάλει, όταν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Το πολιτικό σύστημα του δικομματισμού βρίσκεται σε βαθειά κρίση. Η κυβέρνηση δεν έχει καμία απολύτως δημοκρατική λαϊκή νομιμοποίηση για να εφαρμόσει το αντιλαϊκό πρόγραμμά της. Γι’ αυτό το λόγο προχωράει σε αυταρχικοποίηση της μορφής διακυβέρνησης, σε μεθόδους συκοφάντησης του κινήματος και του ΣΥΡΙΖΑ, σε ένα κρεσέντο αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεων. Κραυγαλέο δείγμα η πρωτοφανής επίθεση στους πολίτες που διαδήλωναν ειρηνικά στο Σύνταγμα, που συνιστά μνημείο αθλιότητας.
Βασικός παράγοντας προώθησης των πολιτικών που επιβάλλουν οι ανάγκες και οι απαιτήσεις των εργαζομένων, είναι η ανάληψη της ευθύνης και του ρόλου που έχει η πολιτική Αριστερά, για τη στήριξη των αγώνων και της δράσης του μαζικού λαϊκού κινήματος, του εργατικού – αγροτικού και του κινήματος των επαγγελματιοβιοτεχνών, καθώς και των νέων κοινωνικών κινημάτων, που αναπτύσσονται γύρω από συγκεκριμένα προβλήματα και διεκδικήσεις (περιβαλλοντικά, απορρίμματα, διόδια, ακρίβεια κλπ).
Το νέο σημαντικό στοιχείο που εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική ζωή του τόπου είναι η άνοδος του μαζικού κινήματος με τη νέα μορφή των πολύ μεγάλων συγκεντρώσεων στις πλατείες των μεγάλων πόλεων, που ακολούθησαν τις μεγάλες απεργίες και συγκεντρώσεις της προηγούμενης περιόδου. Η μαζικότητα, η μεγάλη συμμετοχή νέων, οι πολύ θετικές μορφές δημοκρατίας, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, η ένταση και η επιμονή των συγκεντρωμένων-αγανακτισμένων, δημιούργησαν μεγάλα γεγονότα και αφόρητη πίεση στο σύστημα εξουσίας. Οι πλατείες είναι ο χώρος και ο δεσμός συνάρθρωσης πολλών ετεροτήτων, πολλών επί μέρους κινημάτων που αναζητούν ένα νέο δρόμο κοινωνικοποίησης και πολιτικοποίησης, και συγκροτούν μια μεγάλη δύναμη αμφισβήτησης, αντίστασης και ανατροπής. Το κίνημα αυτό μέσα από τις δικές του αμεσοδημοκρατικές λειτουργίες διατύπωσε τους στόχους του, επέλεξε τις μορφές πάλης του και πρέπει να συνεχίσει τον αγώνα του και να συμβάλει να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανατροπής της κυβερνητικής πολιτικής. Το σύνθημα: ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΜΕ - ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ - ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΣΑΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ, που κέρδισε την πλατεία αποδεικνύει τον ριζοσπαστισμό που μπορεί να αποκτήσει αυτό το κίνημα. Ιδιαίτερο καθήκον όλων των δυνάμεων του ΣΥΡΙΖΑ, αποτελεί η στήριξη και ο συντονισμός δράσης του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος από κάτω προς τα πάνω και η δημιουργική συνάντησή του με το «κίνημα των αγανακτισμένων της πλατείας».
Τέλος, για μας, κεντρικά ζητήματα της  επόμενης περιόδου, είναι η ενιαία δράση του ΣΥΡΙΖΑ,  η συγκρότηση και ανάπτυξη δράσης, όλων των κυττάρων του σε ολόκληρη την Ελλάδα, η ανάληψη πολιτικών πρωτοβουλιών  με βάση το συμφωνημένο πολιτικό πλαίσιο, η ανάκτηση πολιτικής και οργανωτικής ετοιμότητας για κάθε μεγάλη μάχη που θα προκύψει.
Στην παρούσα φάση έχει ιδιαίτερη σημασία και αξία να κατακτήσουμε την οργανωτική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ, διασφαλίζοντας τη δημοκρατία, τη συμμετοχή των Συνιστωσών, των ανένταχτων, των γυναικών και της νέας γενιάς.
Η Συνδιάσκεψη, συγκροτεί  με συναίνεση, την νέα Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή, η οποία  είναι το αποφασιστικό όργανο του ΣΥΡΙΖΑ και  θα λειτουργεί επίσης με την αρχή της συναίνεσης  και  θα ορίσει  την Εκτελεστική Γραμματεία. Από τα άμεσα ζητήματα είναι η υλοποίηση αποφάσεων που δεν έχουν εφαρμοστεί.
Οι αποφάσεις σε όλη την κλίμακα του ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκεται να λαμβάνονται συναινετικά και με ομοφωνία και όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται, με αυξημένη πλειοψηφία τουλάχιστον των 2/3. Για σημαντικά θέματα μπορεί να ζητείται, από την ΠΣΕ, η γνώμη του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ.
Η επόμενη Πανελλαδική Συνδιάσκεψη θα πραγματοποιηθεί μέχρι το τέλος του 2011.
Αθήνα 17 -7-2011
Το Προεδρείο της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης

Ψήφισμα της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ για την επίσκεψη της Χίλαρυ Κλίντον



Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει την ανησυχία και την αντίθεσή της στην επίσκεψη της Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χίλαρυ Κλίντον στη χώρα μας.
Οι στόχοι της επίσκεψης δεν είναι η εξυπηρέτηση των προβλημάτων του ελληνικού λαού και της υπόθεσης της ειρήνης, αλλά η εξασφάλιση μεγαλύτερης εμπλοκής της Ελλάδας στα πολεμικά σχέδια των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και του Ισραήλ στο Αφγανιστάν, τη Λιβύη και την ευρύτερη περιοχή.
Η οικονομική κρίση, στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα μας και η οποία επιδεινώνεται από τις πολιτικές του μνημονίου, δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι για τη μεγαλύτερη πρόσδεση της Ελλάδας στον ατλαντισμό και τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα.
Η ελληνική κοινωνία χρειάζεται κοινωνικές παροχές και όχι δαπάνες για νέους εξοπλισμούς. Χρειάζεται οικονομική ανάπτυξη και όχι δωρεές στα διάφορα στρατιωτικοβιομηχανικά συμπλέγματα. Xρειάζεται εθνική ανεξαρτησία και ειρηνικές σχέσεις με τους γείτονες λαούς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απαιτεί την απεμπλοκή της Ελλάδας από τους πολεμικούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ, ιδιαίτερα από τους πολέμους σε Αφγανιστάν, Λιβύη και Μ. Ανατολή και τον ριζικό αναπροσανατολισμό της εξωτερικής πολιτικής της χώρας προς την κατεύθυνση της ειρήνης με τους γειτονικούς λαούς και τις φιλειρηνικές δυνάμεις σ’ όλον τον κόσμο.

Έξω οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ από την Ελλάδα

16.7.11

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ Κ.Ο. ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ, ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ, ΣΤΗΝ 4Η ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ 16-17 Ιουλίου 2011

 
    Συντρόφισσες και σύντροφοι, φίλες και φίλοι, 

    Η 4η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ διεξάγεται σε έναν ιστορικό χρόνο πυκνό, γεμάτο γεγονότα και ραγδαίες εξελίξεις. Και νομίζω ότι, ακόμα και αν σχεδιάζαμε το πότε θα έπρεπε να την πραγματοποιήσουμε, δεν θα βρίσκαμε προσφορότερο χρονικό σημείο παρά τις δυσκολίες, παρά τις αδυναμίες, προκειμένου να προχωρήσουμε τώρα, τώρα που είναι κοινωνική αναγκαιότητα να το κάνουμε, σε ένα βήμα πιο στέρεο της πολιτικής μας επανεκκίνησης και, ταυτόχρονα, να θέσουμε τις βάσεις και τα θεμέλια για μια ουσιαστική κοινωνική αντεπίθεση των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων για να εκφράσουν μια νέα κοινωνική και πολιτική πλειοψηφία που να εκφράζει και να εκπροσωπεί κοινωνικά συμφέροντα, απέναντι σε αυτή τη λεηλασία που επιχειρεί, με βάρβαρο τρόπο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ενάμιση χρόνο τώρα.

   

    Ενάμιση χρόνο τώρα η κυβέρνηση Παπανδρέου κατεδαφίζει απροκάλυπτα την κοινωνία, διαλύει το κοινωνικό συμβόλαιο, βγάζει στο σφυρί την Ελλάδα, με πρόσχημα και με απειλή το κίνδυνο της χρεοκοπίας.

    Ενάμιση χρόνο τώρα, με όλη τη δύναμη της φωνής μας, μέσα και έξω από τη βουλή, στους κοινωνικούς αγώνες, όπου βρισκόμαστε και στεκόμαστε, προειδοποιούμε ότι το κίνδυνο της χρεοκοπίας, κοινωνικής αλλά και τεχνικής τον φέρνει πιο κοντά αυτή ακριβώς η πολιτική. Η πολιτική της λιτότητας και της κοινωνικής κατεδάφισης. Η λιτότητα γεννά την ύφεση, η ανεργία τη φτώχεια , η διάλυση του κοινωνικού κράτους την εξαθλίωση και όλα αυτά μαζί βυθίζουν τη χώρα και το λαό στην απελπισία.

    Η πολιτική τους αποδείχτηκε καταστροφική αλλά και απολύτως αποτυχημένη να πιάσει τους ονομαστικούς στόχους. Αλλά δεν ήταν αυτή η πραγματική τους στόχευση. Η πραγματικής τους στόχευση δεν ήταν να αντιμετωπίσουν την απειλή της χρεοκοπίας και του χρέους, αλλά να εξασφαλίσουν την απρόσκοπτη κερδοφορία και κερδοσκοπία του μεγάλου κεφαλαίου και των τραπεζών.

    Με τη διαρκή απειλή της χρεοκοπίας και πριν ένα χρόνο, στο πρώτο μνημόνιο, και καθ' όλη τη διάρκεια με τα νομοσχέδιά τους, και τώρα, με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα πήραν μέτρα που εκτίναξαν το χρέος σε αστρονομικά μεγέθη. Μέσα στα ίδια τους τα σχέδια, τα πιο αισιόδοξα, καταγράφουν την εκτίμηση ότι στο τέλος αυτής της ανατρεπτικής πορείας, θα πρέπει το 2015 η χώρα να δίνει περισσότερα από όσα δίνει κατ' έτος σε μισθούς και συντάξεις, για να αποπληρώνει μονάχα τους τόκους στη διεθνή τοκογλυφία και κερδοσκοπία.

    Και η διαρκής λύση των απανωτών υψηλότοκων δανεισμών, των νέων δανείων, που επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο το πρόβλημα του χρέους, νέων δανείων που δεν πηγαίνουν για να κινηθεί η οικονομία, αλλά για να αποπληρωθούν τα προηγούμενα τοκογλυφικά δάνεια, είναι μια λογική αδιέξοδη, ατελέσφορη και καταστροφική.

    Δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε στην Ιστορία άλλη κυβέρνηση σ' αυτόν τον τόπο, που με τις επιλογές της να προχώρησε τόσο γρήγορα προς την εκπλήρωση της ίδιας της απειλής που χρησιμοποίησε προκειμένου να εκβιάσει και να υλοποιήσει αυτήν την πολιτική, αυτές τις επιλογές. Επιλογές, που βρίσκουν τη αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού μας.

    Επιλογές που τόσο ξεδιάντροπα έχουν μοναδικό στόχο να σώσουν τις τράπεζες και το κεφάλαιο, με τίμημα σκληρό, τη λεηλασία ενός λαού.

    Ενάμιση χρόνο τώρα, τους προειδοποιήσαμε σε όλους τους τόνους ότι τα φάρμακα που μας δίνουν για να αντιμετωπίσουμε την ασθένεια, είναι ληγμένα, από τότε που το ΔΝΤ τα έδινε στην Αργεντινή και στους λαούς της Λατινικής Αμερικής, βυθίζοντας τους στην απελπισία, τη φτώχεια και την εξαθλίωση. Ότι η αγωγή είναι χειρότερη από την ίδια την ασθένεια. Ότι τα μέτρα του μνημονίου θα μας οδηγήσουν στη χρεοκοπία.

   

    Δεν έχουν περάσει ούτε 15 μέρες από την αποφράδα ημέρα για την ελληνική δημοκρατία, για την κοινωνία, την 29ης του Ιούνη, που έξω από τη βουή έπνιξαν τους χιλιάδες ειρηνικών διαδηλωτών στα χημικά, στο ξύλο, στη βία, στην καταστολή και μέσα στη βουλή, με τις απειλές των τανκς και τον διαρκή εκβιασμό περί χρεοκοπίας, πέρασε μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα βραχυπρόθεσμης διάλυσης της κοινωνίας και ταχείας εκποίησης της χώρας. Και εμείς τους είπαμε ότι αυτό το πρόγραμμα είναι που θα φέρει πιο κοντά τη χρεοκοπία. Δε περιμέναμε και εμείς ότι τόσο γρήγορα θα επιβεβαιωνόμασταν. Πριν αλέκτωρ λαλήσει τρείς, έρχονται οι ίδιοι, που ξορκίζανε τη λέξη, όπως ο ασθενής τη βαριά αρρώστια. Αντί να δουν τη θεραπεία, μας ζητάγανε να μη τη προφέρουμε. Οι ίδιοι τώρα προσπαθούν να βαφτίσουν το ψάρι κρέας, να χρυσώσουν το χάπι. Και χρησιμοποιούν τον όρο "επιλεκτική χρεοκοπία" παίζοντας με τις λέξεις και με τη μετάφραση όχι όμως για να μην πονέσουν τον κόσμο, αλλά για να μη πονέσουν οι τράπεζες από την ενεργοποίηση των ασφαλίστρων κινδύνου.

   

    Πόνο για τον κόσμο δεν έχουνε. Άμα είχανε, θα είχαν τη στοιχειώδη ευθιξία, έστω και τώρα, 15 ημέρες μετά, να παραδεχθούν την αποτυχία των επιλογών τους, να παραδεχθούν τους ανώφελους εκβιασμούς και να πάρουν πίσω τα μέτρα της χρεοκοπίας. Και να είστε σίγουροι ότι όσο και αν τη χρεοκοπία την ονομάζουν επιλεκτική, η ανεργία δεν θα είναι επιλεκτική, η φτώχεια δεν θα είναι επιλεκτική, η δυστυχία δεν θα είναι επιλεκτική, αλλά αδιακρίτως θα πλήξουν την πλειοψηφία της κοινωνίας, τα χαμηλά και μεσαία λαϊκά στρώματα.

   

    Είμαστε απολύτως σίγουροι ότι δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε και να προσδοκάμε και να περιμένουμε καμία λύση από μια κυβέρνηση που αρνείται πεισματικά, εδώ και ενάμιση χρόνο, να υπερασπιστεί το συμφέρον του ελληνικού λαού. Από μια κυβέρνηση που τα έχει δώσει όλα στους πιστωτές. Από μία κυβέρνηση που έρχεται στο εσωτερικό της χώρας και χρησιμοποιεί τις ίδιες λέξεις, τα ίδια επιχειρήματα που οι πιστωτές χρησιμοποιούν στις δικές τους διαπραγματεύσεις.

    Και δεν περιμένουμε τίποτα και από τις εντατικές διαπραγματεύσεις των χρεοκοπημένων, ανίκανων να αντιμετωπίσουν την κρίση, ευρωπαϊκών κυβερνήσεων με τους εκπροσώπους της διεθνούς τοκογλυφίας των τραπεζιτών. Και δε περιμένουμε τίποτα γιατί δε μπορούμε να δεχτούμε ότι μπορεί ο λύκος να φυλάξει τα πρόβατα.

   

    Μαθαίνουμε, μάλιστα, ότι προσπαθούν να ετοιμάσουν ένα σχέδιο που θα το παρουσιάσουν ως σχέδιο σωτηρίας, ενώ στη πραγματικότητα θα απλά θα μεταθέτει χρονικά το πρόβλημα, δίνοντας πολύτιμη ανάσα και χρόνο στις τράπεζες και ασφυξία στους λαούς της Ευρώπης.

   

    Ετοιμάζονται δηλαδή να βαφτίσουν λύση ένα σχέδιο που θα περνάει τα βάρη της υπερχρέωσης, που δημιούργησαν οι ίδιοι με την πολιτικής τους, όχι απλά στις δικές μας πλάτες αλλά στα εγγόνια και στα δισέγγονά μας, μετατρέποντας τη χώρα σε προτεκτοράτο των τραπεζών.

   

    Τους προειδοποιούμε να μη τολμήσουν να πανηγυρίσουν και να βαφτίσουν σωτηρία ένα τέτοιο σχέδιο υποθήκευσης του μέλλοντος και λεηλασίας της χώρας.

   

    Τους προειδοποιούμε να μη τολμήσουν να προχωρήσουν σε διευθετήσεις τελεσίδικες που θα να φορούν το μέλλον του λαού μας, ερήμην του λαού.

   

    Εμείς δεν πρόκειται να τους αφήσουμε, δεν έχουμε δικαίωμα να τους αφήσουμε να λεηλατήσουν τη χώρα, να δεσμεύσουν τρεις γενιές, να εκχωρήσουν τη λαϊκή κυριαρχία, να καταστρατηγήσουν το Σύνταγμα, για να εξασφαλίσουν τα κέρδη της διεθνούς τοκογλυφίας, της εγχώριας διαπλοκής και της κρατικοδίαιτης τραπεζοκρατίας.

   

    Δεν έχουμε το δικαίωμα να τους αφήσουμε. Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε και θα αντισταθούμε. Θα αντισταθούμε και θα διεκδικήσουμε ο λαός να είναι κυρίαρχος σε αυτόν τον τόπο. Θα διεκδικήσουμε τη μόνη δημοκρατική διέξοδο, που είναι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία. Δεν νομιμοποιούνται να προχωρήσουν σε επιλογές που υπονομεύουν το μέλλον του τόπου, όντας μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αποδεδειγμένα επίπλαστη, αποδεδειγμένα ισχνή μειοψηφία στο σύνολο της κοινωνίας και του λαού.

   

    Όλες οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσουν τη βάση για να ξαναξεδιπλωθεί σε όλη τη χώρα αυτό το αυθόρμητο κίνημα αντίστασης και διεκδίκησης. Εμείς, αυτό που έχουμε να δηλώσουμε είναι ότι θα είμαστε ανένδοτοι, θα κηρύξουμε ανένδοτο αγώνα μέχρι να φύγει αυτή η επικίνδυνη κυβέρνηση που ξεπουλάει τη χώρα.

    Ξέρουμε, όμως, τώρα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά ότι οι ημέρες της αφθονίας τους, της εξουσίας τους και της αλαζονείας τους είναι μετρημένες. Και το ξέρουμε αυτό διότι το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα έχει αλλάξει. Δύο είναι τα στοιχεία. Το ένα είναι η αυταρχοποίηση της δημοκρατίας, ο φόβος και ο πανικός τους απέναντι στην κοινωνία που χειραφετείται και τους οδηγεί σε επιλογές καταστολής και βίας. Το δεύτερο είναι η λαϊκή χειραφέτηση, η αυτοοργάνωση του λαού. Είναι ότι ο κόσμος βγήκε στους δρόμους Είναι ότι οι πλατείες έδωσαν ένα μήνυμα ισχυρό που κατάφερε όχι μονάχα να κάνει το πολιτικό σύστημα της χώρας να τρίζει, αλλά ικανό να στείλει και ισχυρά μηνύματα στην Ευρώπη. Ετούτες τις ώρες, που όλοι οι λαοί της Ευρώπης παρακολουθούν με μεγάλο ενδιαφέρον και αγωνία τη μάχη που δίνουν οι Ελληνίδες και οι Έλληνες. Γιατί συνειδητοποιούν, έστω και αργά, ότι το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό. Είναι συστημικό, είναι δομικό, το πρόβλημα έχει να κάνει με την ίδια τη δομή της ευρωπαϊκής ενοποίησης, έχει να κάνει με την άνιση διανομή του πλούτου, έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική του ευρώ. Και ξέρουν και κατανοούν και στη Γερμανία την προηγούμενη εβδομάδα και στην Ιταλία χθες ότι, αν ο ελληνικός λαός γίνεται πειραματόζωο των πιο βάρβαρων νεοφιλελεύθερων επιλογών, είναι για να μεταφερθούν οι ίδιες επιλογές και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Και είμαστε ευτυχείς γιατί αυτή τη στιγμή η Ευρώπη δεν έχει μόνο τον κ. Όλι Ρεν, τον κ. Μπαρόζο και την κα. Μέρκελ. Έχει και τους λαούς της, τα κινήματα και μια Αριστερά που, μέσα από τις δυσκολίες της, τουλάχιστον είναι παρούσα και δίνει μήνυμα αλληλεγγύης στον ελληνικό λαό γιατί κατανοεί ότι δίνουμε τη μάχη χέρι με χέρι. Ότι η πλατεία Συντάγματος, όπως είπε ο Λουίς Σεπούλβεδα, ο Χιλιανός συγγραφέας που ζει στην Ισπανία και ήρθε να παρακολουθήσει τη συνέλευση στην πλατεία Συντάγματος, είπε ότι στην πλατεία Συντάγματος γράφονται ετούτες τις ώρες οι σελίδες της σύγχρονης αξιοπρέπειας των ευρωπαϊκών λαών.

   

    Θέλω, όμως, να πω ότι πρέπει και εμείς να πάρουμε τα διδάγματά μας. Την ίδια στιγμή που οι εξελίξεις μας προσπερνούν και οι πλατείες στέλνουν απειλητικά μηνύματα προς το σύστημα της εξουσίας, την ίδια στιγμή πρέπει να πάρουμε τα δικά μας διδάγματα. Ευτυχώς δεν συμμετείχαμε σε αυτό το κίνημα με σκοπό να το καθοδηγήσουμε από τα πάνω, αλλά να ακούσουμε, να μάθουμε, να διδαχθούμε και εμείς. Και αυτό πρέπει να το κάνουμε πράξη. Και κυρίως πρέπει να καταλάβουμε ότι όσο είναι κυρίαρχο αυτό το ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης, η αντίσταση σε αυτή τη λαίλαπα, άλλο τόσο κυρίαρχο είναι το ζήτημα που βγαίνει από τις πλατείες και αφορά την κρίση της δημοκρατίας, την κρίση της πολιτικής εκπροσώπησης, την κρίση της σχέσης του πολιτικού με το κοινωνικό. Και πρέπει και στον δικό μας πολιτικό λόγο να εισαγάγουμε τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις που έρχονται από τα κάτω και έχουν να κάνουν με τη δομή του πολιτικού συστήματος και της ίδιας της δημοκρατίας.

   

    Και το λέω αυτό γιατί αυτές τις ημέρες κάποιοι σύντροφοι καλοπροαίρετα ασκούν κριτική και προβληματίζονται ότι πήγαμε βιαστικά στην Συνδιάσκεψη.

    Με το χέρι στην καρδιά και με διάθεση αυτοκριτικής θα ήθελα να σας πω ότι αν για κάτι θα μας κρίνει αυστηρά η Ιστορία δεν είναι γιατί βιαστήκαμε, αλλά γιατί αργήσαμε πολύ.

    Δεν είναι γιατί κάναμε βήματα γρήγορα προς τα μπρος αλλά γιατί μείναμε για πολύ χρόνο σημειωτόν και στάσιμοι.

    Αργήσαμε σύντροφοι. Φοβηθήκαμε. Δεν τολμήσαμε, λαθέψαμε.

   

    Τώρα βλέπουμε ότι οι ανάγκες των καιρών μας προσπερνάνε. Υπάρχει μια τεράστια κρίση δημοκρατίας και εκπροσώπησης, αμφίδρομης αμφισβήτησης ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις του πολιτικού συστήματος και στους πολίτες. Οι πολίτες δεν εμπιστεύονται το πολιτικό σύστημα, αλλά ούτε και οι κυρίαρχες δυνάμεις τους πολίτες. Δεν θέλουν εκλογές, σαν ο διάολος το λιβάνι θέλουν να τις αποφύγουν. Και πρέπει να αποδείξουμε ότι εμείς δεν είμαστε σε αυτόν τον κάδο. Ότι εμείς, τουλάχιστον, έμπρακτα δείχνουμε εμπιστοσύνη στον κόσμο μας, στον κόσμο της Αριστεράς, στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι ένα βήμα για να δείξουμε εμπιστοσύνη στους πολίτες, στο λαό που χειραφετείται και αυτοοργανώνεται. Και αν είναι να πάρουμε αύριο την εξουσία μαζί του δεν είναι για να τη μοιραστούμε μεταξύ μας, αλλά για να τη δώσουμε στον ίδιο τον λαό.

   

    Ας τολμήσουμε να κάνουμε βήματα που φοβηθήκαμε το προηγούμενο διάστημα. Ας τολμήσουμε να δώσουμε το λόγο και το δικαίωμα να κρίνει, να επιλέγει, να αποφασίζει στο κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ. Με σεβασμό στην διαφορετική άποψη. Με σεβασμό στο δικαίωμα της μειοψηφίας. Και κυρίως στην ανάγκη να προχωράμε με συναίνεση, με σύνθετη προοπτική όλοι μαζί. Αλλά να προχωράμε. Να μη μένουμε στάσιμοι. Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν το ποδήλατο. Για να ισορροπήσει πρέπει να προχωράει, να κινείται προς τα εμπρός. Και σήμερα, είμαστε σε ανηφόρα και πρέπει να κάνουμε ορθοπεταλιά. Είναι ο μόνος τρόπος να σταθούμε όρθιοι.

   

    Πρέπει, όμως, να συνειδητοποιήσουμε ότι βρισκόμαστε σε ιστορική καμπή. Δεν είμαστε στο 2007, το 2008 ή έναν χρόνο πριν. Σε άλλες συνθήκες θα μπορούσαμε σήμερα να επιχειρούμε, να πανηγυρίζουμε, να θρέφουμε δάφνες, για τη σημαντική δημοσκοπική μας άνοδο.

    ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟ.

    Όχι μόνο γιατί τώρα είμαστε σοφότεροι και δεν ξανακάνουμε τα ίδια λάθη. Όχι μόνο γιατί καήκαμε στο χυλό και κρατάμε μικρό καλάθι, αλλά γιατί είμαστε απόλυτα συνειδητοποιημένοι για το τι επιδιώκουμε. Δεν επιδιώκουμε να σώσουμε το δικό μας "μαγαζί", δίπλα στα άλλα "μαγαζιά" του χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος. Επιδιώκουμε να ανατρέψουμε αυτό το σύστημα. Στόχος μας δεν είναι να φέρουμε ένα καλό ποσοστό και να βγάλουμε περισσότερους βουλευτές. τόχος μας είναι να αποτρέψουμε την επερχόμενη κοινωνική καταστροφή. Να μετατρέψουμε την νέα κοινωνική πλειοψηφία που περπατάει και ανασαίνει στους δρόμους και στις πλατείες σε πολιτική πλειοψηφία. Να δημιουργήσουμε τους όρους ενός νέου συνασπισμού εξουσίας, που θα εκφράζει κοινωνικά συμφέροντα.

   

    Ζούμε στιγμές τομής και ασυνέχειας, έχουμε ιστορική ευθύνη. Η χώρα δεν μπορεί να μείνει έρμαιο των δυνάμεων της διαπλοκής και των τραπεζών.

    Τώρα είναι η ώρα να παραμερίσουμε τις υπαρκτές, αλλά δευτερεύουσες σε σχέση με τη συγκυρία διαφορές μας, γιατί έχουμε ένα σημαντικότερο καθήκον: Να σταματήσουμε τη κοινωνική λεηλασία και το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου της χώρας.

    Θα ήθελα να σας ζητήσω από αυτό εδώ το βήμα να απευθυνθούμε σε όλες και σε κάθε μια ξεχωριστά, στις πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς, της οικολογίας, στους σοσιαλιστές, στις λαϊκές δυνάμεις που αποδεσμεύονται από το δικομματισμό. Σε όλους όσους συνειδητοποιούν ότι πρώτιστο καθήκον τώρα είναι να αποτρέψουμε τη λεηλασία της χώρας και τη κοινωνική διάλυση. Να απευθυνθούμε στη καθεμία δύναμη ξεχωριστά.

    Να απευθυνθούμε στο ΚΚΕ. Γνωρίζουμε τις διαφορές μας. Είναι ενδεχομένως πολλές και σηναντικές . Έχουν γίνει όμως βήματα, όπως στο θέμα της Ευρώπης. Παρόλα αυτά έχουμε διαφορές αλλά δεν είναι πιο σημαντικές από την ανάγκη, την ιστορική ευθύνη της αριστεράς να εκφράσουμε την πλειοψηφία του λαού που δε θέλει το μνημόνιο.

    Να απευθυνθούμε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Γνωρίζουμε επίσης ότι έχουμε διαφορές μεγάλες, ειδικά στα θέματα της Ευρώπης. Πιστεύουμε όμως ότι αυτή τη στιγμή δε είναι προϋπόθεση η απόλυτη συμφωνία σε αυτό το θέμα για την συμπόρευσή μας ενάντια στο μνημόνιο. Η εμπειρία από τις πλατείες, από τους αγώνες, η συμπόρευση των δυνάμεών μας στο συνδικαλιστικό κίνημα είναι πλέον πολύτιμη εμπειρία.

    Να απευθυνθούμε ακόμη και στους συντρόφους που, με δική τους ευθύνη, εγκατέλειψαν τη κοινή μας πορεία, να απευθυνθούμε στη Δημοκρατική Αριστερά. Και να τους πούμε κάνατε λάθος με τη διάσπαση του Συνασπισμού και την εγκατάλειψη της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ. Η πορεία της κυβέρνησης το απέδειξε. Οι τελευταίες τοποθετήσεις σας ενάντια στο μεσοπρόθεσμο το αποδεικνύουν. ¨Ένα λάθος δεν διορθώνεται με επιμονή στο λάθος και με άλλα λάθη.

    Να απευθυνθούμε στους Οικολόγους Πράσινους.

    Οι συμπτώσεις μας στα θέματα περιβάλλοντος είναι πολλές. Οι τοποθετήσεις τους απέναντι στο μνημόνιο και το μεσοπρόθεσμο ήταν σημαντικές και τους κατατάσσουν ξεκάθαρα στο στρατόπεδο των δυνάμεων που αντιπαλεύουν αυτή την πολιτική.

   

    Να απευθυνθούμε και σε μικρότερες δυνάμεις, χωρίς ηγεμονισμούς.

   

    Να απευθυνθούμε στο Άρμα Πολιτών.

    Η αποστασιοποίηση τους από το ΠΑΣΟΚ του μνημονίου ήταν πράξη γενναιότητας. Παρακολουθούμε τις θέσεις σας. Είμαστε βέβαιοι ότι μπορούμε σε όσα συμφωνούμε να προχωρήσουμε μαζί.

    Να απευθυνθούμε στους ανθρώπους και τα στελέχη που έχουν διαφοροποιηθεί από το ΠΑΣΟΚ του Μνημονίου. Και να τους ενθαρρύνουμε να κάνουνε βήματα, να διαχωριστούν από το κόμμα του μνημονίου. Και να τους πούμε ότι, παρά τις διαφορές μας, είμαστε ανοιχτοί να βρεθούμε σε κοινούς αγώνες. Η συνάντησή τους με τη ριζοσπαστική αριστερά μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη δυναμική.

    Να απευθυνθούμε σε όλους τους παραπάνω συνολικά. Χωρίς αποκλεισμούς και ηγεμονισμούς Και να τους πούμε: Γνωρίζουμε ότι όλοι πιστεύουμε σε διαφορετικούς δρόμους. Όμως αν όλοι συμφωνούμε ότι πρέπει να κλείσει ο δρόμος του μνημονίου. Ας τον κλείσουμε όλοι μαζί. Ο καθένας μόνος του πολύ πιο δύσκολα μπορεί να τον κλείσει. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, γι αυτά που μας ενώνουν και ας βάλουμε στο πλάι αυτά που μας χωρίζουν.

    Και ας απευθυνθούμε στο ελληνικό λαό, που με αγωνία παρακολουθεί τις εξελίξεις και θέλει ελπίδα για να πιαστεί, με ένα ελάχιστο πρόγραμμα. Και με προοπτική τον νέο συνασπισμό εξουσίας, τη δυνητική ανατροπή των συσχετισμών.

    1. Για την απεμπλοκή από το μνημόνιο. Διότι λύση με το μνημόνιο ενεργό δεν μπορεί να είναι λύση.

    2. Για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με διαγραφή μεγάλου μέρους του.

    3. Για την ακύρωση των μνημονιακών νόμων για την εργασία και τις συντάξεις. Διότι αυτός είναι ο βασικός αντικειμενικός σκοπός αυτής της σύμπραξης.

    4. Για την κοινωνικοποίηση των τραπεζών και το δημόσιο έλεγχο του τραπεζικού συστήματος, για να πάψουν οι τραπεζίτες να επιβάλλουν την ατζέντα τους και να λειτουργήσουν οι τράπεζες για να ξαναανασάνει η οικονομία και να καλυφθούν κοινωνικές ανάγκες.

    5. Για την αναδιανομή του εισοδήματος, για να πληρώσουν επιτέλους όσοι δε πλήρωναν τόσα χρόνια, όσοι έχουν εκατομμύρια καταθέσεις στις τράπεζες της Ελβετίας, και για να μην βρεθούμε ξανά στο ίδιο σημείο.

    6. Για τη μείωση των εξοπλιστικών δαπανών. Που στοίχισαν στην Ελλάδα 100 δις παραπάνω από το μέσο όρο της ΕΕ την τελευταία εικοσαετία.

    7. Την προάσπιση και την ενίσχυση της δημοκρατίας σε όλα τα επίπεδα. Την καθιέρωση της απλής αναλογικής.

   

    Ζητάμε άμεσα από την κυβέρνηση Παπανδρέου να προχωρήσει στην απλή αναλογική και να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Είναι η μόνη δημοκρατική διέξοδος που μπορεί να δώσει προοπτική και ελπίδα.

   

    Συντρόφισσες και σύντροφοι,

    Πρέπει από αυτή τη Συνδιάσκεψη να βγούμε πιο ενωμένοι και πιο αποφασισμένοι. Να δηλώσουμε ότι είμαστε ανοιχτοί σε έναν ανοιχτό πολιτικό διάλογο για τα επόμενα βήματα. Να δείξουμε ότι δεν μας απασχολεί μόνο το δικό μας "μαγαζί". Κυρίως, όμως, να δείξουμε ότι έχουμε μάθει από τα πρόσφατα λάθη μας. Να δείξουμε ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην χάσουμε αυτή τη δεύτερη ευκαιρία, γιατί δεν είναι η ευκαιρία του ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη φορά. Είναι η ευκαιρία της κοινωνίας να σηκώσει κεφάλι. Είναι η ευκαιρία για τις επόμενες γενιές να μην υποστούν αυτήν την καταστροφή.

    Αλλά, γι' αυτό, προϋπόθεση σε αυτή τη νέα προσπάθεια, είναι, παρά τις διαφωνίες και τις διαφορές μας, να είμαστε όλες και όλοι μαζί.

    Ο καθένας με τις απόψεις του και με τις διαφορετικότητες του αλλά όλοι μαζί σε αυτή τη προσπάθεια να προχωρήσουμε το σχέδιο της ενότητας της αριστεράς, της ενότητας των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων που αντιλαμβάνονται την ιστορική και κοινωνική ευθύνη να βάλουν φρένο στη λεηλασία ης χώρας και του λαού.

    Και να έχουμε στο μυαλό μας: Ο ΣΥΡΙΖΑ σίγουρα δεν μπορεί να είναι το ιδανικό πολιτικό μόρφωμα για κανέναν από εμάς. Γιατί είναι ώριμο τέκνο της ανάγκης. Ποια είναι η ανάγκη; Η ενότητα.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν τον καταλύτη σε μια χημική αντίδραση. Είναι ο καταλύτης της ενότητας της αριστεράς.

    Όσο πιο ισχυρός είναι ο καταλύτης, τόσο πιο γρήγορα προχωράει η χημική αντίδραση.

    Ας εργαστούμε όλοι και όλες λοιπόν, ο καθένας από το μετερίζι του, για ΣΥΡΙΖΑ πιο ισχυρό, μαζικό , δυνατό, στα κινήματα, στους δρόμους, στις πλατείες, στους αγώνες του λαού μας για ζωή, για κοινωνική δικαιοσύνη, για ένα καλύτερο αύριο.

14.7.11

4η Πανελλαδική Σύσκεψη ΣΥΡΙΖΑ, Σάββατο 16 & Κυριακή 17 Ιουλίου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (αίθουσα Μελίνα Μερκούρη)




Αρχίζουν το Σάββατο 16/7 οι εργασίες της 4ης Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας (αίθουσα Μελίνα Μερκούρη) στο Φάληρο. Οι εργασίες της Πανελλαδικής συνδιάσκεψη θα λήξουν  την Κυριακή 17 Ιουλίου με την Πολιτική Απόφαση και τη συγκρότηση της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής.
Το πρόγραμμα των εργασιών έχει ως εξής:
Ώρα έναρξης των εργασιών 10 π.μ.
  • Εισήγηση του Συντονιστή της Εκτελεστικής Γραμματείας του. ΣΥΡΙΖΑ,  Γιάννη Μπανιά
  • Ομιλία του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα   13.00
  • Ομιλίες
-    Αποφάσεις


   To Γραφείο Τύπου

Δηλώσεις του Προέδρου του ΣΥΝ, Αλεξη Τσίπρα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσε σήμερα με τον Γραμματέα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, Paolo Ferrero, στη Ρώμη



στα πλαίσια της Συνόδου της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) με θέμα την οικονομική κρίση και την κρίση χρέους στην ευρωζώνη.

Τα τρομοκρατικά επιχειρήματα έχουν καταρρεύσει. Η κυβέρνηση με εκβιασμούς πέρασε το Μεσοπρόθεσμο υποτίθεται για να αποτραπεί η χρεοκοπία της χώρας. Μία εβδομάδα μετά η χρεοκοπία, όπως και να την χαρακτηρίσουν, είναι προ των πυλών. Ο πρωθυπουργός μιλά για μερική αδυναμία πληρωμών και ο υπουργός Οικονομίας για εμπράγματες εγγυήσεις, δηλαδή την υποθήκευση όλης της χώρας. Είναι γνωστό όμως πως η χρεοκοπία δεν θα είναι « επιλεκτική » για τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας .
Ταυτόχρονα συμπεριφέρονται ως γιατροί που ζητούν από τον ασθενή να μην προφέρει το όνομα της ασθένειας για να την ξεπεράσει.
Εφ’ όσον η υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου έφερε τη χρεοκοπία πιο κοντά, η κυβέρνηση οφείλει να το ακυρώσει και να διεκδικήσει ευρωπαϊκή λύση στο πρόβλημα του χρέους τώρα.
Η κρίση χτυπά την καρδιά της ευρωζώνης, την Ιταλία που είναι και από τα ιδρυτικά μέλη της Ένωσης. Το ελληνικό πείραμα εξάγεται στην Ιταλία, και ο Ιταλικός λαός είναι το επόμενο πειραματόζωο. Απευθυνόμαστε λοιπόν στους Ιταλούς και τους λέμε. Εξοργιστείτε. Ξεσηκωθείτε. Για να μην πετύχει το πείραμα τους για να αλλάξει ρότα ολόκληρή η Ευρώπη. 
Η λύση δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική και ευρωπαϊκή. Επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, μεταφορά μεγάλου μέρους στην ΕΚΤ, διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, αναδιανομή του πλούτου, και πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων ίσο με το 5% του ΑΕΠ χρηματοδοτούμενο από την ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων με παράλληλη έκδοση ευρωομολόγων.

To Γραφείο Τύπου

13.7.11

Δηλώσεις του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα στη Bουλή μετά από τη συνάντηση με τον Υπουργό Οικονομικών, κ. Ευάγγελο Βενιζέλο



Οι εξελίξεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δυστυχώς, μας δικαιώνουν απολύτως. Δικαιώνουν δραματικά τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την Ευρωπαϊκή Αριστερά που έλεγαν εξαρχής ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια διεθνή κρίση για την οποία δεν ευθύνονται οι «τεμπέληδες» Έλληνες και οι «κοπρίτες» δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά ευθύνεται η ίδια η δομή της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ενοποίησης. Οφείλεται στην άνιση διανομή του εισοδήματος και στο γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια ακολουθήθηκαν με δογματικό τρόπο νεοφιλελεύθερες πολιτικές.


Μας δικαιώνουν οι εξελίξεις, δυστυχώς, επίσης και για το γεγονός ότι ήμασταν οι μόνοι που προβλέψαμε εγκαίρως ότι τόσο το μνημόνιο όσο και το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα θα είναι αυτά που θα μας οδηγήσουν στη χρεοκοπία. Και πράγματι, η ψήφιση του μεσοπρόθεσμου έφερε ακόμα πιο κοντά το ενδεχόμενο της χρεοκοπίας, είτε την πουν ελεγχόμενη είτε την πουν επιλεκτική.
Δυστυχώς, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες αποδεικνύονται απολύτως κατώτερες των περιστάσεων. Ακόμη δυστυχέστερα η ελληνική κυβέρνηση, αντί να εκμεταλλευθεί τη σύγχυση και την ατολμία που επικρατεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, αντί να οικοδομήσει συμμαχίες και να διαπραγματευτεί πολιτική λύση σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το μόνο που κάνει είναι να παρατηρεί τις εξελίξεις παθητικά και να επιχειρεί να προετοιμάσει ψυχολογικά τη ελληνική κοινή γνώμη για τα χειρότερα που έρχονται.
Στην πραγματικότητα είναι η μόνη κυβέρνηση, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που έχει δεσμευτεί σε κάτι και αυτό είναι η σκληρή λιτότητα, η διάλυση του κοινωνικού συμβολαίου, η κοινωνική χρεοκοπία. Έχει δεσμευτεί μέσα από την ψήφιση του πρώτου μνημονίου και μέσα από την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Καμιά άλλη ευρωπαϊκή κυβέρνηση δεν έχει δεσμευτεί.
Συνεπώς, δικαίως, αναρωτιέται ο λαός μας, γιατί έπρεπε να υποστούμε αυτές τις θυσίες; Γιατί έπρεπε να ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο για να είμαστε πάλι όχι απλά σε σημείο μηδέν, αλλά υπό το μηδέν σε σχέση με τις εξελίξεις που έχουν να κάνουν με το χρέος της χώρας μας;
Ο γόρδιος δεσμός της κρίσης χρέους δεν κόβεται με ημίμετρα. Κόβεται μονάχα αν η Ευρώπη παρακάμψει τις αγορές και υπερβεί τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη. Λύση που να εξευμενίζει οίκους αξιολόγησης και κερδοσκοπικά κεφάλαια δεν υπάρχει. Λύση με ημίμετρα δεν υπάρχει.
Η λύση μπορεί να είναι μονάχα πολιτική σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να περιλαμβάνει τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους, τη μεταφορά μεγάλου μέρους του χρέους στο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, καθώς και ένα γενναίο πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων που θα μας βγάλει από την ύφεση μέσα από την έκδοση ευρωομολόγου.
Προϋπόθεση όμως για τη σωτηρία της κοινωνίας είναι η έξοδος από το μνημόνιο και η κατάργηση του εφιαλτικού μεσοπρόθεσμου που μας φέρνει πιο κοντά στον εφιάλτη της χρεοκοπίας. Μια εξέλιξη, βεβαίως, που δεν μπορεί και δε θέλει να δώσει η σημερινή κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, μια εξέλιξη που μόνο ένας νέος συνασπισμός εξουσίας μπορεί να δρομολογήσει.
To Γραφείο Τύπου

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, στο ραδιόφωνο της ΝΕΤ (Π. Σαράντης – Π. Τσούτσιας )



•    Aντί να ψηφίζουμε μεσοπρόθεσμα προγράμματα, μνημόνια, νέα σκληρά μέτρα που δημιουργούν  μεγαλύτερη οικονομική ύφεση  και βαθαίνουνε το χρέος, αντί να βυθίζουμε την κοινωνία μας στην απελπισία, το πιο απλό που θα έπρεπε να έχουμε κάνει, όχι τώρα, αλλά ένα χρόνο πριν, είναι να διεκδικήσουμε την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους .
•    Αντί να εφαρμόζουμε πιστά τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που μας οδηγούν στον όλεθρο, είναι να πούμε στους εταίρους μας, ότι εμείς δε σωζόμαστε με νέα επαχθή ακριβά δάνεια και μάλιστα με την προϋπόθεση αυτά τα δάνεια να μην τα δίνουμε για να κάνουμε ανάπτυξη, αλλά να αποπληρώνουμε  τα προηγούμενα χρέη. Θέλουμε λύση Ευρωπαϊκή λοιπόν.
•    Εδώ έχουμε ένα συστημικό ευρωπαϊκό πρόβλημα, το οποίο έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική του ευρώ και έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν μπορείς να έχεις μια νομισματική ενοποίηση χωρίς κοινή οικονομική πολιτική.
•    O Πρωθυπουργός έλεγε ότι  το δημόσιο το οποίο είναι πάρα πολύ μεγάλο , αλλά η Ιρλανδία που αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα με μας, δεν έχει ούτε διαφθορά ούτε μεγάλο δημόσιο.
•    Αν εμείς λέγαμε δεν θέλουμε την 5η δόση ή αν λέγαμε ότι το δάνειο των 120 δις, θα μας τα δίνανε με το ζόρι
•    Ο κ. Καμίνης λειτουργεί ως υπουργός της κυβέρνησης
*******************

-    Στην τηλεφωνική μας γραμμή είναι ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ  κ Τσίπρας. Καλημέρας σας κ Τσίπρα.



Καλής σας μέρα κ. Τσούτσια

-    Να ξεκινήσουμε από τις χθεσινές εξελίξεις του Eurogroup  και την επιστολή του Πρωθυπουργού στο κ. Γιούνκερ. Θα θέλαμε ένα πρώτο σχόλιο.

Το σχόλιο μου είναι ότι ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση πια, επικοινωνούνε με επιστολές  με αυτούς που συνεδριάζουν και αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας. Είναι τόσο μεγάλος ο ξεπεσμός πια αυτής της χώρας, που υποτίθεται ότι είναι ισότιμος εταίρος  στην ευρωπαϊκή οικογένεια, που πλέον η επικοινωνία μας θα είναι για να μας ανακοινώσουν τις αποφάσεις τους τις οποίες εμείς, η κυβέρνηση δηλαδή, θα σπεύσει να τις εκτελέσει. Έχει πλέον έναν εκτελεστικό ρόλο η κυβέρνηση Παπανδρέου, μέσω επιστολών να ζητάμε καλύτερες διευκολύνσεις.

   Την έχετε διαβάσει την επιστολή κ. Τσίπρα;

Όχι κ. Σαράντη δεν έχω προλάβει να τη διαβάσω, έχω μάθει όμως το περιεχόμενο της. Αυτό το οποίο όμως εμένα με απασχολεί αυτή τη στιγμή, είναι ότι τούτη την ώρα διεξάγεται μια πολύ σοβαρή συζήτηση στην Ευρώπη. Το λέω εδώ και 10 ημέρες αυτό μετά την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου. Διεξάγεται μια πολύ σοβαρή συζήτηση για το μέλλον της χώρας ανάμεσα στις κυρίαρχες, σήμερα,  δυνάμεις της ευρωπαϊκής οικογένειας να το πω έτσι. Κυρίως ανάμεσα στους Γάλλους και τους Γερμανούς. Μια συζήτηση που έχει στο επίκεντρο την διαδικασία της  αναδιάρθρωσης  του Ελληνικού χρέους,  διότι δεν μπορεί καμία κυβέρνηση είτε με μεσοπρόθεσμο, είτε με νέο μεσοπρόθεσμο, είτε με νέο μνημόνιο, είτε με άλλα  10 μνημόνια, στα επόμενα 5 χρόνια,  ένα χρέος το οποίο έχει  πάρει την κατηφόρα και με την πιο αισιόδοξη εκδοχή του  θα φτάσει στο 150% στα επόμενα 3 χρόνια  δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί. Συνεπώς, αντί να ψηφίζουμε μεσοπρόθεσμα προγράμματα, μνημόνια, νέα σκληρά μέτρα που δημιουργούν  μεγαλύτερη οικονομική ύφεση  και βαθαίνουνε το χρέος, αντί να βυθίζουμε την κοινωνία μας στην απελπισία, το πιο απλό που θα έπρεπε να έχουμε κάνει, όχι τώρα, αλλά ένα χρόνο πριν, είναι να διεκδικήσουμε την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Η Ελλάδα, όσο περνάει ο χρόνος χάνει τα διαπραγματευτικά  της  χαρτιά. Πουλάει ακριβά το χρόνο που κερδίζουνε αυτή τη στιγμή,  ακόμη και σήμερα εγώ λέω ότι έχουμε σημαντικές διαπραγματευτικές  δυνατότητες, δεν είμαι σίγουρος  ότι θα τους έχουμε σε έξι μήνες. Έλεγα λοιπόν ότι από τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε, αν συνειδητοποίησαν κάποιοι, γιατί εμείς μιλούσαμε  για το χρέος 1,5 χρόνο πριν και μας έλεγαν ότι δεν είναι το πρόβλημα το χρέος αλλά το έλλειμμα και ακολουθήσανε μια πολιτική  σκληρής λιτότητας υποτίθεται  για να μειώσουνε το έλλειμμα  και δεν ξέρω αν θυμάστε μια διαφήμιση στην τηλεόραση με ένα τύπο που κλείνει τρύπες σε μια βάρκα και ανοίγουνε δεκάδες  άλλες τρύπες παντού , έτσι είναι και με την ελληνική οικονομία.

-    Τώρα λοιπόν έχουμε μπροστά μας το χρέος….

Έχουμε αυτή τη στιγμή μπροστά μας ένα χρέος το οποίο δεν παλεύεται  να το πω λαϊκά και κατανοητά. Και έχουμε και το ισχυρό διαπραγματευτικό χαρτί  ότι είμαστε μια χώρα της ευρωζώνης. Καλώς ή κακώς είμαστε μια χώρα της ευρωζώνης. Είμαστε δηλαδή δεμένοι με ένα σχοινί που λέγεται ευρώ με τις άλλες 16 χώρες της Ευρωζώνης. Είμαστε ο πιο αδύναμος ορειβάτης που ανεβαίνει στο βουνό τελευταίος και είμαστε δεμένοι και οι 17 μαζί με αυτό το σχοινί και δεν είναι λύση και για τους υπόλοιπους 16 να μας φορτώνουνε με βάρη τα οποία δεν μπορούμε να αντέξουμε . Γιατί αν κάποια στιγμή λυγίσουμε και πέσουμε, το βάρος το δικό μας θα φορτωθεί σε όλους τους υπόλοιπους και θα πέσει ο αμέσως επόμενος που είναι η Ιρλανδία, ο αμέσως επόμενος που είναι η Πορτογαλία, μετά η Ισπανία, δεν ξέρω αν διαβάσατε στον τύπο ότι η Ιταλία που έχει το δεύτερο μεγαλύτερο χρέος στην Ευρωζώνη μετά την Ελλάδα με τεράστια οικονομία  έχει τεράστια προβλήματα και έχει μπει στη ζώνη του λυκόφωτος, να αντιμετωπίσει τη μεγάλη κρίση χρέους και αυτή. Συνεπώς αυτό που έπρεπε από την πρώτη στιγμή να κάνουμε αντί να εφαρμόζουμε πιστά τις νεοφιλελεύθερες συνταγές που μας οδηγούν στον όλεθρο είναι να πούμε στους εταίρους μας ότι εμείς δε σωζόμαστε με νέα επαχθή ακριβά δάνεια και μάλιστα με την προϋπόθεση αυτά τα δάνεια να μην τα δίνουμε για να κάνουμε ανάπτυξη αλλά να αποπληρώνουμε  τα παλιά χρέη. Θέλουμε λύση Ευρωπαϊκή λοιπόν.

-    Λύση Ευρωπαϊκή. Και σου λένε ότι εμείς αυτή τη λύση έχουμε. Τι κάνουμε;

Ωραία λοιπόν αν εσείς έχετε αυτή τη λύση τότε και  εμείς δεν είμαστε διατεθειμένοι να τη ακολουθήσουμε, διότι δεν είμαστε διατεθειμένοι ένα λαό να τον οδηγήσουμε στη μιζέρια, στη φτώχεια, στην εξαθλίωση και στην απαξίωση. Εάν εσείς επιμένετε σε αυτό τότε κι εσείς θα πρέπει να υποστείτε τις συνέπειες της κρίσης διότι, επανέλαβα και πριν ότι είμαστε μια χώρα της Ευρωζώνης κι αυτό είναι το μεγάλο μας ατού. Δεν υπάρχει κ. Τσούτσια θεσμικά αυτή τη στιγμή δυνατότητα η Ελλάδα να αποβληθεί από την Ευρωζώνη. Και το λέω εγώ αυτό που ανήκω σε ένα πολιτικό χώρο που άσκησαμε  δριμύτατη κριτική  στο Μάαστριχτ , στην είσοδο μας στην ΟΝΕ . Σήμερα όμως βρισκόμαστε μέσα, έχουμε υποστεί όλες τις συνέπειες και δεν αξιοποιούμε και τα πλεονεκτήματα που μπορεί να  έχει αυτή η θέση. Από κει και πέρα είναι σαφές ότι ήδη έχουν αρχίσει και κατανοούν

-    Πάντως εγώ δεν νιώθω σίγουρος ότι αυτό που περιγράψατε πάρα πολύ γλαφυρά προηγουμένως με τους ορειβάτες τους 17 ότι αν εμείς πέσουμε θα πάρουμε και τους άλλους και δε θα βρεθεί ένα μαχαίρι να κόψουν το σχοινί και να πέσουμε μόνο εμείς  ή κάποιες χώρες του Νότου. Το παράδειγμα το δικό σας χρησιμοποιώ, απλά βάζω κι ένα μαχαίρι στη μέση που κόβει το σχοινί.

Σας είπα και πιο πριν ότι θεσμικά αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει τέτοια δυνατότητα να βρεθεί μαχαίρι . Ακόμη κι αν βρεθεί όμως εγώ θέλω να σας πω το εξής . Αυτή τη στιγμή όπως καταλαβαίνετε οι αγορές λειτουργούν σαν αγέλες ,κοπάδια  που κατευθύνονται εκεί που οδεύουμε. Είναι βέβαιο , απολύτως βέβαιο αν η Ελλάδα, γιατί όπως φάνηκε από τις εξελίξεις δεν είναι μόνη της , πριν από ενάμιση χρόνο ο Πρωθυπουργός έλεγε ότι  το δημόσιο το οποίο είναι πάρα πολύ μεγάλο , αλλά η Ιρλανδία που αντιμετωπίζει παρόμοιο πρόβλημα με μας, δεν έχει ούτε διαφθορά ούτε μεγάλο δημόσιο. Η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία…
Εδώ έχουμε ένα συστημικό ευρωπαϊκό πρόβλημα το οποίο έχει να κάνει με την αρχιτεκτονική του ευρώ και έχει να κάνει με το γεγονός ότι δεν μπορείς να έχεις μια νομισματική ενοποίηση χωρίς κοινή οικονομική πολιτική.  Άρα λοιπόν, αυτό που λέω είναι πολύ απλό, αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, οι αμέσως επόμενες χώρες που θα οδηγηθούν σε μια απίστευτη υποτιμητική κερδοσκοπία από τις αγορές και τα ομόλογά τους και τα spread θα φθάνουν στον ουρανό,  θα είναι οι αμέσως επόμενες, διότι οι αγορές ακολουθούν το παράδειγμα, δηλ. αφού η Ελλάδα χρεοκόπησε και οι άλλες θα χρεοκοπήσουν.
Συνεπώς, η Ελλάδα είτε βγει από το Ευρώ οικιοθελώς,  είτε χρεοκοπήσει ,να είστε βέβαιοι ότι την επόμενη μέρα η κα Μέρκελ θα έχει να επιλέξει να βγει η χώρα της από το ευρώ, διότι θα της στοιχίσει πολύ λιγότερο να βγει ι ίδια από το ευρώ και να υποστεί βεβαίως την υπερτίμηση του νέου μάρκου, η οποία είναι επίσης καταστροφική, παρά να πληρώσει δισεκατομμύρια για να σώσει όλες τις υπόλοιπες χώρες.
Συνεπώς, για να καταλάβουν και οι ακροατές μας  ότι αν εμείς λέγαμε δεν θέλουμε την 5η δόση ή αν λέγαμε ότι το δάνειο των 120 δις, θα μας τα δίνανε με το ζόρι. Γιατί γι αυτούς είναι πιο εύκολο να δώσουν 12 δις παρά να χάσουν 300. Τα λέω αυτά για να συνειδητοποιήσουμε ότι σε δύσκολη θέση δεν είναι μόνο αυτός που χρωστάει πολλά χρήματα αλλά και αυτός στον οποίο χρωστάνε πάρα πολλά χρήματα. Και έχει σημασία και το ποσό που χρωστάει κανείς. Αν εσείς χρωστάτε στην Τράπεζα 5000 ευρώ το πρόβλημα είναι δικό σας, θα σας κυνηγάει η τράπεζα να τα πάρει,  αν χρωστάτε πέντε εκατομμύρια έχει η τράπεζα το πρόβλημα δεν είναι μόνο δικό σας.

-     Υπάρχει ένα πρόβλημα στο κέντρο της Αθήνας.  Ξεκινάει μια προσπάθεια   απ ότι φαίνεται ο Δήμαρχος κ. Καμίνης για να φύγουν από το Σύνταγμα οι σκηνές που υπάρχουν αυτή τη στιγμή. Θεωρείται ότι ορθά γίνεται αυτή η προσπάθεια; 

Θεωρώ ότι ο κ. Καμίνης  συμπεριφέρεται καθ΄ όλη τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός της κυβέρνησης και όχι ως δήμαρχος των αθηναίων. Διότι, βεβαίως υπάρχει και ένα θέμα μιας μεγάλης μερίδας των πολιτών που θέλουν να έχουν ένα ευπρεπές κέντρο. Υπάρχει, όμως, και μια πολύ μεγάλη μερίδα και πιστεύω ότι είναι η πλειοψηφία των Αθηναίων, που πέρα από το μεγάλο θέμα της ευπρέπειας του κέντρου, βρίσκονται σε απόγνωση και αγανάκτηση και συμμετέχουν σε όλες αυτές τις κινητοποιήσεις. Και αυτό που τους καίει δεν είναι αν υπάρχουν σκηνές στο Σύνταγμα. Είναι το γεγονός ότι χάνουν τη δουλειά τους, ότι κλείνουν τα μαγαζιά τους, ότι φεύγουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό μετανάστες γιατί δεν μπορούν να σπουδάσουν σ΄ αυτήν την χώρα. Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι φάγανε τόνους δακρυγόνων και πολύ χοντρό ξύλο πριν από δύο εβδομάδες, απίστευτες σκηνές βιαιότητας  και δεν είδα τον δήμαρχο της Αθήνας να διαμαρτυρηθεί, να βγει στα κεραμίδια, να πάει στον υπουργό Δημόσιας Τάξης και να διαμαρτυρηθεί, να κάνει παράσταση, διότι πνίγηκαν οι Αθηναίοι στα χημικά που δεν πέσανε τόσο μαζεμένα στην ιστορία. Και τώρα τον βλέπω να ασχολείται με τα τσαντίρια. Πρώτο και κύριο, δεν είναι τσαντίρια, είναι σκηνές διαμαρτυρόμενων πολιτών οι οποίοι αυτοοργανώνονται  και ο δημόσιος χώρος δεν ανήκει μονάχα στη δημοτική αρχή, στην εξουσία.  Ο δημόσιος χώρος ανήκει στους πολίτες. Και οι πολίτες παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους. Αυτενεργούν, χειραφετούνται και αυτό που φοβίζει την εξουσία και όχι, βεβαίως, η ευπρέπεια, η εικόνα της πλατείας Συντάγματος που είτε έχει, είτε δεν έχει σκηνές, από δω και στο εξής να είστε βέβαιος ότι θα συμβολίζει την χειραφέτηση, την αυτενέργεια, την αυτοοργάνωση και την αντίσταση του ελληνικού λαού απέναντι σε μια κυβέρνηση που αποτελεί σήμερα μειοψηφία στην κοινωνία και τον λαό και που παίρνει μέτρα εις βάρος του λαού.  


To Γραφείο Τύπου

11.7.11

Κοινή Διακήρυξη της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke) και του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, σχετικά με την κρίση του ευρώ

 Δεν υπάρχουν σύνορα μεταξύ των εθνών, αλλά μεταξύ πλούσιων και φτωχών! 

1. Για άλλη μια φορά οι κυβερνώντες στην Ευρώπη υποσχέθηκαν ότι το επόμενο πακέτο δανεισμού για την Ελλάδα, πρόκειται να διασώσει την Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Αλλά σχεδόν κανείς δεν τους πιστεύει πια. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές σέρνουν από τη μύτη τη Μέρκελ και το Σαρκοζί. Τους μόνους που προσπαθούν να σώσουν είναι τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες. Οι λαοί στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία είναι αυτοί που υποφέρουν. Η κυβέρνηση Παπανδρέου λαμβάνει σκανδαλωδώς ακριβά δάνεια, τα οποία προέρχονται από τους γερμανούς και άλλους ευρωπαίους φορολογούμενους, προκειμένου να σώσει ελληνικές, γερμανικές και άλλες ιδιωτικές τράπεζες και επενδυτές. Την ίδια στιγμή, ο ελληνικός λαός υποφέρει από τις πρωτοφανείς συνέπειες των συνεχών μνημονίων και προγραμμάτων λιτότητας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ, μαζί με το εθνικό και διεθνές μεγάλο κεφάλαιο, απαιτούν ένα πραγματικό ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας. Και η ελληνική κυβέρνηση έχει φανεί κάτι περισσότερο από πρόθυμη να ιδιωτικοποιήσει όλες τις στρατηγικής σημασίας δημόσιες υπηρεσιών και αγαθά.
2. Το σύμφωνο για το Ευρώ, η δημιουργία του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) και το νομοθετικό πακέτο για την ευρωπαϊκή οικονομική διακυβέρνηση προωθούν την πιο σοβαρή επίθεση των τελευταίων δεκαετιών απέναντι στους εργαζομένους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους και τους φοιτητές. Όλα γίνονται για να καθησυχάσουν τις χρηματαγορές. Τα μέτρα αυτά απειλούν τα δικαιώματα που με σκληρούς αγώνες κατέκτησε το συνδικαλιστικό κίνημα στην Ευρώπη.
3. Η διάσωση του Ευρώ επιχειρείται στις πλάτες των λαών της Ευρώπης. Πιο συγκεκριμένα, μετά από ένα χρόνο επιβολής Μνημονίων και «εθνικών προγραμμάτων σταθερότητας" σε μια σειρά από κράτη μέλη της ΕΕ, έχει σαφώς αποδειχθεί ότι τα μέτρα λιτότητας η απορρύθμιση των εργασιακών δικαιωμάτων αποτελούν αυτά καθαυτά τον στόχο, και ότι η στρατηγική αυτή οδηγεί τελικά στη διάλυση του ευρώ. Τα λεγόμενα πακέτα διάσωσης δεν βοηθούν τις χώρες που έχουν πληγεί, και σίγουρα όχι τους τοπικούς πληθυσμούς. Βοηθούν μόνο τις ευρωπαϊκές τράπεζες και τους χρηματοπιστωτικούς επενδυτές. Είναι αυτοί που κατέχουν τα κρατικά ομόλογα των χωρών που βρίσκονται σε κρίση και είναι αυτοί που θα επωφεληθούν από την άνοδο των επιτοκίων - αν και οι ίδιοι έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην πρόκληση της χρηματοπιστωτικής κρίσης που οδήγησε στα υψηλά εθνικά χρέη.
4. Οι αλλεπάλληλες δανειακές δόσεις είναι σωσίβια φτιαγμένα από μόλυβδο. Τα προγράμματα λιτότητας που συνδέονται μαζί τους δεν είναι μόνο κοινωνικά καταστροφικά, αλλά στραγγαλίζουν και τις οικονομίες των εν λόγω χωρών, καθιστώντας τη χρεωκοπία τους όλο και πιο πιθανή. Το παράδειγμα της Ελλάδας το δείχνει ξεκάθαρα: Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ καμία άλλη βιομηχανική χώρα δεν έχει μειώσει ποτέ τις δημόσιες δαπάνες της τόσο ριζικά εντός 12 μηνών όπως η Ελλάδα - το συνολικό χρέος, όμως, έχει εκτιναχτεί στα ύψη. Αλλά και πάλι δίνεται ακόμα περισσότερο από το ίδιο φάρμακο: ακόμα μεγαλύτερη εξοικονόμηση στον τομέα των κοινωνικών παροχών, περισσότερα μέτρα απελευθέρωσης και απορρύθμισης. Σαν κερασάκι στην τούρτα, ακόμη και το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας αναμένεται να υλοποιηθεί από έναν "ανεξάρτητο" Οργανισμό Ιδιωτικοποιήσεων. Όλα αυτά θα επηρεάσουν κατά κύριο λόγο τον ελληνικό λαό, ενώ οι γερμανικές και διεθνείς εταιρείες θα επωφεληθούν από το περαιτέρω άνοιγμα της αγοράς και από τα μέτρα ιδιωτικοποίησης. Εάν αυτή η λεγόμενη «σταθεροποίηση» αποτύχει, τελικά, θα την πληρώσει και ο γερμανός φορολογούμενος.
5. Η αιτία όλων αυτών είναι η βάναυση πολιτική χαμηλών μισθών που ξεκίνησε στη Γερμανία από την κόκκινο-πράσινη κυβέρνηση που ήταν στην εξουσία από το 1998 και μετά, με την "Ατζέντα 2010", ένα πρόγραμμα κοινωνικού ξεπουλήματος που περιελάμβανε τον επονομαζόμενο νόμο «Hartz IV», με περικοπές για τους ανέργους, και την εισαγωγή του 67 έτους ως κατώτατου ηλικιακού ορίου συνταξιοδότησης. Στην Ελλάδα, επίσης, οι πλούσιοι φορολογούνταν ολοένα και λιγότερο. Αυτή η τεράστια αναδιανομή «από τα κάτω προς τα πάνω» είναι η βασική αιτία της κρίσης. Δε μπορεί να υπάρξει βιώσιμη λύση στην κρίση, χωρίς το σταμάτημα και την αναστροφή αυτής της αναδιανομής.
6. Αυτή η πολιτική πρέπει επιτέλους να σταματήσει! Χρειαζόμαστε ένα ριζικά νέο ξεκίνημα στην Ευρώπη, αρχίζοντας από τη θεμελιώδη αλλαγή του συνόλου των ευρωπαϊκών συνθηκών, που περιέχουν τους νεοφιλελεύθερους κανόνες, που έχουν αποδειχθεί καταστροφικοί, ειδικά κατά τη διάρκεια της κρίσης. Χωρίς τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους των δημοσίων χρεών (με την υποχρεωτική συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών), και χωρίς την πανευρωπαϊκή φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων, την πρόβλεψη άμεσου δανεισμού των κρατών μελών από την ΕΚΤ που θα θωρακίζει τα μέλη της ευρωζώνης από τιμωρητικά επιτόκια, χωρίς την έκδοση ευρω-ομολόγων, τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και χωρίς την αποφασιστική επένδυση πόρων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων σε ένα πρόγραμμα κοινωνικής ανάπτυξης, χώρες όπως η Ελλάδα, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, το Βέλγιο και η Ιταλία θα καταρρεύσουν.
7. Στηρίζουμε τη ριζική αντιστροφή της εφαρμοζόμενης πολιτικής, που επιτάχυνε την κρίση και που είναι αντίθετη με τα συμφέροντα της λαϊκής πλειοψηφίας της Ευρώπης. Ως άμεσα και συγκεκριμένα μέτρα, απαιτούμε την εισαγωγή ενός φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών και τη δημιουργία μιας τράπεζας δημοσίων ομολόγων. Ένα άλλο μέτρο καθοριστικής σημασίας είναι η έναρξη ενός προγράμματος κοινωνικών και οικολογικών επενδύσεων για την Ευρώπη.
πρέπει επιτέλους να κληθούν να πληρώσουν, μεταξύ άλλων, που επωφελούνται από την κρίσηοι πραγματικά . Αντ 'αυτού, Ντων «τεμπέληδων τέλος στη ρατσιστική εκστρατεία σπίλωσης , επίσης, 8.


9. Πάνω απ 'όλα, αυτό που είναι απαραίτητο είναι μια αντιστροφή της γερμανικής πολιτικής: η εγχώρια ζήτηση θα πρέπει να ενισχυθεί μέσω της εισαγωγής ενός κατώτατου μισθού και της κατάργησης της νομοθεσίας Hartz. Αυτό θα ήταν μια χρήσιμη γερμανική συνεισφορά στην επίλυση της κρίσης. Θα ήταν επίσης ένα βήμα ευθυγράμμισης της ευρωπαϊκής πολιτικής με τα συμφέροντα των εργαζομένων και των λαών της Ευρώπης, αντί να στρέφει τον έναν εναντίον του άλλου.
10. Όσοι θέλουν την Ευρώπη να συνεχίσει όπως και στο παρελθόν, εργάζονται όχι μόνο για την καταστροφή της ζώνης του ευρώ, αλλά και της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πρόσφατες εθνικιστικές και οι ευρω-εθνικιστικές δηλώσεις των επικεφαλής των Συντηρητικών, των Σοσιαλδημοκρατών και των Φιλελεύθερων αποτελούν μέρος του προβλήματος και όχι μέρος της λύσης. Χρειαζόμαστε ένα ριζικά νέο ξεκίνημα στην Ευρώπη, στη Γερμανία και την Ελλάδα. Η Ευρώπη ή θα είναι κοινωνική ή δεν θα υπάρχει!



Αλέξης Τσίπρας,
Πρόεδρος του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας
Γκρέγκορ Γκίζι,
Πρόεδρος της Κ.Ο. της Γερμανικής Αριστεράς (Die Linke)

Βερολίνο 7-7-2011

Συνέντευξη του Προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ. Αλέξη τσίπρα, στον «ΤΥΠΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ» (10/7/2011, στον Γ. Μελιγκώνη)



1.    Το ΠΑΣΟΚ κατηγορεί ευθέως τον ΣΥΡΙΖΑ ως υποκινητή των αποδοκιμασιών σε βάρος πολιτικών. Ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ σας αποκάλεσε “αρχιστράτηγο του μπάχαλου” και ο πρωθυπουργός υιοθέτησε τη γραμμή Καρχιμάκη και έκανε λόγο ακόμη και για “αντιδημοκρατική εκτροπή”. Τι απαντάτε, κ. πρόεδρε;

Το ΠΑΣΟΚ χάνει την σοβαρότητά του με πολύ γρήγορους ρυθμούς. Η επικοινωνιακή του πολιτική έχει «παγκαλοποιηθεί» πλήρως. Προσπαθεί να αθωώσει τον εαυτό του, και να αποκρύψει ότι οι άνθρωποι που βρίσκει μπροστά του σε όλη την Ελλάδα είναι κυρίως δικοί του άνθρωποι, που το έχουν ψηφίσει. Η κυβέρνηση έχει ρίξει 3000 δακρυγόνα εναντίον ειρηνικών διαδηλωτών, έχει ρίξει ξύλο σε παιδιά, ηλικιωμένους και περαστικούς, και τώρα φωνάζουν ότι είναι θύματα βίας. Όταν λοιπόν φτάνουν ως εκεί, για να μπορέσουν να κατεδαφίσουν την κοινωνία, ας μην παριστάνουν τους έκπληκτους που τους αποδοκιμάζουν.  

2.    Πιστεύετε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη επιχείρηση προβοκάτσιας σε βάρος του κόμματός σας;

Είναι σε τόσο απελπιστική κατάσταση, που προβοκάτσια και να επιχειρήσουν θα στραφεί εναντίον τους. Ο κοινοβουλευτισμός και η δημοκρατία κινδυνεύουν πρωτίστως από αυτούς που συμπυκνώνουν το μεσοπρόθεσμο σε ένα άρθρο, που εκβιάζουν τους βουλευτές τους, που παρακάμπτουν τη Βουλή με υπουργικές αποφάσεις, που εξαπολύουν οργανωμένες επιχειρήσεις αστυνομικής αυθαιρεσίας. Αυτά είναι κίνδυνος για την δημοκρατία, όχι οι εξαπατημένοι και αγανακτισμένοι πολίτες.
 
3.    Αναρωτιέμαι αν επιμένετε ακόμη στην ενότητα της Αριστεράς, με δεδομένο ότι το ΚΚΕ εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας τη διαμάχη σας με το ΠΑΣΟΚ για τις αποδοκιμασίες πολιτικών.

Την επίθεση αυτή, το ΚΚΕ την κάνει για συγκεκριμένο λόγο. Γιατί η ενότητα της αριστεράς είναι πια ώριμη ακόμα και στην βάση του ΚΚΕ, την ώρα που ο Περισσός επιμένει στην αδιέξοδη γραμμή. Το βήμα που έκανε η Αλέκα Παπαρρήγα όταν είπε ότι είναι καταστροφή η έξοδος από το ευρώ, έχει μείνει μετέωρο. Εμείς, επιμένουμε στην ενότητα, χωρίς να έχουμε αυταπάτες και χωρίς να καλοπιάνουμε τον οποιονδήποτε. Το κύμα κοινωνικής διαμαρτυρίας πρέπει να αποκτήσει πολιτική έκφραση και εναλλακτική πρόταση, και σε αυτό το βήμα πρέπει όλη η αριστερά να συμβάλλει. Από εκεί και πέρα, ο καθένας αναλαμβάνει τις ευθύνες του και κρίνεται.


4.    Ζητάτε την “επιθετική αναδιαπραγμάτευση του χρέους”. Πώς ακριβώς μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Ακόμη και με το να επισείσει η Ελλάδα την “απειλή” χρεοκοπίας προς τους Ευρωπαίους εταίρους της;

Το συνώνυμο της χρεοκοπίας είναι το μεσοπρόθεσμο. Η χρεοκοπία μπορεί να αποφευχθεί μόνο αν το σχέδιο αυτό το αρνηθούμε, αν συνειδητοποιήσουμε ότι χωρίς επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, σε ευρωπαϊκό δεν υπάρχει διέξοδος. Η διέξοδος αυτή δεν είναι σημαντική μόνο για την Ελλάδα, είναι καθοριστική για ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρώπη είναι σε σταυροδρόμι και όλοι οι λαοί το έχουν πάρει χαμπάρι. Η θα είναι η ήπειρος των μνημονίων ή της κοινωνικής δικαιοσύνης.

5.    Φαίνεται ότι η Κομισιόν απελευθερώνει τα 15 δισ. του ΕΣΠΑ για την Ελλάδα με μειωμένη κατά πολύ την εθνική συμμετοχή. Μπορούν μερικά τέτοιου τύπου αναπτυξιακά προγράμματα να αποτελέσουν μια κάποια λύση για την ύφεση;

Το  παρελθόν μας στα προγράμματα ΕΣΠΑ είναι ιδιαίτερα προβληματικό. Μόλις στο 11% έφτασε η απορροφητικότητα την περασμένη χρονιά, με ανακλήσεις  ένταξης, λόγω αδυναμίας προκήρυξης και υλοποίησης από τους δικαιούχους (δημόσιο τομέα και άλλους φορείς) . Με εκταμιεύσεις χρημάτων από τα κοινοτικά ταμεία που πήγαιναν κατ ευθείαν στις τσέπες μεγαλοεργολάβων και πολυεθνικών. Αν δεν επανεξεταστούν οι στόχοι και οι προτεραιότητες με ουσιαστική σύνδεση με την κοινωνία, με συμμετοχή φορέων εκπαίδευσης, έρευνας και τεχνολογίας και την περιφερειακή αυτοδιοίκηση, λίγα πρέπει να περιμένουμε

6.    Φιλοξενήσατε στην Αθήνα το προεδρείο του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, ενώ ταξιδέψατε και στη Γερμανία για την παρουσίαση κοινών θέσεων με τη γερμανική Αριστερά, Die Linke. Από τους εταίρους σας στην Ευρώπη εισπράττετε ότι κατανοούν πως το Μεσοπρόθεσμο αποτελεί συνταγή καταστροφής; Υπάρχει, δηλαδή, συναντίληψη με τον ΣΥΝ;

Το ότι το Μεσοπρόθεσμο είναι καταστροφή, δεν το λένε μόνο οι αριστεροί πια. Το λένε οι σχεδόν οι πάντες. Από την πρώτη στιγμή αυτής της σοβαρότατης κρίσης, η Ευρωπαϊκή Αριστερά έχει καταθέσει ολοκληρωμένη και συγκροτημένη άποψη. Πρέπει να μπουν όρια στις αγορές. Πρέπει να ενισχυθεί η ευρωπαϊκή συνοχή και η άμυνα απέναντι στις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Πρέπει να ανοίξουμε δρόμους που θα στηρίζουν την ανάπτυξη με απασχόληση για όφελος της κοινωνίας και όχι των οίκων αξιολόγησης. Μόνο έτσι αντιμετωπίζεται η κρίση. 

7.    Πώς κρίνετε την αντίθεση του προέδρου της ΝΔ, Αντώνη Σαμαρά στο Μεσοπρόθεσμο; Σας πείθει;

Σε καμία περίπτωση. Ο κ. Σαμαράς αγοράζει κοινωνική δυσαρέσκεια. Έτσι νομίζει τουλάχιστον. Πέρα από την φραστική αποποίηση του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου, επί της ουσίας δεν έχει πει τίποτα αντίθετο. Τα κίνητρα  για ξέπλυμα του μαύρου χρήματος, η συναίνεση στις ιδιωτικοποιήσεις, η φορολογική ασυλία στις τράπεζες και η περαίωση των αυθαιρέτων δεν είναι εναλλακτικές προτάσεις. Είναι τζάμπα αντιπολίτευση. Η Ελλάδα ξεπουλιέται, η ανεργία καλπάζει, ο κόσμος είναι σε απελπισία, και του λες ότι θα φορολογείς τις τράπεζες με 15% για να βγούμε από την κρίση; Δεν πείθουν αυτά. Και φαίνεται και στις δημοσκοπήσεις.    

8.    Το Μεσοπρόθεσμο ψηφίστηκε. Θεωρείτε πως μπορεί να εφαρμοστεί; Η κυβέρνηση έχει πολιτικές αντοχές να συνεχίσει να εφαρμόζει σκληρά μέτρα;

Οι στόχοι του Μεσοπρόθεσμου είναι εξωπραγματικοί. Το ίδιο εξωπραγματικοί ήταν και οι στόχοι του Μνημονίου. Σπέρνοντας παντού την ύφεση, δεν μπορείς να έχεις έσοδα, ούτε να μειώσεις τα ελλείμματα. Επομένως δεν μπορείς να λύσεις το ζήτημα του χρέους και του δανεισμού. Το πρόβλημα είναι το σε κάθε νέα αποτυχία, επανέρχονται με μια νεώτερη πιο σκληρή και αποτρόπαιη συνταγή, προς την ίδια κατεύθυνση. Ενδεχομένως να το επιχειρήσουν και μετά την αποτυχία του Μεσοπρόθεσμου. Αλλά θα αναγκαστούν πλέον να υπολογίσουν και τον παράγοντα της κοινωνικής αγανάκτησης.

9.    Έχετε επανειλημμένως ζητήσει εκλογές. Πώς μπορεί αυτό να λύσει το πρόβλημα της χώρας; Εκτιμάτε ότι βρισκόμαστε σε φάση “συγκυβέρνησης εν αναμονή”;

Θέλουμε εκλογές για να μπουν στο τραπέζι οι εναλλακτικές στρατηγικές. Η αντοχή της κοινωνίας έχει εξαντληθεί προ πολλού, και η πολιτική που ακολουθείται επιβάλλει θυσίες χωρίς αντίκρισμα. Ας αποφασίσουμε δημοκρατικά λοιπόν, ποιος είναι ο δρόμος, και ο συνασπισμός εξουσίας που θα μας βγάλει από την κρίση. Δεν ξέρω τι σχέδια υπάρχουν για πολιτική διαχείριση του σημερινού αδιεξόδου. Όμως η λύση είναι στα χέρια του λαού. Πιθανώς να σχεδιάζουν συγκυβέρνηση. Αλλά όταν τα δύο παραδοσιακά κόμματα εξουσίας, αθροιστικά πέφτουν κάτω από 40%, τι συγκυβέρνηση θα κάνουν και πόσο θα κρατήσει; Αυτό που χρειάζεται είναι ένας νέος συνασπισμός εξουσίας και μια μεγάλη προοδευτική στροφή. Αυτοί που μας έφεραν εδώ, δεν μπορούν και δε θέλουν να μας βγάλουν από εδώ. 

10.    Στη συζήτηση περί μείωσης των προνομίων των βουλευτών, έχει πέσει η πρόταση για κατάργηση της χρηματοδότησης των κομμάτων. Το έχει διατυπώσει και η Ντ. Μπακογιάννη. Εσείς τι λέτε;

Υποθέτω ότι και ο κ. Χριστοφοράκος της Siemens, την ίδια άποψη θα έχει. Είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση. Ξεμπλέκεις με τα μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης, και μπορούν τα  «συστημικά» κόμματα να συσφίξουν τις σχέσεις με χρηματοδότες τους. Έτσι φτάσαμε στα Ανατολικά μετασοβιετικά κράτη σε κόμματα επιχειρηματιών, και σε πλήρη απαξίωση των πολιτικών συστημάτων. Εμείς θεωρούμε ότι κάθε κόμμα, και ειδικά κόμμα της Αριστεράς, πρέπει να βασίζεται πρώτα από όλα στις δικές του δυνάμεις και στην στήριξη των μελών και των οπαδών του. Αλλά και ότι πρέπει να κατοχυρώνεται η δυνατότητα για κατά το δυνατόν ισότιμη προβολή των θέσεων για όλους. Ας βρεθεί μια έντιμη και διαφανής βάση ισοτιμίας για όλα τα κόμματα και ας συνεννοηθούμε μετά για το ύψος της χρηματοδότησης. Αν όμως οι προεκλογικές καμπάνιες χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από τη Siemens και τις τράπεζες, τότε θα υπάρχει πρόβλημα δημοκρατίας.  

To Γραφείο Τύπου